III SA/Łd 58/16

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. i, umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. lf III SA/Łd 58/16 U Z A S A D N I E N I E W.K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z prac dorywczych i pomocy emerytowanych rodziców. Posiada mieszkanie o powierzchni 44 mkw., garaż i samochód osobowy Ford Fiesta (rok produkcji 2005). Wnioskodawca posiada oszczędności w kwocie ok. 1000 zł. . Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez stronę skarżącą uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie, gdyż uprawnione jest twierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Jednocześnie z uwagi na fakt, że skarżący jest zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. zasadnym stało umorzenie postępowania z wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 249a p.p.s.a., gdyż w tej części orzekanie jest zbędne. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. lf