III SA/Łd 590/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , , po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na tytuł wykonawczy Burmistrza Miasta w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 2 sierpnia 2005 r. T. M. złożyła pismo zatytułowane "pozew", którym wniosła skargę "na tytuł wykonawczy wydany przez Urząd Miasta w T. z [...] nr [...] " wnosząc o jego uchylenie w całości, a także wystąpiła z żądaniem zwrotu sumy 1.156,09 zł wraz z odsetkami i dodatkowymi kosztami. Jednocześnie oświadczyła w ww. piśmie m.in., że w dniu 21 września 2004 r. otrzymała pismo z Urzędu Skarbowego, którym została zawiadomiona o zajęciu świadczeń emerytalnych. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 19 lutego 2004 r. Burmistrz Miasta T. wystawił przeciwko T. M. tytuł wykonawczy nr [...] na kwotę 963,50 zł. Skarżąca złożyła w dniu [...] w Urzędzie Miasta w T. zażalenie, w którym wniosła o wycofanie ww. tytułu wykonawczego i zwrot już wyegzekwowanych kwot wraz z odsetkami. Zarządzeniem z 4 sierpnia 2005 r. przewodniczący wydziału wezwał skarżącą m.in. do wypowiedzenia się, czy składała zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z zawartym w tytule wykonawczym pouczeniem. W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, że znane było jej pouczenie zawarte na tytule wykonawczym, oraz że podjęła "odpowiednie kroki jednak nie zostało wydane jakiekolwiek orzeczenie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sąd potraktował pismo (pozew) T. M. jako skargę do sądu administracyjnego. Z jego treści wynika bowiem, że skarżąca domaga się kontroli działalności administracji publicznej, którą to kontrolę sądy administracyjne sprawują na mocy art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - p.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Strona wniosła skargę na tytuł wykonawczy. W tym miejscu należy zaznaczyć, że tytuł wykonawczy nie jest decyzją w rozumieniu k.p.a., lecz swoistym dokumentem urzędowym warunkującym wszczęcie egzekucji (por. R. Hauser, Z. Leoński: Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2003, str. 86-87). Tytuł wykonawczy nie jest również żadnym innym aktem, ani czynnością wymieniona w cytowanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegającym zaskarżenia do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze skargę należało uznać za niedopuszczalną. Dodatkowo należy podnieść, że w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przed rozpoznaniem skargi sąd ustala zatem w pierwszej kolejności, czy skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia. Z pouczenia zawartego w tytule wykonawczym doręczonym skarżącej wynika, że skarżącej przysługiwało prawo wniesienia zarzutu w terminie 7 dni. Skarżąca potwierdza, że znała pouczenie zawarte w treści tytułu wykonawczego, o prawie zgłoszenia w terminie 7 dni zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji. Z akt administracyjnych wynika, że z prawa tego nie skorzystała. Skarżąca zatem nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji tj. trybu z art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2002 r. nr 110, poz. 968). Gdyby nawet przyjąć, że wniesione przez stronę zażalenie z dnia 12 maja 2005 r. było w jej opinii złożeniem zarzutów, o których mowa w pouczeniu zawartym w tytule wykonawczym, to wniesienie skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącej w postępowaniu egzekucyjnym, w trybie art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, należy potraktować również jako nie dopełnienie wynikającego z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.