III SA/Łd 571/07

Dnia 11 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Asesor WSA Ewa Alberciak (spr.) Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odsetek z tytułu wypłaty dodatku aktywizacyjnego oddala skargę. III SA/Łd 571/07 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, art. 72 ust. 12 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6 października 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego ( Dz. U. z 2004 r. Nr 219, poz. 2222 ), po rozpatrzeniu odwołania złożonego w dniu 11 maja 2007 r. przez M. M. od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...], Nr [...] w sprawie odmowy przyznania odsetek z tytułu wypłaty dodatku aktywizacyjnego, Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że Starosta Powiatu [...], decyzją z dnia [...]. Nr [...], uznał M. M. za osobę bezrobotną od dnia 1 września 2006 r. oraz przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 września 2006 r. w wysokości 532,90 zł miesięcznie brutto, na okres 6 miesięcy. W związku z informacją o podjęciu przez M. M. pracy zarobkowej na podstawie umowy o dzieło, Starosta Powiatu [...] wydaną w dniu [...] decyzją Nr [...], pozbawił skarżącą statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 25 października 2006 r. W dniu 6 listopada 2006 r. wpłynął do Powiatowego Urzędu Pracy w O. wniosek M. M. z prośbą o przyznanie dodatku aktywizacyjnego, w związku z podjęciem w dniu 25 października 2006 r. pracy zarobkowej z własnej inicjatywy. Wnioskodawczyni dołączyła umowę o dzieło nr [...] z dnia [...]. Decyzją z dnia [...] Nr [...], Starosta Powiatu [...] odmówił przyznania skarżącej prawa do dodatku aktywizacyjnego od dnia 6 listopada 2006 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano na niedoręczenie przez M. M. zaświadczenia o wysokości osiąganego wynagrodzenia. Nie zgadzając się z treścią powyższego rozstrzygnięcia, M. M. skorzystała z prawa jej przysługującego i na mocy art. 127 k.p.a., złożyła odwołanie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]. Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż ustalenie wysokości wynagrodzenia dla potrzeb dodatku aktywizacyjnego niezbędne jest wyłącznie wtedy, gdy bezrobotny z prawem do zasiłku podejmuje zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie, w wyniku skierowania przez powiatowy urząd pracy oraz otrzymuje wynagrodzenie niższe od minimalnego wynagrodzenia. Dlatego też, organ I instancji został zobowiązany na mocy ww. rozstrzygnięcia do ustalenia, czy i w jakim okresie skarżąca faktycznie wykonywała pracę w ramach umowy o dzieło oraz za jaki okres uzyskała wynagrodzenie z tytułu wykonywania ww. umowy. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, organ I instancji decyzją z dnia [...] Nr [...] orzekł o przyznaniu M. M. dodatku aktywizacyjnego w wysokości 30 % zasiłku podstawowego, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ww. ustawy, na okres od dnia 6 listopada 2006 r. do dnia 13 listopada 2006 r. M. M. nie zgadzając się z treścią ww. rozstrzygnięcia złożyła odwołanie do Wojewody [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...]. Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał m. in., iż żądania zawarte w odwołaniu posiadają znamiona wniosku o ustalenie i wypłatę odsetek ustawowych, wobec czego organ I instancji został zobowiązany do wydania w tym przedmiocie stosownej decyzji administracyjnej. Starosta Powiatu [...] w dniu 30 kwietnia 2007 r. wydał decyzję Nr [...] dotyczącą odmowy przyznania odsetek z tytułu wypłaty dodatku aktywizacyjnego. Od powyższej decyzji M. M. złożyła odwołanie, wnosząc o wypłatę odsetek, gdyż nie z jej winy, lecz z winy Urzędu dodatek aktywizacyjny nie został wypłacony w terminie. Odwołująca podała, iż dopełniła wszystkich formalności związanych z wypłatą przysługującego dodatku aktywizacyjnego. W jej ocenie odsetki powinny być naliczone od razu razem z dodatkiem aktywizacyjnym, bo są one obligatoryjne dla każdej instytucji, a dalsza zwłoka tylko zwiększa kwotę przysługujących odsetek. Organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do przepisów art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnemu posiadającemu prawo do zasiłku przysługuje dodatek aktywizacyjny, jeżeli m. in.: z własnej inicjatywy podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową. W tym przypadku dodatek przysługuje w wysokości do 30 % zasiłku podstawowego, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ww. ustawy, przez połowę okresu, w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek. Szczegółowe zasady przyznawania dodatku aktywizacyjnego precyzują przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego. W myśl § 4 pkt 2 tego rozporządzenia ( w przypadku, o którym mowa w art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ) starosta przyznaje dodatek aktywizacyjny po udokumentowaniu podjęcia zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej oraz wysokości osiąganego wynagrodzenia, od dnia złożenia wniosku do ostatniego dnia połowy okresu przysługiwania zasiłku dla bezrobotnych, przypadającego w okresie zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej. W świetle powyższych przepisów istotnym dla spełnienia warunków nabycia prawa do dodatku akywizacyjnego jest fakt, aby osoba uprawniona do dodatku aktywizacyjnego przez okres jego pobierania była zatrudniona lub wykonywała pracę zarobkową. Dodatek aktywizacyjny może być bowiem wypłacony wyłącznie w okresie zatrudnienia lub wykonywania pracy zarobkowej. Cytowane przepisy nie przewidują natomiast wypłaty dodatku aktywizacyjnego po ustaniu zatrudnienia lub wykonywania pracy zarobkowej, w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Ponadto przyznanie dodatku aktywizacyjnego następuje zawsze w formie decyzji administracyjnej od dnia złożenia stosownego wniosku przez zainteresowaną osobę. Wniosek o dodatek aktywizacyjny można złożyć w każdym okresie pracy lub wykonywania innej pracy zarobkowej. Ustalenie wysokości wynagrodzenia niezbędne jest w przypadku, gdy bezrobotny z prawem do zasiłku w wyniku skierowania przez urząd pracy podejmie zatrudnienie, w niepełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie i otrzymuje wynagrodzenie niższe od minimalnego, wówczas dodatek przysługuje w wysokości stanowiącej różnicę między minimalnym wynagrodzeniem za pracę, a otrzymywanym wynagrodzeniem. Natomiast w sytuacji, gdy bezrobotny z prawem do zasiłku podejmuje inną pracę zarobkową z własnej inicjatywy dodatek aktywizacyjny przysługuje w wysokości do 30 % zasiłku podstawowego przez połowę okresu, w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek. Wysokość dodatku może być różna 1 - 30 % w zależności np. od przyjętych przez starostę kryteriów lub kryteriów opartych o uchwałę Powiatowej Rady Zatrudnienia. W tej sytuacji nie ma jednak znaczenia, w jakiej wysokości otrzymuje wynagrodzenie osoba ubiegająca się o przyznanie dodatku aktywizacyjnego. Odwołująca złożyła osobiście wniosek o przyznanie dodatku aktywizacyjnego w Powiatowym Urzędzie Pracy w O. w dniu 6 listopada 2006 r., a więc w trakcie trwania umowy o dzieło zawartej z Ośrodkiem Szkoleniowym A. w O.. Starosta [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...], Nr [...], przyznał M. M. dodatek aktywizacyjny za okres od dnia 6 listopada 2006 r. do dnia 13 listopada 2006 r., w wysokości 30 % zasiłku dla bezrobotnych, o których mowa w art. 72 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie dodatek aktywizacyjny za ww. okres został skarżącej wypłacony w dniu 8 marca 2007 r. Kolejną decyzją z dnia [...] Nr [...], organ I instancji odmówił przyznania M. M. odsetek z tytułu wypłaty dodatku aktywizacyjnego. Zgodnie z treścią art. 72 ust. 12 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy uprawnionym do zasiłku, dodatku szkoleniowego, stypendium i innych świadczeń wypłacanych z Funduszu Pracy przysługują odsetki ustawowe, jeżeli powiatowy urząd pracy z przyczyn niezależnych od uprawnionych osób nie dokonał ich wypłaty w terminie. Jednocześnie w myśl § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (zasiłek dla bezrobotnych, dodatek szkoleniowy, stypendium i dodatek aktywizacyjny wypłaca się z dołu, za okresy miesięczne, w terminach ustalonych przez powiatowy urząd pracy, nie później niż 14 dni od dnia upływu okresu, za który świadczenie jest wypłacone). Zdaniem organu odwoławczego intencją ustawodawcy było związanie prawa do odsetek z nieterminową wypłatą zasiłku powstałą z przyczyn dotyczących zewnętrznych i wewnętrznych uwarunkowań funkcjonowania urzędu pracy, a nie z opóźnień związanych z czynnościami organów administracji wynikającymi z toku procedury administracyjnej, wykonywanymi w zakresie kompetencji tych organów. Wykładnia tego przepisu prowadzi do związania prawa do odsetek z uchybieniem terminu wypłaty, nie zaś z wykonaniem tych kompetencji przez organ. Prawo do odsetek jest konsekwencją obowiązywania rygorów w zakresie terminów wypłat i odnoszone jest do uchybień organu zobowiązanego do wypłaty zasiłku. Organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi Wydział II z dnia 4 grudnia 2002 r. sygn. akt II SA /Łd 838/01 . Wojewoda [...] wskazał, że w przedmiotowej sprawie, opóźnienie w wypłacie M. M. dodatku aktywizacyjnego za ww. okres wystąpiło w związku z czynnościami organu administracji wynikającymi z toku procedury administracyjnej, a zatem nie z winy urzędu, lecz na skutek toczącego się postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia uprawnień do dodatku aktywizacyjnego. Zważając na powyższe organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniesionego odwołania, uznał zaskarżoną decyzję za zasadną i orzekł jak w sentencji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca podała, że w dniu 6 listopada 2006r. złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy w O. wniosek o przyznanie dodatku aktywizacyjnego z tytułu samodzielnego znalezienia pracy (podjęcia zatrudnienia w ramach umowy o dzieło). Poinformowano ją o obowiązku dostarczenia umowy o dzieło i zaświadczenia o wysokości osiągniętego wynagrodzenia (co potwierdziła na uniwersalnym oświadczeniu, na którym zawarte pozostałe informacje nie dotyczyły jej osoby). Ponadto skarżąca podała, że po doręczeniu przez nią umowy o dzieło, gdzie podana była także wysokość wynagrodzenia otrzymanego z tytułu wykonania umowy, Starosta [...] decyzją wydaną dnia [...] odmówił jej prawa do przysługującego dodatku aktywizacyjnego. Zdaniem skarżącej została ukarana za to, że znalazła sobie sama pracę. Od powyższej decyzji złożyła odwołanie do Wojewody [...], który uchylił zaskarżoną decyzję i nakazał PUP w O. uzupełnić braki oraz przyznał jej prawo do dodatku aktywizacyjnego, który to dodatek został wypłacony bez naliczonych odsetek. Skarżąca podniosła, że gdyby nie wniosła odwołania, to dodatek ów nie zostałby wypłacony. Zdaniem skarżącej, ponieważ to na jej wniosek uchylono wcześniejszą decyzję odmawiającą prawa do dodatku aktywizacyjnego uważa, że przysługują jej odsetki od nieterminowej wypłaty dodatku. Powiatowy Urząd Pracy w O. miał wystarczająco dużo czasu ( 14 listopada 2006r. doręczyła umowę o dzieło) na "czynności organów administracji wynikające z toku procedury administracyjnej", które to czynności nie byłyby podjęte z Urzędu, lecz na wniosek osoby zainteresowanej, w wyniku mylnej interpretacji przepisów przez PUP w O.. Skarżąca podniosła, iż w związku z powyższym wnosi o przyznanie jej ustawowych odsetek. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie. Powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 145 § 1 powołanej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., Nr 99, poz. 1001 ze zm.). Zgodnie z art. 72 ust. 12 ustawy uprawnionym do zasiłku, dodatku szkoleniowego, stypendium i innych świadczeń wypłacanych z Funduszu Pracy przysługują odsetki ustawowe, jeżeli powiatowy urząd pracy z przyczyn niezależnych od uprawnionych osób nie dokonał ich wypłaty w terminie. Powiatowy Urząd Pracy w O. dokonał wypłaty dodatku aktywizacyjnego niezwłocznie po wydaniu przez Starostę [...] w dniu [...]. decyzji przyznającej M. M. dodatek aktywizacyjny za okres od 6 listopada 2006 r. do 13 listopada 2006 r. w wysokości 30 % zasiłku dla bezrobotnych. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż polecenie wypłaty dodatku aktywizacyjnego wydane zostało przez Powiatowy Urząd Pracy w O. w dniu 6 marca 2007 r., a wypłata nastąpiła w dniu 8 marca 2007 r. W ocenie Sądu, wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, iż Urząd Pracy nie dokonał wypłaty dodatku aktywizacyjnego w terminie. Niniejsza sprawa rozpatrywana jest na podstawie art. 72 ust. 12 powołanej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Obecne unormowanie zawarte w art. 72 ust. 12 jest odpowiednikiem art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, ze zm.). Oba komentowane przepisy przewidują, że odsetki ustawowe przysługują, jeżeli powiatowy urząd pracy z przyczyn niezależnych od uprawnionych osób nie dokonał wypłaty świadczeń w tym przepisie wskazanych w terminie. W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, iż przewidziane w art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do ustawowych odsetek przysługuje z tytułu opóźnienia w wypłacie cytowanych w tym przepisie świadczeń, a nie z tytułu opóźnienia w ustaleniu prawa do tych świadczeń (por. wyrok NSA z dnia 11 maja 1999 r. II SA/Łd 979/97 Prawo Pracy 1999 nr 11 poz. 41). Zdaniem Sądu, linia orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęta na gruncie poprzednio obowiązującego art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zachowuje aktualność w obecnie obowiązującym stanie prawnym tj. na gruncie art. 72 ust. 12 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Skoro zatem nie można zarzucić Powiatowemu Urzędowi Pracy w O. opóźnienia w dokonaniu wypłaty dodatku aktywizacyjnego, skarżąca nie może skutecznie domagać się wypłaty odsetek ustawowych z tytułu wypłaty tego dodatku. Zarzuty skarżącej nie są zasadne. Skarżąca choć stwierdziła, że dochodzi odsetek od nieterminowej wypłaty dodatku, to jednocześnie przyznała, iż na opóźnienie wypłaty miało wpływ zbyt późne przyznanie samego dodatku aktywizacyjnego. Wynika z tego jednoznacznie, iż żądanie skarżącej faktycznie dotyczy odsetek od opóźnienia w ustaleniu prawa do dodatku aktywizacyjnego. A zatem odmowa przyznania odsetek w niniejszej sprawie była uzasadniona. Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę. E.K.