III SA/Łd 604/05

Dnia 16 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi D.O. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny i poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. nr [...] z dnia [...]; 2. orzeka, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia. Zaskarżonym rozkazem Nr [...] z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. Nr [...] przedłużający okres zawieszenia D.O. w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego. W podstawie prawnej orzeczenia organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002 r w sprawie zawieszania policjanta w czynnościach służbowych ( Dz. U. Nr 120, poz. 1029). Rozkaz Komendanta Miejskiego Policji w Ł. Nr [...] o przedłużeniu okresu zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych wydany został w dniu [...] po wcześniejszym wydaniu przez niego rozkazu personalnego Nr [...] z dnia [...] o przywróceniu D.O. do służby z dniem 20 kwietnia 2005r. Przy czym, na skutek odwołania wniesionego przez skarżącego, Komendant Wojewódzki Policji w Ł. rozkazem personalnym z dnia [...] Nr [...] uchylił rozkaz personalny organu I instancji m.in. w części dotyczącej daty przywrócenia do służby i orzekł o przywróceniu D.O. do służby z dniem 15 czerwca 2005 r. W uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu Komendant Wojewódzki Policji wyjaśnił, iż przed zwolnieniem ze służby w Policji st. Sierż. D.O. zajmował stanowisko policjanta Ogniwa III Referatu Kontroli Drogowej Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Ł. i z uwagi na toczące się przeciwko niemu postępowanie przygotowawcze w Prokuraturze Rejonowej Ł.-B. został zawieszony w czynnościach służbowych. W takim stanie faktyczno – prawnym został zwolniony ze służby w Policji. Następnie rozkazem personalnym z dnia [...] Nr [...] D.O. został przywrócony do służby z dniem 20 kwietnia 2005 r., a w wyniku odwołania wniesionego przez D.O., Komendant Wojewódzki Policji uchylił decyzję Komendanta Miejskiego Policji w m.in. w części dotyczącej daty przywrócenia do służby. Komendant Wojewódzki stwierdził, że przywrócenie do służby w Policji w trybie art. 42 ustawy o Policji skutkuje reaktywowaniem stosunku służbowego policjanta w takim kształcie, w jakim stosunek ten istniał przed datą zwolnienia ze służby. Ponieważ w tym dniu skarżący był zawieszony w wykonywaniu czynności służbowych należało go przywrócić w stanie zawieszenia w wykonywaniu tych czynności. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że upływ terminu zawieszenia określonego w rozkazie personalnym Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] Nr [...] pozostaje bez znaczenia tym bardziej, iż dacie jego upływu funkcjonariusz nie pozostawał na służbie. Zdaniem Komendanta Wojewódzkiego w rozpatrywanej sprawie decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych nie wygasła, natomiast przedłużenie terminu zawieszenia nastąpiło w związku z tym samym postępowaniem karnym, które stanowiło podstawę orzeczenia o zawieszeniu w wykonywaniu czynności służbowych. Podniesiono także, iż dwukrotne zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych, w oparciu o art. 39 ustawy o Policji jest niedopuszczalne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 39 ust. 3 ustawy o Policji wskazano, iż pomimo formalnego przywrócenia do służby skarżący nadal pozostaje pod zarzutem popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, którego charakter silnie rzutuje na obraz Policji i czyni uzasadnionym niedopuszczenie policjanta do wykonywania obowiązków służbowych z dniem przywrócenia do służby. Przywrócenie skarżącego do służby bez przedłużenia zawieszenia w czynnościach służbowych byłyby, zdaniem organu odwoławczego, niezgodne z art. 25 ust. 1 ustawy o policji, z którego wynika, iż służbę w Policji może pełnić obywatel polski o nieposzlakowanej opinii. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi D.O. wniósł o uchylenie powyższego rozkazu zarzucając naruszenie art. 39 ust. 3 ustawy o Policji. W uzasadnieniu podniósł, że na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który zapadł w dniu 12 stycznia 2005 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt III SA/Łd 634/04, został przywrócony do służby z dniem 15 czerwca 2005 r. Jeszcze przed nadejściem tego terminu Komendant Miejski Policji decyzją z dnia [...] orzekł o przedłużeniu zawieszenia skarżącego w wykonywaniu czynności służbowych. Skarżący zakwestionował przedstawiony w zaskarżanej decyzji pogląd, iż reaktywowanie stosunku służbowego nastąpiło w stanie zawieszenia, co umożliwia przedłużenie terminu zawieszenia. Zdaniem skarżącego zwolnienie go ze służby spowodowało ustanie stanu zawieszenia, które miało również określony termin. W tej sytuacji przedłużenie nieistniejącego zawieszenia nie może mieć miejsca bez względu na to czy zachodzi tzw. szczególnie uzasadniony przypadek. Ponadto przedłużenie zawieszenia nie może nastąpić przed terminem przywrócenia do służby. Stosunek służbowy został nawiązany w dniu 15 czerwca 2005 r. zatem dopiero od tej daty istnieje możliwość zawieszenia w wykonywaniu czynności służbowych. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu. Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ wskazał, iż wprawdzie zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002r. w sprawie trybu zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych ( Dz. U. Nr 120, poz. 1029 ) w przypadku zwolnienia policjanta ze służby następuje wygaśnięcie decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych, jednakże w przedmiotowej sprawie decyzje organów zostały wyeliminowane z obrotu prawnego, a stosunek służbowy policjanta został reaktywowany. Komendant odwołał się w tym zakresie do poglądu wyrażonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 września 2005r. sygn. akt III SA/Łd 381/05. Na rozprawie w dniu 18 listopada 2005r. D.O. poparł skargę, oświadczył ponadto, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi toczyło się postępowanie z jego skargi na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] w przedmiocie przywrócenia do służby w policji – sprawa oznaczona sygn. akt III SA/Łd 462/05. Postępowanie sądowe zakończyło się wyrokiem uchylającym zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. W tym stanie rzeczy postanowieniem z dnia 18 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uznając, że kwestia czy wyrok w sprawie III SA/Łd 462/05 uprawomocni się, ma decydujące znaczenie dla treści rozstrzygnięcia w sprawie. Zawieszenie w czynnościach służbowych może bowiem nastąpić tylko wobec policjanta , a więc osoby przywróconej do pracy. Ponieważ wyrok w sprawie III SA/Łd 462/05 uprawomocnił się w dniu 30 grudnia 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie w rozpoznawanej sprawie. Na rozprawie w dniu 16 lutego 2006 r pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. dodatkowo wyjaśnił, iż na podstawie rozkazu personalnego z dnia [...] Nr [...] D.O. został przywrócony do służby w policji z dniem 4 marca 2005 r. w stanie zawieszenia w czynnościach służbowych od dnia 11 marca 2005 r. do czasu zakończenia prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Przedmiotowy rozkaz personalny jest ostateczny. Pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 par. 2 wskazanej wyżej ustawy). Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd administracyjny ocenia czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W myśl art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie : 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego , c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.. 156 k.p.a. lub innych przepisach ; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W rozpoznawanej sprawie zaskarżony rozkaz personalny i poprzedzający go rozkaz personalny organu I instancji podlegał uchyleniu z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego rozkazu personalnego przywracającego D.O. do służby w Policji z dniem 15 czerwca 2005 r., w związku z którym został wydany. Rozkaz personalny (decyzja) o przedłużeniu okresu zawieszenia w czynnościach służbowych /.../ może być wydany bowiem tylko wobec policjanta , a więc osoby co do której nastąpiło przywrócenie do służby. Wynika to z treści art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r o Policji ( tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 7 poz. 58 ze zm.), który stanowi o zawieszaniu policjanta w czynnościach służbowych . Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W ocenie Sądu, ta podstawa wznowienia postępowania zaistniała w przedmiotowej sprawie na skutek uchylenia prawomocnym wyrokiem WSA w Łodzi w sprawie III SA/Łd 462/05 rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] przywracającego D.O. do służby w Policji z dniem 15 czerwca 2005 r. oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...]. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 b) p.p.s.a. sąd administracyjny uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego . Zatem z uwagi na prawomocne uchylenie rozkazu przywracającego D.O. do służby należało uchylić także, stanowiący przedmiot skargi, rozkaz o przedłużeniu okresu zawieszenia w czynnościach służbowych, który mógł dotyczyć tylko policjanta . W tym stanie rzeczy, oraz uwzględniając fakt wydania kolejnej decyzji o przywróceniu skarżącego do służby w stanie zawieszenia, zbędne stało się rozważanie zarzutów zawartych w skardze. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika organu o umorzenie postępowania przed sądem stwierdzić należy, że brak było podstaw do jego uwzględnienia. Stosownie do art. 161 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu żadna ze wskazanych podstaw umorzenia postępowania sądowego nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, w szczególności nie można było przyjąć, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, skoro w obrocie prawnym pozostawał zaskarżony rozkaz. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji . Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia .