III SA/Łd 596/24

Dnia 27 sierpnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodnicząca sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. i A. P. na uchwałę Rady Gminy Budziszewice z dnia 29 maja 2024 roku Nr II/14/2024 w sprawie ustalenia wynagrodzenia Wójta Gminy Budziszewice p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. R.T-M. 29 maja 2024 roku Rada Gminy Budziszewice na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 609), dalej u.s.g., art. 8 ust. 2 ustawy z 21 listopada 2009 roku o pracownikach samorządowych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 530) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 25 października 2021 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1102 ze zm.) podjęła uchwałę Nr II/14/2024 w sprawie ustalenia wynagrodzenia Wójta Gminy Budziszewice. 28 czerwca 2024 roku D. P. i A. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy Budziszewice z 29 maja 2024 roku Nr II/14/2024 w sprawie ustalenia wynagrodzenia Wójta Gminy Budziszewice. Zaskarżając uchwałę w całości wnieśli o stwierdzenie jej nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), jak również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym natomiast z warunków dopuszczalności skargi, jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy Budziszewice z 29 maja 2024 roku, Nr II/14/2024 w sprawie ustalenia wynagrodzenia Wójta Gminy Budziszewice. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy uchwała w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia wójta jest uchwałą z zakresu administracji publicznej i w związku z tym podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 101 u.s.g., każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności przy rozpatrywaniu niniejszej skargi należało zatem zbadać spełnienie warunków formalnych umożliwiających jej merytoryczne rozpoznanie, tj. publicznoprawny charakter zaskarżonej uchwały. Tylko bowiem takie uchwały podlegają rozpoznaniu przez sąd administracyjny. W ocenie sądu, uchwała w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla wójta nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 101 u.s.g. Przedmiotowa uchwała dotyczy bowiem sfery prywatnoprawnej (tj. relacji pracownik - pracodawca), gdyż wójt jako pracownik samorządowy pozostaje w stosunku pracy. Odmienność jego sytuacji polega na tym, że stosunek pracy w takim przypadku nie jest nawiązywany na podstawie umowy o pracę, ale na podstawie wyboru. Wynagrodzenie otrzymuje jednak wójt w ramach stosunku pracy, nie zaś w ramach stosunku administracyjnego. O tego rodzaju kwalifikacji bezpośrednio przesądza treść art. 8 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, zgodnie z którym, sprawy ze stosunku pracy w tym sprawy wynagrodzenia wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej. Prawidłowość ustalenia wysokości wynagrodzenia podlega natomiast kontroli sądu powszechnego, co jednoznacznie wynika z art. 43 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Przedstawione stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. postanowienia NSA z 6 września 2012 roku, sygn. akt II OSK 1534/12, z 19 września 2013 roku, sygn. akt II OSK 1496/13, z 5 marca 2014 roku, sygn. akt II OSK 506/14 oraz z 18 września 2024 roku, sygn. akt II OSK 2669/14). Dopuszczalność sądowej kontroli uchwały w przedmiocie wynagrodzenia wójta została zatem wyłączona na podstawie cytowanych powyżej przepisów ustawy o pracownikach samorządowych. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, odrzucił skargę. R.T-M.