III SA/Łd 590/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział III Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za maj 2013 r. postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. AG III SA/Łd 590/14 U z a s a d n i e n i e W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za maj 2013 r. B.S., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, córką i synem. Skarżący oraz jego żona prowadzą działalność gospodarczą, syn otrzymuje rentę. Łączne dochody rodziny kształtują się na poziomie 11.099 zł (oświadczenie z 11 sierpnia 2014 r.,) – 9.119 zł (oświadczenie z 3 września 2014 r.). Strona posiada dom o powierzchni 140 (110) mkw., trzy nieruchomości, w tym budynki produkcyjne. Strona nie zadeklarowała posiadania oszczędności, wartościowych przedmiotów ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku strona nie wskazała na żadne okoliczności, które jej zdaniem świadczyć by miały o jej złej sytuacji materialnej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżący deklaruje osiąganie regularnych i znacznych dochodów (średnio miesięcznie ok. 9.000 zł) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Jak z tego wynika działalność gospodarcza jest dochodowa, skarżący posiada liczne nieruchomości i dom, nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i można go zaliczyć do kręgu osób ubogich, którym przysługuje prawo do zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślenia przy tym wymaga, że strona nie powołała się na ponoszenie żadnych wydatków o charakterze nadzwyczajnym, których wystąpienie i wysokość mogłyby uzasadniać twierdzenie, że przy deklarowanej kwocie dochodów strona nie ma zdolności płatniczych. Reasumując, w ocenie Referendarza sądowego skarżący jest w stanie ponieść koszty postępowania przed sądem administracyjnym, zwłaszcza że wysokość wpisu sądowego od skargi wynosi 400 zł, zaś kwota ewentualnych i przyszłych kosztów sądowych to 300 zł (opłata kancelaryjna za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w przypadku oddalenia skargi - 100 zł, wpis od skargi kasacyjnej – 200 zł). Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG