III SA/Łd 575/13

Dnia 11 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej w sprawie lokalizacji miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...], udzielającej A. sp. z o.o. w W. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa łódzkiego. Z uzasadnienia wynika, że wnioskiem z dnia 19 października 2012 r. strona skarżąca wystąpiła o zmianę lokalizacji miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych objętego zezwoleniem z dnia 3 sierpnia 2009 r. Jako podstawę odmowy zmiany decyzji ostatecznej organy celne wskazały przepis art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, który stanowi, że zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, mogą być zmieniane, na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielanych podmiotom prowadzącym działalność w zakresie określonym w art. 6 ust. 1-3, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Stosownie natomiast do treści art. 135 ust. 2 ustawy, w wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych. W ocenie organów celnych analiza ww. przepisu wskazuje, że nie może zostać zmienione zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej miejsc urządzania gry, chyba że chodzi o zmniejszenie liczby punktów gier. Wskazany przepis sprzeciwia się bowiem zmianie zezwolenia w zakresie miejsc urządzania gier. A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła skargę na powyższą decyzję zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 1 pkt 11 oraz art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego, poprzez błędne zastosowanie art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W toku rozpoznawania przedmiotowej sprawy Sąd powziął wiadomość, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu sygn. akt II SA/Po 549/10 zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Sąd przedstawił pytanie: czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Postępowanie toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym oznaczone jest sygnaturą P 4/11. Stwierdzić należy, że rozpoznanie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji, jak i decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. w I instancji stanowią bowiem przepisy będące podstawą pytania prawnego skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Wejście w życie orzeczenia Trybunału może zatem zasadniczo wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. bg