III SA/Łd 597/09

Dnia 27 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. i R. G. na pismo Wojewody Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi w sprawie połączenia się samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać radcy prawnemu J. K. prowadzącemu Kancelarię Prawną "A" J K i wspólnicy spółka komandytowa w Ł. przy ulicy A. [...] kwotę 292,80,- (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, obejmującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu i kwotę powyższą nakazuje wypłacić radcy prawnemu J. K. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi; D.T. W dniu 17 listopada 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A. G i R. G. na pismo Wojewody Ł. z dnia [...] roku, udzielające odpowiedzi na pytania dotyczące włączenia Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. M. M. w Ł. w strukturę organizacyjną Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala im. M. P. w Ł. W treści skargi podano, iż skarżący "wnoszą o uchylenie uchwały Wojewody Ł. z dnia [...] roku o likwidacji Szpitala im. M. w ". Jednocześnie, strona wskazała, iż zbierane są podpisy mieszkańców przeciwko likwidacji tego zakładu opieki medycznej. W odpowiedzi na skargę z dnia 4 grudnia 2009 roku Wojewoda Ł. wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podkreślił, że w dniu 30 września 2009 roku wpłynęła skarga Państwa G. na uchwałę Sejmiku Województwa Ł. z dnia [...] roku nr [...] w sprawie połączenia się samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej poprzez włączenie Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. M. M. w Ł. w strukturę organizacyjną Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala im. M. P. w Ł. Organ zaznaczył, iż Wojewoda Ł. w piśmie z dnia [...] roku udzielił skarżącym wyjaśnień, że jako organ nadzoru nie znalazł podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności wskazanej wyżej uchwały. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 10 grudnia 2009 roku, wzywające do sprecyzowania, jaki akt jest przedmiotem skargi, w piśmie z dnia 29 grudnia 2009 roku A G i R G podnieśli, że skarga dotyczy "podtrzymania w mocy przez Wojewodę uchwały Sejmiku Województwa Ł". Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010 roku referendarz sądowy przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Zarządzeniem z dnia 29 marca 2010 roku wezwano pełnomocnika skarżących do sprecyzowania treści żądania strony przez określenie, jaki akt jest przedmiotem skargi – czy pismo Wojewody Ł. z dnia [...] roku czy też uchwała Sejmiku Województwa Ł. z dnia [...] roku nr [...] oraz do określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 6 kwietnia 2010 roku wpłynęło pismo procesowe sporządzone przez pełnomocnika A. G i R G wraz z załączoną opinią prawną, skierowaną do skarżących. W piśmie poinformowano Sąd, że w zależności od zajętego przez skarżących stanowiska w sprawie, pełnomocnik podejmie odpowiednie środki procesowe. Dodatkowo, w dniu 13 kwietnia 2010 roku do Sądu wpłynęło kolejne pismo procesowe pełnomocnika skarżących z prośbą o wydłużenie terminu na zajęcie stanowiska w sprawie o 14 dni, tj. do 21 kwietnia 2010 roku z uwagi na okres świąteczny i utrudniony kontakt ze skarżącymi. Wskazano, że na wypadek gdyby Sąd nie przedłużył terminu, to z pisma skarżących z dnia 29 grudnia 2009 roku wynika, że skarga dotyczy pisma Wojewody Ł. z dnia [...] roku. Pełnomocnik wniósł jednocześnie o zwrot kosztów zastępstwa procesowego należnego pełnomocnikowi z urzędu, a niepokrytego przez stronę, zgodnie z art. 14 § 1 pkt c w związku z art. 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) z dnia 28 września 2002 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jej przedmiot nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Jak już na wstępie zaznaczono, z treści przedmiotowej skargi wynika, że A. G i R G zaskarżyli do Sądu pismo Wojewody Ł. z dnia [...] roku, informujące stronę o braku podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały Sejmiku Województwa Ł. z dnia [...] roku nr [...] dotyczącej włączenia Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. M. M. w Ł. w strukturę organizacyjną Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala im. M. P. w Ł. W treści tego pisma Wojewoda Ł. pouczył stronę skarżącą o możliwości wynikającej z przepisu art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Sprawa objęta niniejszą skargą nie jest zatem sprawą o charakterze administracyjnym, bowiem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia do sądu pisma organu, zawierającego ogólne informacje na temat podjętych przez siebie czynności i obowiązujących przepisów prawnych. Takie działanie organu nie rodzi dla strony żadnych praw ani obowiązków, nie prowadzi również do wszczęcia postępowania administracyjnego, które mogłoby zakończyć się wydaniem decyzji lub postanowienia. Z tych względów, wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych, ponieważ jej przedmiotem jest żądanie nieobjęte zakresem kognicji sądu administracyjnego. Przedmiot niniejszej sprawy, jak i powyższa skarga nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie warto zaznaczyć, że w sytuacji potraktowania skargi A. G i R G jako wniesionej w trybie art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.), również podlegałby ona odrzuceniu, bowiem strona nie wykazała wyczerpania trybu postępowania wskazanego w tej ustawie poprzez wystąpienie do organu (Sejmiku Województwa Ł.) z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie zaś z regulacją zawartą w § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. D.T.