III SA/Łd 570/25

Dnia 29 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu K. T. od decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 29 kwietnia 2025 roku znak: GIK-II.7221.11.2025.IM w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania postanawia: odrzucić sprzeciw. a.kr Decyzją z 29 kwietnia 2025 r., znak: GIK-II.7221.11.2025.IM, Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości decyzję Starosty Pajęczańskiego z 5 marca 2025 r., znak: GN.6623.4a.2024 zmieniającą w całości decyzję Starosty Pajęczańskiego z 30 stycznia 2025 r., znak: GN.6623.4.2024 w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów na działkach nr [...], [...] oraz [...] położonych w obrębie M., jednostka ewidencyjna [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W decyzji z 29 kwietnia 2025 r. zawarte było pouczenie o możliwości wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Powyższą decyzję doręczono dorosłemu domownikowi K. T., tj. A. T., 2 maja 2025 r. (w piątek). 30 maja 2025 r. do Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wpłynęło pismo skarżącej wniesione pocztą elektroniczną (e-mail). W piśmie tym skarżąca wskazała, że z uwagi na to, że mieszka za granicą, nie miała możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji z 29 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie. Pismem z 24 czerwca 2025 r. organ II instancji wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania braków formalnych pisma z 30 maja 2025 r. wniesionego drogą mailową, poprzez wniesienie pisma w sposób wskazany w art. 63 § 1 k.p.a. Organ II instancji pouczył skarżącą o treści art. 63 § 2 i § 3 k.p.a. oraz o tym, że pismo powinno być wniesione w sposób wskazany w art. 63 § 1 k.p.a. 11 lipca 2025 r. K. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 29 kwietnia 2025 r. W odpowiedzi na sprzeciw organ administracji wniósł o jego odrzucenie z uwagi na wniesienie po upływie wyznaczonego do tego terminu, ewentualnie o oddalenie sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 64c § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji (art. 64c § 2 p.p.s.a.). Termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy (art. 64c § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi treść art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wobec tego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia. Sąd odrzuca sprzeciw postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że sprzeciw złożony został z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. art. 64c § 1 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja z 29 kwietnia 2025 r. została doręczona skarżącej 2 maja 2025 r. (w piątek). Zgodnie bowiem z art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Doręczyciel nie zastał skarżącej pod wskazanym w skardze adresem do korespondencji, wobec czego doręczył przesyłkę zawierającą decyzję z 29 kwietnia 2025 r. dorosłemu domownikowi skarżącej, tj. A. T.. Wobec powyższego czternastodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął 16 maja 2025 r. (w piątek). Skarżąca, jak wynika z odcisku datownika operatora pocztowego umieszczonego na kopercie, w której nadano sprzeciw, wniosła sprzeciw 11 lipca 2025 r. (w środę), a więc niewątpliwie po upływie terminu. Podkreślić należy, że stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, tym samym ziściła się przesłanka do jego odrzucenia. Podkreślenia wymaga również, że decyzja organu odwoławczego zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia, a także o terminie i sposobie jego wniesienia. Okoliczności tych skarżąca nie kwestionuje. Sąd zauważa ponadto, że także pismo skarżącej z 30 maja 2025 r., nawet gdyby uznać je za sprzeciw, wniesione zostało po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu, o którym stanowi przywołany art. art. 64c § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 w związku z art. 64b § 1 i z art. 64c § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. ds