III SA/Łd 587/09

Dnia 16 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewody Ł. Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie zażaleniowe. W dniu 12 listopada 2009 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. K. W dniu 8 kwietnia 2010 r. R. K. złożył w Sądzie wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 kwietnia 2010 r. skarżący wezwany został do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem egzekucji. W dniu 26 kwietnia 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Referendarz Sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł i ustanowienie adwokata. W dniu 17 maja 2010 r. do Sądu wpłynęło zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 kwietnia 2010 r. w przedmiocie uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2010 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni czy w związku z wydaniem przez Referendarza Sądowego postanowienia z dnia 28 kwietnia 2010 r. przyznającego zwolnienie od kosztów sądowych ponad uiszczoną przez niego kwotę wpisu (100 zł), obejmujące zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej, cofa swoje zażalenie. W piśmie z dnia 1 czerwca 2010 r. skarżący oświadczył, że w zaistniałej sytuacji cofa swoje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, a postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przywołane powyżej przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym, na mocy odesłań zawartych w art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a. Cofnięcie zażalenia, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wiąże zatem Sąd i skutkuje umorzeniem postępowania zażaleniowego. W rozpatrywanej sprawie, skarżący w dniu 1 czerwca 2010 r. cofnął zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 kwietnia 2010 r., a Sąd uznał, że cofnięcie to było dopuszczalne, gdyż nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a, orzeczono o umorzeniu postępowania zażaleniowego. A. B.