III SA/Łd 603/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2012 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zm.) – dalej o.p., art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 i ust. 3, art. 8 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 76 ust. 1, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29, poz.257 ze zm.), art. 154 ust. 4 ustawy z dnia 26 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r., nr 3, poz. 11, ze zm.), art. 1, art. 2, art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 256 z 1987r. ze zm. Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne z 2004 r., rozdział 2 tom 2, str. 382 ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L 291 z 31 października 2008 - Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...], nr wydaną w przedmiocie określenia K. B. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. A K. B. w K. kwoty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego marki Volkswagen Caravelle T4 nr nadwozia [...] w wysokości 3 813 zł. Powyższe rozstrzygnięcia wydane zostało na podstawie następującego stanu faktycznego: Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu marki Volkswagen Caravelle T4, zakupionego przez skarżącego w Niemczech, w dniu [...] Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego w wysokości 3 813 zł. Uzasadniając organ celny wskazał, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości potwierdza, że nabyty przez stronę samochód marki Volkswagen Caravelle T4 przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób, co stanowi kryterium rozstrzygające o zaklasyfikowaniu tego pojazdu do grupy samochodów osobowych, podlegających opodatkowaniu akcyzą. W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik skarżącego wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania zarzucił naruszenie: - art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. poprzez niesłuszne uznanie, że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym; - art. 200 § 1 o.p. poprzez niewyznaczenie stronie 7 dniowego terminu do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenie się w tej kwestii. Wniósł o uzupełnienie materiału dowodowego poprzez zwrócenie się do producenta pojazdu o nadesłanie informacji obrazujących wygląd wnętrza fabrycznie wykonanego pojazdu przedmiotowego typu celem porównania z pojazdem będącym przedmiotem postępowania, ewentualnie powołanie biegłego dla oceny, czy zabudowa pojazdu jest oryginalną zabudową producenta. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala uznać, iż przedmiotowy pojazd marki Volkswagen Caravelle T4 o nr nadwozia [...] w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochodem osobowym, a co za tym idzie podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jak wynika z informacji uzyskanych od importera marki – firmy A. Sp. z o.o. w P. (pisma z dnia [...] i z dnia [...] ) ww. pojazd został wyprodukowany jako pojazd osobowy. Fabrycznie posiadał 9 miejsc siedzących, nie miał zamontowanej przegrody oddzielającej część pasażerską od ładunkowej, o jednolitym wyłożeniu podłóg i ścian. Ponadto samochód był przeszklony na całej długości nadwozia. Z protokołu przesłuchania strony z dnia [...] wynika natomiast, że w dniu nabycia przedmiotowy pojazd posiadał przegrodę oddzielającą część pasażerką od towarowej. Przegroda była zamontowana za pierwszym rzędem siedzeń. Pojazd wyposażony był w trzy miejsca siedzące. Nie posiadał pasów bezpieczeństwa ani punktów kotwiących. Posiadał okna po trzy po bokach oraz jedno z tyłu przedzielone. Podłoga w części towarowej wykonana była z materiału gumo-podobnego oraz obicia ze sklejki. W części towarowej nie było wyposażenia charakterystycznego dla pojazdów przeznaczonych do przewozu osób tj. popielniczek, wentylacji czy oświetlenia). Znajdowały się jedynie uchwyty do mocowania towaru. Strona oświadczyła, że po sprowadzeniu pojazdu do kraju dokonała zmian polegających na przesunięciu przegrody za drugi rząd siedzeń oraz zabudowie części pasażerskiej. Wyposażenie zostało zakupione w internecie. Po dokonanych zmianach samochód został poddany badaniu technicznemu i dopuszczony do ruchu jako pojazd 6 miejscowy. Natomiast z zeznań świadka J. W. (diagnosty w firmie dokonującej zmian konstrukcyjnych w pojeździe) wynika, że przedmiotowy pojazd w momencie przyjazdu posiadał dziewięć miejsc siedzących. Jedyna dokonana zmiana polegała na demontażu przegrody. Świadek zeznał, że oświadczenie z dnia [...] o zmianie rodzaju pojazdu stanowi szablon, z którego korzysta się zmieniając jedynie dane pojazdu. Wskutek pomyłki nie wykreślono zdania co do ilości miejsc siedzących pojazdu. Świadek oświadczył, że w przedmiotowym pojeździe ilość miejsc siedzących wynosiła 9 , zarówno przed zmianami , jak i po ich przeprowadzeniu. Z przeprowadzonych w dniu [...] oględzin pojazdu wynika, że ww. pojazd posiada z prawej strony przesuwne przeszklone drzwi oraz tylne skrzydłowe drzwi. Ponadto pojazd posiada przeszklone okna na całej długości. We wnętrzu pojazdu stwierdzono brak przegrody, jednolitą podsufitkę na całej przestrzeni, oświetlenie, wykładziny boczne i podłogę z tworzywa. Ponadto w przestrzeni tej znajduje się składany stolik, uchwyt na 4 pojemniki na napoje, lampką nad sufitem i schowki. Stwierdzono także tylny rząd siedzeń dla trzech osób, wyposażonych w pasy bezpieczeństwa. Ponadto stwierdzono możliwość zamontowania trzeciego rzędu siedzeń. Powyższe pozwala zatem stwierdzić, że przedmiotowy pojazd posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem CN 8703 i jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, że fakt, iż przedmiotowy pojazd w dacie jego nabycia posiadał jedynie trzy miejsca siedzące oraz posiadał stałą przegrodę pomiędzy częścią pasażerską i ładunkową świadczy jedynie, iż w pojeździe dokonano zmian, które nie pozbawiły tego pojazdu charakteru samochodu osobowego. Natomiast kopia niemieckiego dowodu rejestracyjnego nie może stanowić podstawy określenia rodzaju oraz typu pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Zdaniem organu to producent przystosowując pojazd do przewozu 9 osób nadał mu cechy charakterystyczne dla pojazdu przeznaczonego do przewozu osób wraz z bagażem. Pojazd wyprodukowano w oparciu o świadectwo homologacji europejskiej dla samochodu osobowego. Natomiast wszystkie dokonane w pojeździe zmiany nie były zmianami konstrukcyjnymi, wpływającymi na jego klasyfikację do kodu CN 8704 jako samochód ciężarowy. Ustalenie podczas oględzin, że pojazd posiada tylne okna wzdłuż bocznych paneli pojazdu stanowi potwierdzenie informacji udzielonych przez A. Sp. z o.o., że przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód osobowy przeszklony w całości. Pojazd został fabrycznie przystosowany do przewozu 9 osób w trzech rzędach siedzeń i posiadał punkty kotwiące do ich zainstalowania. Wyposażony został w tylnej części w elementy charakterystyczne dla przewozu osób. Organ stwierdził, iż opisane powyżej cechy przedmiotowego pojazdu potwierdzają, że jest on przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. O przeznaczeniu tym decydują bowiem obiektywne cechy pojazdu, a nie deklarowany przez stronę sposób użytkowania, który może się zmieniać w zależności od bieżących potrzeb użytkownika. Z powyższych względów niezasadnym w ocenie organu jest zarzut naruszenia art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 200 o.p. organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wyznaczył stronie 7 dniowy termin do zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranego materiału dowodowego. Strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Natomiast co do wniosku o wystąpienie do producenta pojazdu z zapytaniem o wyposażenie seryjne pojazdu tego typu bądź powołanie biegłego w tym zakresie, organ odwoławczy wskazał, iż w toku postępowania zwracano się dwukrotnie do importera przedmiotowej marki z zapytaniem o udzielenie informacji. Jak już wcześniej wskazano z pism A. Sp. z o.o. w P. wynika, że przedmiotowy pojazd był wyprodukowany jako samochód osobowy. Stąd złożony przez pełnomocnika strony wniosek nie znajduje uzasadnienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie: - art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez niesłuszne uznanie , że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym w rozumieniu w/w przepisu; - art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 197 § 1 o.p. poprzez niesłuszne oddalenie zawartych w odwołaniu wniosków o uzupełnienie materiału dowodowego. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Uzasadniając pełnomocnik skarżącego wskazał, że w dacie sprowadzenia przedmiotowego pojazdu przez skarżącego, pojazd był samochodem ciężarowym. Zmiany pojazdu zostały przeprowadzone dopiero po sprowadzeniu pojazdu. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że w sprawie powstał obowiązek podatkowy na podstawie art. 100 ust. 1-4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Na zasadność przedstawionej argumentacji strona skarżąca powołała orzecznia sądów administracyjnych, jak również interpretacje podatkowe organów celnych i skarbowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wnosił o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2102.270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, by zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Kwestią sporną jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja nabytego przez skarżącego samochodu marki Volkswagen Caravelle T4 nr nadwozia [...], do pozycji 8703 Taryfy celnej i uznania, że samochód ten jest samochodem osobowym w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym. Natomiast w ocenie skarżącego wskazanego pojazdu nie można zaklasyfikować jako pojazdu osobowego, gdyż jest on pojazdem ciężarowym, a więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jak i z tytułu sprzedaży na terytorium kraju. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29, poz.257 ze zm. - dalej u.p.a.). W myśl art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 80 ust. 2) Natomiast z treści art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Zmiany w klasyfikacjach statystycznych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie powodują zmian w opodatkowaniu wyrobów akcyzowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie (art. 3 ust. 3 u.p.a). W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów we wskazanej Nomenklaturze podlega pewnym zasadom (regułom) zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W ten sposób do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. W celu przyporządkowania wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej stosuje się uregulowania zawarte w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (w skrócie " ORINS") w załączniku I , Część Pierwsza Przepisy Wstępne Sekcja I – Ogólne Reguły zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 Rozporządzenia Rady. Zgodnie z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny: dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, zgodnie z następującymi postanowieniami, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Przy tym w stopniu, w jakim sekcje i działy opisują poszczególne grupy pozycji, mają one status prawny. Tylko wtedy, gdy klasyfikacja będzie nadal niemożliwa, należy skorzystać z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania. W treści kodu 8703 Nomenklatury Scalonej stwierdzono, że kod ten obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Dodatkowo w Notach Wyjaśniających Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów (HS) opublikowanych w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. NR 86, poz. 880) - przyjętych zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 – w pozycji 8703 określenie "samochody osobowe – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Cechy te są szczególnie pomocne przy określeniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów. Są to pojazdy "wielozadaniowe" (np. typu van, SUV-y, niektóre pojazdy typu pickup). Cechy powyższych pojazdów są następujące: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Pozycja CN 8704 obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Klasyfikacja pewnych pojazdów (wielozadaniowych) do pozycji 8704 zdeterminowana jest ich cechami, które wskazują na to, iż przeznaczone są one głównie do przewozu towarów, jak również i na to, że ich zasadniczą funkcją nie jest przewóz osób, tak jak w odniesieniu do pojazdów klasyfikowanych do pozycji 8703 np. siedzenia - ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub w punkty do ich zamocowania; brak wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów; brak okien na bokach pojazdu; zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Procedura klasyfikowania konkretnego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN powinna przebiegać w ten sposób, iż najpierw ustalane jest przeznaczenie danego pojazdu. Jeżeli przeznaczony jest on zasadniczo do przewozu osób objęty jest kodem 8703, jeżeli natomiast służy do przewozu towarów, obejmuje go kod 8704. Dopiero po ustaleniu powyższego możliwe jest posłużenie się dodatkowym warunkiem określonym w Notach Wyjaśniających do kodu 8703. Może on być jednak zastosowany wyłącznie do pojazdów, które przeznaczone są zasadniczo do przewozu osób. W tym miejscu podkreślić należy, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do kodu 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób, ale trzeba pamiętać, że może on być także wykorzystywany do przewożenia towarów. Znajduje to potwierdzenie w końcowej części opisu kodu CN 8703 "włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi)". W ocenie Sądu za prawidłowe uznać należy stanowisko organów, iż dokonując klasyfikacji samochodu marki Volkswagen Caravelle T4 nr nadwozia [...] należy posłużyć się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz pomocniczo wyjaśnień do Taryfy Celnej. Wskazać należy, że zasadniczego znaczenia dla klasyfikacji pojazdu z punktu widzenia przepisów o podatku akcyzowym z uwagi na własne uregulowania nie mogła mieć jego kwalifikacja w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908), jak również dokumenty homologacji, czy też dokumenty rejestracji za granicą, które w istocie nie rodzą żadnych podatkowoprawnych konsekwencji, albowiem te wiązać należy tylko i wyłącznie, w świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym z klasyfikacją taryfową. Dla opodatkowania wyrobu podatkiem akcyzowym zasadnicze znaczenie ma, jak już podkreślono, klasyfikacja wyrobu do właściwego kodu Nomenklatury Scalonej (CN). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego powołał się na okoliczność, iż nabyty przez skarżącego pojazd to pojazd ciężarowy, klasyfikowany w pozycji CN 8704 i niepodlegający z tego względu opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Skarżący na poparcie swojego stanowiska podał, że w dacie nabycia wewnątrzwspółnotowego pojazd posiadał jeden rząd siedzeń (trzymiejscowy) w przedniej części pojazdu, odgrodzonej od pozostałej części stałą przegrodą. Oddzielona część nie posiadała siedzeń oraz żadnego wyposażenia w elementy bezpieczeństwa (pasów bezpieczeństwa) ani w elementy zapewniające komfort podróżowania (dywaników, oświetlenia, tapicerki, wentylacji). Sąd dokonując oceny ustalonego w sprawie stanu faktycznego i wyprowadzonych z niego konsekwencji prawnych stwierdził, że organy podatkowe dokonały prawidłowej oceny prawnej ustalonego stanu fatycznego. Podstawą stanowiska prezentowanego przez organy podatkowe jest to, że przedmiotowy samochód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym jest samochodem osobowym. W załączniku do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia [...] w pkt 10 "podrodzaj" znajduje się zapis - van, a w pkt 18 "liczba miejsc siedzących, włączając siedzenie kierowcy" znajduje się zapis – 9. Zgodnie z załącznikiem do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym już w dniu [...] wskazano w zaświadczeniu dane techniczne pojazdu Zgodnie z opisem zmian dokonanych w pojeździe, stanowiącym załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia [...] z samochodu wymontowano przegrodę dzieląca na część pasażerską i ładunkową. Po dokonanych zmianach, zgodnie z załącznikiem do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, wskazano w zaświadczeniu nowe dane techniczne pojazdu, tj. w pkt 3 rodzaj pojazdu - osobowy. Natomiast bez zmian pozostała pozycja pkt 10 "liczba miejsc siedzących", włączając siedzenie kierowcy – 9. Organ wskazał, iż przedmiotowy pojazd Volkswagen Caravelle T4 nie posiada i nie posiadał cech służących do przewozu towarów już w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zgodnie z informacjami uzyskanymi od A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (pisma z dnia [...] i z dnia [...]) ww. pojazd został wyprodukowany jako pojazd osobowy. Fabrycznie posiadał 9 miejsc siedzących, nie miał zamontowanej przegrody oddzielającej część pasażerską od ładunkowej. Cała przestrzeń pojazdu posiadała jednolite wyłożenie podłóg i ścian. W ocenie Sądu, powyższa argumentacja jest prawidłowa. Zostały bowiem wyjaśnione w sposób dostateczny wszystkie okoliczności sprawy. Podkreślić należy, że w opisie kodu CN 8703 użyto sformułowania pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. W ocenie Sądu powyższe sformułowanie, stanowiące nazwę wyodrębnionej pozycji CN, zawiera w sobie główne kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w procesie kwalifikacji do tego, a nie innego kodu CN. Aby dany pojazd mógł być objęty pozycją CN 8703 musi przede wszystkim być przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Spełnienie tego podstawowego warunku oznacza, iż jest możliwe zaklasyfikowanie konkretnego pojazdu do wspomnianego kodu. Jeżeli zatem z całokształtu okoliczności sprawy wynikać będzie, iż pojazd samochodowy jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, oczywistą konsekwencją tego faktu będzie to, że będzie mógł być sklasyfikowany do kodu 8703. Wskazać należy, że z zaświadczenia z dnia [...] wydanego przez uprawnionego diagnostę J. W. (P.P.H.U. A. OSKP nr [...], K. Ł., ul. A. 35) wynika, iż w samochodzie marki Volkswagen Caravelle T4 nr nadwozia [...] wymontowano jedynie przegrodę dzielącą na część pasażerską i ładunkową Zmiany konstrukcyjne przeprowadzone w przedmiotowym samochodzie o cechach nietrwałych, nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Dokonane zmiany potwierdzają, że samochód spełnia wymogi do przewozu osób i towarów, jednakże nie wyłącza to przeznaczenia zasadniczego do przewozu osób, a zmiany w nim dokonane umożliwiające przewóz towarów, nie są właściwe temu pojazdowi, którego właściwość do przewozu osób została uformowana na etapie produkcji. Nie uległa zmianie ilość miejsc siedzących, co potwierdzają wyjaśnienia w/w diagnosty do protokołu z dnia [...] Świadek oświadczył, że w przedmiotowym pojeździe ilość miejsc siedzących wynosiła 9, zarówno przed zmianami , jak i po ich przeprowadzeniu. Zdaniem Sądu za przyjęciem powyższego stanowiska przemawiają cechy przedmiotowego samochodu. Ilość miejsc (9) wskazuje, iż jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Skoro w pierwszym badaniu technicznym stwierdzono, że samochód posiada 9 miejsc siedzących, to wnętrze tego samochodu mogło być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Tym samym zarzut skarżącego, że organy nie uwzględniły cech pojazdu z dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego nie znajduje uzasadnienia. Ww. ustalenia podważają stanowisko skarżącego, że nabyty przez niego pojazd był pojazdem ciężarowym w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Dokonane przez organy podatkowe ustalenia przesądzają zaś, że przedmiotowy samochód w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, spełniając kryterium klasyfikacji do kodu 8703. Należy przy tym zauważyć, że skoro w klasyfikacji Nomenklatury Scalonej, pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób prawodawca zakwalifikował w pozycji 8703, to bez znaczenia jest, iż sporny pojazd według przedłożonych przez stronę dokumentów został uznany za samochód ciężarowy. W ocenie Sądu, brak jest podstaw, aby nabyty przez skarżących samochód można było uznać za samochód ciężarowy i zaklasyfikować go do pozycji 8704, jako pojazd do transportu towarowego. Pozycja ta obejmuje bowiem między innymi zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.), ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju, ciężarówki wyposażone do automatycznego wyładunku, cysterny, ciężarówki chłodnie i izotermiczne itp. Podkreślić również należy, że klasyfikacja pewnych pojazdów (wielozadaniowych, w tym vanów) do tej pozycji zdeterminowana jest ich cechami, które wskazują na to, iż przeznaczone są one głównie do przewozu towarów, jak również i na to, że ich zasadniczą funkcją nie jest przewóz osób, tak jak w odniesieniu do pojazdów klasyfikowanych do pozycji 8703 – np. siedzenia – ławki bez wyposażenia ich w pasy bezpieczeństwa lub w punkty do ich mocowania; brak wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów. Wobec powyższego brak jest podstaw, aby nie uznać zasadności stanowiska organów podatkowych odnośnie klasyfikowania przedmiotowego samochodu marki Volkswagen Caravelle T4 nr nadwozia [...] jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób (innego niż objęte pozycją 8702), tj. do pozycji 8703, a w konsekwencji zasadność określenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu. Za niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego. Organ odwoławczy wyjaśnił bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dlaczego uznał za niecelowe zwrócenie się do producenta przedmiotowego pojazdu z zapytaniem o fabryczne wyposażenie pojazdu tego typu, bądź powołanie biegłego w tym zakresie. Organ odwoławczy wskazał, iż w materiale dowodowym sprawy znajdują się dwa pisma importera marki volkswagen - firmy A. Sp. z o.o. z siedzibą w P. - zawierające informacje co do charakteru przedmiotowego pojazdu, w dacie jego wyprodukowania. Informacje te uznać należy za wystarczające do zakwalifikowania pojazdu jako samochodu osobowego. Natomiast co do zarzutu naruszenia art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. Sąd stwierdził, iż powołany przepis nie miał zastosowania w niniejszej sprawie. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia , jak już wcześniej wskazano, stanowiły przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowy. Tym samym podniesiony zarzut uznać należało za niezasadny. Reasumując, stwierdzić należy, że organy podatkowe dokonały prawidłowej analizy stanu faktycznego w kontekście przeznaczenia sprowadzonego pojazdu, na tle obowiązujących przepisów i prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. P.M.