III SA/Łd 577/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego od etapu oceny formalnej projektu postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. a.l. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła w dniu 27 czerwca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na informację o wyniku rozpatrzenia protestu przez Centrum Obsługi Przedsiębiorcy z [...] o sygn. [...] W odpowiedzi na skargę Centrum Obsługi Przedsiębiorcy wniosło o pozostawienie jej bez rozpatrzenia w związku z wniesieniem jej po terminie. Wskazano, że zaskarżona informacja została odebrana przez adresata w dniu 9 czerwca 2017 r. co zostało potwierdzone podpisem osoby przyjmującej korespondencję wraz z datą i stemplem firmowym przedsiębiorstwa wnioskodawcy nie zaś jak podaje wnioskodawca w dniu 13 czerwca 2017 r. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 2 sierpnia 2017 roku Sąd postanowił zobowiązać stronę skarżącą do ustosunkowania się w terminie 10 dni do zarzutu organu administracji podniesionego w odpowiedzi na skargę co do wniesienia skargi z uchybieniem terminu. W dniu 8 sierpnia 2017 do Sądu wpłynął wniosek skarżącej Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona informacja została doręczona do siedziby Spółki w dniu 9 czerwca 2017 r. Jednakże w tym dniu pracownik Spółki był nieobecny. Korespondencja została odebrana za zwrotnym potwierdzeniem odbioru przez osobę niebędącą pracownikiem Spółki, która bez zgody i wiedzy wnioskodawcy posłużyła się jej firmowa pieczątką. Spółka zaznaczyła, iż wskazana osoba nie ma żadnego umocowania do odbierania korespondencji, w tym pism urzędowych. Następnie pismo zostało przesłane Pocztą Polską do miejsca wykonywania działalności przez Spółkę tj do T. Zostało ono dostarczone w dniu 13 czerwca 2017 r. Skarga została przygotowana i złożona w dniu 27 czerwca 2017 r. Jako termin otrzymania zaskarżonej informacji w treści skargi wskazano 13 czerwca 2017 r. Podkreślono, że ze względu na zakres przydzielonych obowiązków osoby nadzorujące prace nad projektem nie są w stanie kontrolować zagadnień związanych z administrowaniem i archiwizowaniem dokumentów przez osoby niebędące pracownikami Spółki. O uchybieniu terminu do wniesienia skargi Spółka dowiedziała się w dniu rozprawy tj. 2 sierpnia 2017 r., a zatem w ocenie Spółki termin do złożenia wniosku został dochowany. W piśmie procesowym z dnia 19 września 2017 r. Centrum Obsługi Przedsiębiorcy podtrzymało stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy informacji udzielonej przez Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.). Możliwość wystąpienia z powyższą skargą do sądu administracyjnego została przewidziana w art. 61 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu. Jednocześnie wskazać należy, że w przepisie art. 64 tej ustawy postanowiono, iż w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Mając zatem na uwadze, iż przepisy ww. ustawy nie regulują kwestii związanych z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a także to, że przywołany wyżej art. 64 nie wyłącza stosowania przepisów Rozdziału 6 Działu III p.p.s.a., tj. art. 85-89, do rozpoznania niniejszego wniosku z dnia 8 sierpnia 2017 r. należało stosować ogólne zasady dotyczące przywracania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że wniesienie w niniejszej sprawie skargi nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu. Z akt sprawy wynika, że pismo podlegające zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego zastało doręczone skarżącej w dniu 9 czerwca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 145 akt sądowych). Powyższe potwierdzone zostało podpisem osoby przyjmującej korespondencję wraz z datą i stemplem firmowym przedsiębiorstwa wnioskodawcy. Zatem skarga, która wpłynęła do Sądu 27 czerwca 2017 r., wniesiona została z uchybieniem 14 dniowego terminu, o którym mowa w powyższej ustawie. Sąd w tym miejscu zauważa, że doręczenie skarżącej korespondencji nastąpiło na aktualny tj. wynikający z dołączonego do skargi pełnego odpisu KRS adres skarżącej, którym jest A 1, Ł.. Przechodząc do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 j.t.), dalej – p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd stwierdza, że nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącą okoliczności, sprowadzające się do tego, iż korespondencja została odebrana za zwrotnym potwierdzeniem odbioru przez osobę niebędącą pracownikiem Spółki, która bez zgody i wiedzy wnioskodawcy posłużyła się jej firmowa pieczątką. Spółka twierdzi, że pismo zostało przesłane Pocztą Polską do miejsca wykonywania działalności przez Spółkę, tj do T.. Zostało ono zatem dostarczone Spółce w dniu 13 czerwca 2017 r. Skarga została przygotowana i złożona w dniu 27 czerwca 2017 r. Jako termin otrzymania zaskarżonej informacji w treści skargi wskazano 13 czerwca 2017 r. W ocenie Sądu ww. oświadczenie nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy bezspornie wynika, że zaskarżona informacja została doręczona skarżącej w dniu 9 czerwca 2017 r. Uznać zatem należy, że skarżąca nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Mając świadomość zamiaru wniesienia skargi do sądu administracyjnego powinna zadbać o to, by kierowana na adres Spółki korespondencja została odebrana przez upoważnioną do tego osobę. Ponadto należy zauważyć, że osoba, która odebrała zaskarżoną informację (A. G.), dysponowała pieczęcią firmową skarżącego. Co więcej dotychczas odbierała korespondencję kierowaną przez organ do skarżącej Spółki w toku całego konkursu, o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru zawarte w aktach sprawy. Tym samym twierdzenia Spółki zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi są w ocenie Sądu mało wiarygodne. Skarżąca nie dopełniając powyższego obowiązku dopuściła się swoistego niedbalstwa w prowadzeniu własnych spraw. Niedbalstwo jest z kolei postacią winy, wobec czego nie można uznać, by skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Nie było zatem podstaw by przyjąć, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącej. Od strony postępowania, będącej podmiotem gospodarczym można bowiem oczekiwać i wymagać należytej staranności i dbałości w zakresie prowadzenia swoich spraw. Tłumaczenia skarżącej zawarte we wniosku są niewystarczające do jego uwzględnienia, bowiem spółka jako pracodawca jest odpowiedzialna za należytą organizację pracy swoich pracowników oraz ich kontrolę. Zauważyć należy, że przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie nie wskazuje, iż istniała przeszkoda niezależna od skarżącej przez cały czas biegu terminu do złożenia skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. a.l.