III SA/Łd 583/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi R. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. R. G.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]wydane w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając R. G. podniósł, iż przystąpienie do czynności egzekucyjnych może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci szkody majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (art. 61 § 3 p.p.s.a.) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168/. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. /por. J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122/ W niniejszej sprawie przedmiotem wniesionej skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. odmawiające uznania za zasadne zgłoszonych przez skarżącego zarzutów na prowadzone w stosunku do jego osoby postępowanie egzekucyjne. Postanowienie to nie podlega wykonaniu bowiem nie nakłada na skarżącego obowiązku doprowadzenia do stanu zgodnego z rozstrzygnięciem. Zatem nie może stanowić przedmiotu ochrony tymczasowej. Na marginesie wskazać należy również, iż zgodnie z powyżej powołaną doktrynalną definicją wyrządzenia znacznej szkody, za szkodę taką uznaje się zarówno szkodę majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie szkoda taka nie wystąpi możliwym bowiem będzie, w razie wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wymiarowych stanowiących podstawę prawną wystawienia tytułów wykonawczych, zwrot uiszczonego przez skarżącego świadczenia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.