III SA/Łd 608/10

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy kat. "B" postanawia przyznać skarżącemu M. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowieni adwokata R.A. III SA/Łd 608/10 Uzasadnienie Pismem z dnia 30 września 2010 r. M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] (znak [...]). Decyzją tą Kolegium utrzymało mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] uchylającą decyzję o wydaniu M. R. prawa jazdy kat. "B" oraz odmawiającą M. R. wydania prawa jazdy kat. "B". Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie pismem z dnia 9 maja 2011 r. skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o ustanowienie adwokata. uzasadniając wniosek skarżący wskazał, iż "prośbę swoją motywuje tymi samymi przesłankami, co we wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych". W tej sytuacji faktycznej wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata można było rozpoznać opierając się na złożonym uprzednio przez skarżącego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, przedłożonego w dniu 15 marca 2011r. na urzędowym formularzu "PPF". W uzasadnieniu wskazanego formularza "PPF" skarżący podnosił, że jest jedynym żywicielem rodziny, a jego dochody są niewystarczające z punktu widzenia ponoszonych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem i zakupem leków. Nadmienił, iż jego żona jest osobą bezrobotną, zajmuje się wychowywaniem dwójki dzieci. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną K. R., córką J. R. (6 lat) i synem M. R. (3 lata). Jest właścicielem mieszkania o powierzchni 80 m2. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym stanowił dochód skarżącego z tytułu umowy o pracę w wysokości 2.900 zł brutto, co stanowiło średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 725 zł brutto. Zgodnie z oświadczeniem, skarżący nie posiadał żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżącemu, postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 5 kwietnia 2011 r., przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji wobec stwierdzenia, że skarżący korzysta już z przyznanego mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygając niniejszy wniosek należy więc zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając w związku z tym wniosek skarżącego referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi jego wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie 2.900 zł brutto. Daje to średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 750 zł brutto. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Należało mieć w tym względzie także na uwadze, że ze wskazanego dochodu skarżący ponosi wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, w tym przede wszystkim kosztami opłat związanych z utrzymaniem domu, kosztami podstawowych świadczeń zdrowotnych. Istotne jest również, że skarżący ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, w szczególności ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.