III SA/Łd 608/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Protokolant Asystent sędziego Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia po rozpoznaniu wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Jak wynika z akt sprawy, Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (Dyrektor ŁOW NFZ), na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1793 ze zm.; dalej: "ustawa", "ustawa o świadczeniach"), ogłosił postępowanie konkursowe na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: 0403 leczenie szpitalne w zakresie urologia - hospitalizacja, urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny na obszarze 1003 - łaski, 1009 - pajęczański, 1011 - poddębicki, 1014 - sieradzki, 1017 - wieluński, 1018 - wieruszowski, 1019 - zduńskowolski o kodzie 05-17-000025/LSZ/03/1/03.4640.030.02/01 na okres od dnia 10 marca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2017 r. W ogłoszeniu przedmiotowego konkursu ofert wskazano wartość zamówienia nie większą niż 972.868,00 zł., jak również maksymalną liczbę umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania, tj. 1. W postępowaniu konkursowym złożone zostały 2 oferty podmiotów: A Spółka z o.o. w S. i B Spółka Partnerska w Ł. Na podstawie art. 151 ust. 1 ustawy w dniu 23 lutego 2017 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania, w wyniku którego wybrana została Spółka Partnerska "B". Informacja o rozstrzygnięciu postępowania została opublikowana na tablicach ogłoszeń oraz stronie internetowej [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Organ wskazał, że w dniu 6 marca 2017 r. do Narodowego Funduszu Zdrowia – [...] Oddziału Wojewódzkiego w Ł., wpłynęło odwołanie złożone przez Spółkę "A", w którym zarzucono naruszenie przepisów: 1) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach tj.: zasady zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, poprzez przeprowadzenie weryfikacji oferty tylko jednego oferenta - "A" sp. z o.o. w S., bo analiza niepoddanych anonimizacji dokumentów daje podstawy do takiego twierdzenia, 2) art. 148 ustawy o świadczeniach, poprzez ograniczenie się do przedstawienia zestawienia ocen punktowych przyznanych świadczeniodawcom bez wyjaśnienia przyczyn ustalenia przyznanych punktów, w tym, w wysokości wyższej wybranemu oferentowi tj.: "B" Spółka Partnerska, 3) art. 149 ust. pkt 3 ustawy o świadczeniach poprzez jego niezastosowanie wobec oferty "B" Spółka Partnerska. Według spółki "A", naruszenie powyższych zasad spowodowało naruszenie jej interesu prawnego, skutkującego brakiem zawarcia umowy. W uzasadnieniu odwołania spółka podniosła, że w dniu 27 stycznia 2017 r. został ogłoszony konkurs na udzielanie świadczeń zdrowotnych w rodzaju leczenie szpitalne, w zakresie (skojarzonym) na urologię - hospitalizację, urologię - hospitalizację - pakiet onkologiczny, a [...] Oddział Wojewódzki NFZ w dniu 23 lutego 2017 r. ogłosił rozstrzygnięcie postępowania, w wyniku którego wybrany został podmiot "B" Sp. Partnerska, ale de facto wyłącznie na zakres: urologia hospitalizacja. Spółka Partnerska w ogóle nie złożyła bowiem oferty w zakresie urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny. Skoro natomiast pominięty został zakres: urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny, to postępowanie nie zostało przeprowadzone w ogłoszonym zakresie. W ocenie skarżącego świadczeniodawca "B" nie określił właściwie przedmiotu oferty oraz nie podał proponowanej liczby ani ceny świadczeń w tym zakresie, a taki stan faktyczny i prawny w świetle art. 149 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach wypełnia przesłanki o odrzuceniu oferty. Ponadto, w ocenie skarżącej, z przedstawionej do wglądu dokumentacji konkursu wynika, że zostało ono przeprowadzone z naruszeniem zasad wynikających z przepisów wskazanych w petitum odwołania. Z rankingu końcowego wynika, że "A" Sp. z o.o. złożyła ofertę lepszą w 3 zakresach na 4 oceniane tj. złożyła ofertę z korzystniejszą ceną, lepszą kompleksowością oraz dostępnością, Konkurent przedstawił natomiast ofertę z lepszą jakością, gdyż jakość Spółki Partnerskiej oceniona została jak świadczeniodawcy idealnego bo na 20 możliwych punktów otrzymała 19,850 punktów. Zdaniem skarżącej spółki, nie wszystkie punkty były uzasadnione, a dotyczy to pozycji 1.2.6.3 Formularza ofertowego VIII Ankiety gdzie udzielona została pozytywna odpowiedź wyceniana na 5 punktów: "W oddziale jest prowadzone szkolenie specjalistyczne lekarzy przez podmiot wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalistycznego w dziedzinie odpowiadającej zakresowi świadczeń objętych przedmiotem postępowania". Wystarczy tymczasem spojrzeć w wyszukiwarkę jednostek akredytowanych, prowadzących specjalizacje - urologia w woj. [...] z której wynika, że Spółka Partnerska miała akredytację ale w Ł. ul. A 62 tj. w Szpitalu "A" Sp. z o.o., a nie w Z. Zdaniem skarżącego oczywistym jest, że akredytacja obowiązuje tam, gdzie były badane podstawy jej uzyskania. Ponadto, w zakresie pozycji 1.1.3.1. formularza ofertowego VIII Ankiety, udzielona została pozytywna odpowiedź wyceniona na jeden punkt za to, że Spółka Partnerska "Realizuje umowy w następujących zakresach: a) chemioterapia - hospitalizacja, b) chemioterapia - leczenie jednego dnia, c) chemioterapia w trybie ambulatoryjnym.", w sytuacji, gdy umowy te nie są realizowane przez tego świadczeniodawcę. Skarżąca podkreśliła, że przedstawione zestawienie ocen punktowych przyznanych świadczeniodawcom, bez wyjaśnienia zasad punktowania poszczególnych elementów oferty, powoduje, że nie wyjaśniono, jakie były podstawy przyznania skarżącemu określonej ilości punktów w poszczególnych kategoriach na tle innych oferentów biorących udział w konkursie. Brak zestawienia dowodów spełnienia takich samych wymagań przez wszystkich oferentów, w sytuacji żądania tej prezentacji przez skarżącego, może zdaniem spółki świadczyć o naruszeniu zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji. W dniu 23 marca 2017 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wydał decyzję Nr[...], w której oddalił odwołanie spółki "A" w całości i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. We wniosku o ponowne rozpoznania sprawy spółka podtrzymała wszystkie zarzuty i argumenty zawarte w odwołaniu od rozstrzygnięcia konkursu. Dodatkowo zarzucono naruszenie: - art. 149 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o świadczeniach, czym doprecyzowany został zarzut podniesiony w odwołaniu, który obejmował tylko art. 149 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach; - art. 151 ust. 1 i 5 ustawy o świadczeniach, poprzez ogłoszenie rozstrzygnięcia postępowania tylko co do części w stosunku do jego ogłoszenia, tj. w sytuacji gdy faktycznie nie doszło do jego zakończenia; - naruszenie art. 108 § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy świadczenie i to tylko częściowe, tj. bez pakietu onkologicznego nie było realizowane przez pierwsze miesiące roku 2017, a nie zastosowanie art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach, z którego mocy dopiero decyzja wydana w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu. W uzasadnieniu skarżąca ponownie wskazała, iż wybrany został oferent ale wyłącznie na zakres: "urologia hospitalizacja" pominięty natomiast został zakres: "urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny". Winno to skutkować odrzuceniem oferty Spółki Partnerskiej na podstawie art. 149 ust. 1 pkt ustawy o świadczeniach. Zdaniem składającej wniosek, brak pakietu onkologicznego jest ograniczeniem dostępności dla pacjentów z rozpoznanym nowotworem i powoduje również brak możliwości wystawienia karty DILO tj. Karty Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego i objęcie pacjenta "szybką ścieżka onkologiczną". Dodatkowo, odrzucenie oferty konkurenta skarżąca uzasadnia także tym, że podmiot "B" podał w ofercie nieprawdziwe informacje. Dotyczy to pytania zawartego w pozycji ankiety 1.2.6.3. brzmiącej "SZP_54 W oddziale jest prowadzone szkolenie specjalizacyjne lekarzy przez podmiot wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie odpowiadającej zakresowi świadczeń objętych przedmiotem postępowania." Na to pytanie padła pozytywna odpowiedź, a jak wynika z wydruku wykazu akredytowanych jednostek organizacyjnych prowadzonego przez C. (wydruk z 5 kwietnia 2017 r.) świadczeniodawca ten nie prowadził szkoleń specjalizacyjnych lekarzy w zakresie urologii w Z. ani w Ł. Dalej skarżąca powtórzyła argumentację dotyczącą pytań 1.2.6.3 i 1.1.3.1. Ponownie podniosła także, że przedstawienie zestawienia ocen punktowych przyznanych świadczeniodawcom, bez wyjaśnienia zasad punktowania poszczególnych elementów oferty nie wyjaśnia, jakie były podstawy przyznania skarżącemu określonej ilości punktów w poszczególnych kategoriach na tle innych oferentów biorących udział w konkursie. Brak zestawienia dowodów spełnienia takich samych wymagań przez wszystkich oferentów, w sytuacji żądania tej prezentacji przez skarżącego, może świadczyć o naruszeniu zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji. Zaskarżoną decyzją nr [...] Dyrektor [...] NFZ utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie z dnia [...] W uzasadnieniu wskazał, że w toku postępowania administracyjnego, organ zobowiązany jest dokonać oceny postępowania zmierzającego do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, zasady uczciwej konkurencji oraz zasady równego traktowania świadczeniodawców. Przedmiot badania organu jest zatem skonkretyzowany na czynnościach komisji konkursowej podejmowanych w stosunku do odwołującego. Z tego względu postępowanie wyjaśniające obejmuje przede wszystkim zgromadzenie materiałów dokumentujących czynności komisji konkursowej, analizę tych dokumentów oraz przedstawienie dokonanych ustaleń. Organ wyjaśnił, że oferenci przystępujący do konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym w szczególności rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (Dz.U.2016.694 j.t. ze zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U.2016.1372 ze zm.) oraz ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych winni, zgodnie z art. 146 ust. 1 ustawy, winni spełnić wymagania określone przez Prezesa NFZ, wskazane w określonych w decyzji zarządzeniach Prezesa NFZ. Dyrektor [...] NFZ podniósł, że w części jawnej konkursu ofert komisja konkursowa dokonała oceny formalno - prawnej złożonych ofert stwierdzając, iż złożone oferty zawierają braki, które w wyznaczonym terminie zostały uzupełnione. Komisja konkursowa, zgodnie z przysługującym jej prawem, na podstawie § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz.U z 2014 r. poz.1980), przeprowadziła weryfikację odwołującego oraz oferenta wybranego w rozstrzygnięciu zaskarżonego postępowania. Komisja konkursowa potwierdziła dane zawarte w ofertach oferentów. Na pisemny wniosek oferenta "B" Spółka Partnerska, złożony w trakcie weryfikacji oferty, komisja konkursowa zmieniła odpowiedź pozytywną na pytanie ankietowe nr 1.1.3.1 - Realizacja umowy w następujących zakresach: 1) chemioterapia - hospitalizacja; 2) chemioterapia - leczenie jednego dnia; 3) chemioterapia w trybie ambulatoryjnym na odpowiedź negatywną. Z pisemnych wyjaśnień M. R., członka zarządu oferenta wynikało, iż odpowiedź pozytywna na ww. pytanie ankietowe została wybrana omyłkowo. Obie oferty zostały przyjęte do dalszego postępowania. Organ wskazał, że ocena wszystkich ofert, w tym oferty odwołującego, dokonywana była według następujących kryteriów: 1) jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej; 2) zapewnienia kompleksowości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, rozumianej jako możliwość realizacji świadczeń opieki zdrowotnej w danym zakresie obejmującą wszystkie etapy i elementy procesu ich realizacji; 3) dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej; 4) ciągłości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, rozumianej jako organizację udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zapewniającą kontynuację procesu diagnostycznego lub terapeutycznego, w szczególności ograniczającą ryzyko przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej realizowanego na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w dniu złożenia oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umów; 5) ceny świadczeń opieki zdrowotnej - ocenianej poprzez odniesienie ceny jednostki rozliczeniowej zaproponowanej przez oferenta w ofercie lub stanowiącej końcowy wynik negocjacji w stosunku do ceny oczekiwanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy. Porównanie ofert nastąpiło zgodnie z ww. kryteriami. Dyrektor [...] NFZ podniósł, że w rankingu otwarcia i zamknięcia oferta złożona przez skarżącego zajęła 2 miejsce, uzyskując 21,150 pkt. W rankingu końcowym, oferta która zajęła 1 pozycję i została wybrana w rozstrzygnięciu postępowania uzyskała 26,927 pkt. Za kryterium ciągłość zarówno skarżący jak i konkurent otrzymali 0,000 pkt, Za kryterium dostępność skarżący otrzymał 4,000 pkt, a konkurent 2,000 pkt. Za kryterium jakość skarżący otrzymał 8,150 pkt, natomiast konkurent 19,850 pkt. Za kryterium kompleksowość skarżący otrzymał 6,000 pkt, konkurent zaś 3,000 pkt. Za kryteria: warunki wymagane i inne obydwaj oferenci otrzymali 0,000 pkt. Za kryterium cena skarżący otrzymał 3,000 pkt, natomiast konkurent 2,077 pkt. Łącznie zatem skarżący otrzymał 21,150 pkt, natomiast drugi oferent 26,927. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w rozstrzygnięciu postępowania komisja konkursowa dokonała wyboru oferty, która uzyskała więcej punktów rankingujących, niż oferta skarżącego. Przy ofercie, która znalazła się na 1 pozycji w rankingu wyczerpały się środki finansowe, które zamawiający przeznaczył na świadczenia zdrowotne będące przedmiotem postępowania - zgodnie z ogłoszeniem konkursu ofert. Odnosząc się do podniesionych zarzutów Dyrektor [...] NFZ wskazał, że nie jest zasadny zarzut skarżącego o naruszeniu art. 134 ust. 1 w/w ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, polegającego na przeprowadzeniu weryfikacji tylko jednego oferenta - "A" Sp. z o.o. Organ przywołał treść art. 134 ustawy i zaznaczył, że zasady według których prowadzone było przedmiotowe postępowanie określone są wprost w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej oraz aktach wykonawczych, w tym w szczególności w rozporządzeniu Ministra Zdrowia wydanym na podstawie art. 139 ust. 9 ustawy. Zasady te były znane wszystkim oferentom biorącym udział w postępowaniu, w tym również skarżącemu. Zgodnie z art. 147 ustawy o świadczeniach, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Zgodnie z art. 148 ust. 1 ustawy o świadczeniach, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości 3) dostępności, 4) ciągłości, 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Komisja konkursowa mając na uwadze zasady art. 134 w/w ustawy o świadczeniach, dokonała sprawdzania spełnienia przez oferentów warunków formalnych ofert co znalazło odzwierciedlenie w dokumentach konkursowych. Mając także na uwadze zasadę równego traktowania oferentów wynikającą z art. 134 ustawy o świadczeniach, komisja konkursowa, na podstawie § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy przeprowadziła oględziny skarżącego oraz oferenta wybranego w rozstrzygnięciu zaskarżonego postępowania. Weryfikacja ta miała miejsce u w/w podmiotów w dniu 20 lutego 2017 r. W jej toku sprawdzono u obu oferentów m.in. sprzęt, personel, harmonogram, co znajduje odzwierciedlenie w treści wyników w/w weryfikacji (oględzin). Zarówno skarżący, jak i oferent - B Spółka Partnerska, byli wzywani przez komisję konkursową do usunięcia braków formalnych w terminie do dnia 17 lutego 2017 r. Obie oferty zostały przyjęte do dalszego postępowania. Bezzasadny w ocenie organu jest zarzut skarżącego, że naruszono art. 148 w/w ustawy o świadczeniach, poprzez ograniczenie się do przedstawienia zestawienia ocen punktowych przyznanych świadczeniodawcom bez wyjaśnienia przyczyn ustalenia przyznanych punktów, w tym w wysokości wyższej wybranemu oferentowi tj.:B Spółka Partnerska. Ocena ofert, w tym oferty skarżącego, odbywała się o enumeratywnie określone kryteria, z wyłączeniem dowolności w tym zakresie. Kryteria oceny były jednakowe dla wszystkich i przejrzyste, Organ wyjaśnił, że przepisy prawa nie obligują komisji konkursowej do indywidualnego wyjaśniania przyczyn ustalania przyznanych punktów. Z przepisów ustawy o świadczeniach czy z przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22.12.2014 r. nie wynikają takie kompetencje komisji konkursowej. Zgodnie z § 3 w/w rozporządzenia z dnia 05.08.2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wykaz szczegółowych kryteriów wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisaną im wartością w rodzaju leczenie szpitalne określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. W uzasadnieniu decyzji Dyrektora [...] NFZ z dnia [...] zamieszczono szczegółowy wykaz pytań ofertowych wraz z udzielonymi na nie odpowiedziami i przyznanymi punktami zgodnie z w/w rozrządzeniem tzw. kryterialnym. Ta sama tabela z pytaniami ofertowymi, odpowiedziami i przyznani punktami wykazana jest w przedmiotowej decyzji. W ocenie organu zarzut, że skarżącemu nie wyjaśniono za co oferentom przyznano punkty, jest więc bezzasadny. Wskazał ponadto, iż komisja konkursowa nie przyznaje ilości punktów, gdyż końcowa liczba punktów uzyskana przez oferenta jest zależna od udzielonych odpowiedzi ankietowych i stanowi wynik przypisania wartości punktowej poszczególnym kryterium oceny zgodnie z przywołanym wcześniej rozporządzeniem Ministra Zdrowia. Odnosząc się do zarzutu niezastosowania art. 149 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o świadczeniach, w sytuacji gdy stan faktyczny i prawny wypełniał przesłanki odrzucenia oferty B Spółka Partnerska organ wyjaśnił, że przedmiotem postępowania konkursowego były świadczenia zawarte w tzw. rozporządzeniu "koszykowym", tj. rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 694 ze zm.) - świadczenia w zakresie urologia - hospitalizacja. Zgodnie z załącznikiem nr 3 do Zarządzenia nr 71/016/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30.06.2016 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne, zawierającym katalog zakresów świadczeń w leczeniu szpitalnym, w poz. 73 wskazano zakres świadczeń - urologia - hospitalizacja. Wynika z niego, że warunki realizacji świadczeń zgodnie z w/w rozporządzeniem tzw. koszykowym zawarte są w zał. nr 3 liczba por. 46. Załącznik ten w rozporządzeniu tzw. koszykowym to warunki szczegółowe realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Natomiast z katalogu zakresów świadczeń w leczeniu szpitalnym (zał. 3 do zarządzenie nr 71/2016/DSOZ Prezesa NFZ z 30.06.2016 r.), jako zakres skojarzony z zakresem urologia - hospitalizacja wskazano zakres: urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny. Dokonując analizy tych zapisów, niewątpliwe jest w ocenie organu, że zakres: urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny jest skojarzony, poniekąd "dodany" do zakresu świadczeń mających charakter podstawowy, bazowy, tj. urologia - hospitalizacja. Organ podniósł, iż sam skarżący w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zauważa, że za tzw. pakiet onkologiczny można otrzymać tylko punkty rankingujące, a więc dodatkowe. Brak spełniania warunków dot. pakietu onkologicznego nie powoduje zatem braku spełnienia warunków wymaganych, co stanowiłoby przesłankę odrzucenia oferty. Jeżeli wobec tego oferent składa ofertę na zakres tzw. podstawowy - urologia - hospitalizacja i spełnia wymagane warunki wynikające z rozporządzenia koszykowego, a nie składa propozycji co do liczby i ceny w zakresie skojarzonym - pakiet onkologiczny, to oznacza jedynie że nie otrzyma dodatkowych punktów rankingujących, ale nie jest to przesłanką odrzucenia oferty. Co więcej, świadczeniodawca, który nie ma pakietu onkologicznego może wykonywać i rozliczać świadczenia udzielone pacjentom onkologicznym w podstawowym zakresie, a więc w zakresie: urologia - hospitalizacja. Świadczenia rozlicza się grupami JGP. Aby pacjent mógł być rozliczony grupą JGP musi mieć wskazane odpowiednie rozpoznanie i wykonane odpowiednie procedury. Brak pakietu onkologicznego nie powoduje zatem niemożności wykonywania świadczeń pacjentom wymagającym świadczeń onkologicznych. Różnica między zakresem podstawowym urologia - hospitalizacja a zakresem skojarzonym urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny polega na tym, że zakres podstawowy jest limitowany w umowie, natomiast zakres skojarzony jest nielimitowany (§ 13 ust. 3 zarządzenia Nr 71/2016/DSOZ - Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne). Stąd zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 3 ustawy organ uznał za nieuzasadniony. Odnosząc się do zarzutów dotyczących uznania przez komisję konkursową pozytywnej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.2.6.3 - "W oddziale jest prowadzone szkolenie specjalizacyjne lekarzy przez podmiot wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie odpowiadającej zakresowi świadczeń objętych przedmiotem postępowania" Dyrektor [...] NFZ podniósł, że zgodnie z art. 19f ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U.2017.125 - j.t.), szkolenie specjalizacyjne może być prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa wart. 19 ust. 1, które spełniają warunki określone w ust. 2 i uzyskały akredytację szkolenia specjalizacyjnego. Potwierdzeniem akredytacji jest wpis na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie. Art. 19 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wskazuje, że kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów mogą prowadzić podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego lub szkolenia w zakresie uzyskiwania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych. Zgodnie natomiast z § 5 ust. 1 pkt 19 lit. a) i b) rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 września 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych objętych wpisem do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach dokonywania wpisów, zmian w rejestrze oraz wykreśleń z tego rejestru, w dziale I księgi rejestrowej podmiotu leczniczego wpisuje się: w rubryce dziewiętnastej - informacje dotyczące akredytacji w zakresie uprawnienia do prowadzenia kształcenia podyplomowego: a) w polu pierwszym - datę udzielenia akredytacji, b) w polu drugim - zakres akredytacji: prowadzenie stażu kierunkowego, stażu podyplomowego, szkolenia specjalizacyjnego, wpis na listę podmiotów uprawnionych do szkolenia w zakresie uzyskiwania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. W związku z powyższym organ uznał, że wpis na listę jednostek akredytowanych dokonywany jest dla podmiotu, a nie dla miejsca. W przedmiotowej sprawie, zarówno w toku postępowania konkursowego, jak i na etapie postępowania administracyjnego w księdze rejestrowej nr [...] oferenta - B Spółka Partnerska w rubryce 19 - "Informacje dotyczące akredytacji" w zakresie uprawnienia do prowadzenia kształcenia podyplomowego, datę udzielenia akredytacji oznaczono na dzień 03.11.2010 r. (wydruk załączony do akt postępowania). Jak wynika z załączonego przez skarżącego wydruku z wyszukiwarki jednostek akredytowanych, oferent który został wybrany jest wpisany na listę jednostek akredytowanych. Skoro zatem oferent, który został wybrany w toku postępowania konkursowego był wpisany na listę podmiotów akredytowanych i jest tam nadal wpisany, to Komisja konkursowa weryfikując ofertę spółki B Spółka Partnerska prawidłowo ustaliła, że oferent jest wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego. Tym samym komisja konkursowa prawidłowo uznała, ze odpowiedź twierdząca udzielona przez oferenta na pytanie ankietowe nr 1.2.6.3 jest prawidłowa. Odnośnie zarzutu braku weryfikacji udzielonej pozytywnej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.1.3.1. "Realizacja umowy w następujących zakresach: 1) chemioterapia - hospitalizacja; 2) chemioterapia - leczenie jednego dnia; 3) chemioterapia w trybie ambulatoryjnym" organ podniósł, iż zgodnie z oświadczeniem Spółki Partnerskiej złożonym na etapie weryfikacji formalnej wniosków, komisja konkursowa zmieniła odpowiedź pozytywną na ww. pytanie na odpowiedź negatywną. W związku z powyższym zarzuty skarżącego w tym zakresie uznano za bezprzedmiotowe - oferent nie otrzymał bowiem za tę odpowiedź żadnego punktu. Co do zarzutu naruszenia przepisu art. 108 § 1 k.p.a., w sytuacji gdy świadczenia nie były realizowane przez pierwsze trzy miesiące 2017 r., organ wyjaśnił, że zgodnie z ogłoszeniem o postępowaniu, obejmuje ono obszar: łaski, pajęczański, poddębicki, sieradzki, wieluński, wieruszowski i zduńskowolski; dotyczy świadczeń w rodzaju leczenia szpitalnego. Tak zakreślony obszar terytorialny obejmuje znaczną populację, której potrzeby zdrowotne bez niezwłocznego zawarcia umowy na udzielanie świadczeń w rodzaju: leczenie szpitalne - urologia - hospitalizacja, pozostawałyby niewłaściwie zabezpieczone. Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności pozwoliło rozpocząć realizację tych świadczeń i tym samym zniwelować zagrożenie dla życia lub zdrowia pacjentów. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi -A sp. o.o. w S. zarzuciła naruszenie: 1) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach tj.: zasady zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, poprzez przeprowadzenie weryfikacji oferty tylko jednego oferenta - A Sp. z o.o. w S., bo analiza niepoddanych anonimizacji dokumentów daje podstawy do takiego twierdzenia. Jest to prowadzenie postępowania konkursowego w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, 3) art. 148 ustawy o świadczeniach poprzez ograniczenie się do przedstawienia zestawienia ocen punktowych przyznanych świadczeniodawcom bez wyjaśnienia przyczyn ustalenia przyznanych punktów w tym w wysokości wyższej wybranemu oferentowi tj.: B. Spółka Partnerska, 4) art. 149 ust. 1 pkt. 2 i 3 ustawy o świadczeniach poprzez jego niezastosowanie wobec oferty B. Spółka Partnerska, 5) art. 151 ust. 1 i 5 ustawy o świadczeniach poprzez ogłoszenie rozstrzygnięcie postępowania tylko jego części w stosunku do jego ogłoszenia, tj. w sytuacji gdy faktycznie nie doszło do jego zakończenia, 6) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. przez zaniechanie [...] NFZ podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, z uwzględnieniem interesu prawnego, 7) art. 108 § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy świadczenie i to tylko częściowe tj. bez pakietu onkologicznego nie było realizowane przez pierwsze trzy miesiące roku 2017, a nie zastosowanie art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach, z którego mocy dopiero decyzja wydana w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu. Naruszenie powyższych zasad spowodowało, zdaniem skarżącej, naruszenie interesu prawnego A Sp. z o.o. w S., skutkującego brakiem zawarcia umowy. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie organ administracji publicznej nie naruszył przepisów prawa w sposób, który obligowałby do uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia 23 marca 2017 r., którą nie uwzględniono odwołania wniesionego przez A Spółka z o.o. w S. (dalej A) od rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: 0403 leczenie szpitalne w zakresie urologia - hospitalizacja, urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny; na obszarze 1003 - łaski, 1009 - pajęczański, 1011 - poddębicki, 1014 - sieradzki, 1017 - wieluński, 1018 - wieruszowski, 1019 - zduńskowolski, o kodzie postępowania 05-17-000025/LSZ/03/1/03.4640.030. 02/01 na okres od dnia 10 marca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2017 r. Oferta ww. szpitala uzyskała 21,150 pkt i zajęła 2 miejsce w rankingu końcowym. Komisja konkursowa dokonała wyboru oferty, która uzyskała więcej punktów niż oferta skarżącej - t.j. podmiotu "B" Spółka Partnerska (dalej: B) - 26,927 punktów rankingujących. Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy przede wszystkim sposobu oceny przez komisję kryteriów wyboru ofert w konkursie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) oraz naruszenia zasady uczciwej konkurencji oraz zasady równego traktowania świadczeniodawców. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1793 ze zm. - dalej: "ustawa", "ustawa o świadczeniach"). Powyższa ustawa stanowi podstawę powierzenia organom NFZ określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń oraz jest podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych i trybu postępowania, w tym trybu postępowania prowadzonego przed organem NFZ, wszczętego w wyniku wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń z opieki zdrowotnej ma służyć realizacji przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych przez art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Zgodnie z art. 132 ust. 1 powołanej ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4. Przy czym umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w dziale VI (art. 132 ust. 2 ustawy). Stosownie zaś do treści art. 134 ust. 1 i 2 ustawy, Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszystkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie tych świadczeń powinny być udostępniane świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Jest to jedna z podstawowych zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W myśl art. 139 ust. 1 ustawy, zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 159, następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. Prezes Funduszu – na podstawie art. 146 ust. 1 – określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ). Prezes NFZ, w drodze delegacji z art. 146 ustawy podejmuje zarządzenia. Obejmują one istotne zagadnienia/elementy związane z postępowaniem prowadzonym w trybie konkursu ofert dotyczącym umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, określając warunki zawierania tych umów dla poszczególnych rodzajów świadczeń. Oferent (świadczeniodawca) jest zobowiązany do przygotowania i złożenia oferty zgodnie z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Mają one bowiem charakter wzorca umownego (art. 384 kodeksu cywilnego). Warunki wymagane od świadczeniodawców to ustalone przez Prezesa NFZ warunki sine qua non uczestnictwa w postępowaniu. Dotyczą one m.in. organizacji udzielania świadczeń, wymagań sprzętowych, lokalowych i kwalifikacji personelu. Formułowane są w ten sposób, że można je spełniać albo nie, a spełnianie warunków nie podlega stopniowaniu. Niespełnianie warunków wymaganych od świadczeniodawców skutkuje odrzuceniem oferty w części jawnej postępowania konkursowego, kiedy to ustala się (m.in.), które z ofert spełniają warunki. Oferty, które spełniają warunki są następnie porównywane ze sobą. Porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jak określa art. 148 ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dacie prowadzenia postępowania), obejmuje w szczególności: 1) jakość, 2) kompleksowość, 3) dostępność, 4) ciągłość, 5) cenę - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Jeżeli nie nastąpiło unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, komisja ogłasza o rozstrzygnięciu postępowania. Z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia postępowania następuje jego zakończenie i komisja ulega rozwiązaniu (art. 151 ust. 1 i 5). Natomiast na zasadzie art. 152 ust. 1 tej ustawy, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Według art. 154 ustawy, świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania (ust. 1). Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Decyzja jest zamieszczana w terminie 2 dni od dnia jej wydania, na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu (ust. 3). Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który składa się w terminie 7 dni od dnia doręczenia tej decyzji (ust. 4 i 5). Od decyzji wydanej w II instancji świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (ust. 8). Należy przy tym podkreślić, że w myśl art. 154 ust. 6a ustawy, stronami postępowania, o którym mowa w ust. 1-6 są świadczeniodawca, który złożył odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Analiza powyższych regulacji prowadzi do wniosku, że zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego świadczeniodawcy, powstałego w wyniku naruszenia zasad postępowania. Wniesienie odwołania jest uwarunkowane istnieniem po stronie świadczeniodawcy (uczestnika postępowania konkursowego) interesu prawnego, ocenianego przez pryzmat konkretnego postępowania oraz możliwości zawarcia w jego wyniku umowy i wystąpienia w tak rozumianym interesie prawnym uszczerbku na skutek nieprawidłowości przebiegu postępowania. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy wnoszący odwołanie został pozbawiony możliwości zawarcia umowy w wyniku naruszenia zasad przez podmiot prowadzący postępowanie. Zadaniem organów NFZ prowadzących postępowanie na skutek wniesionego odwołania jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami prawa, w tym z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie ta ocena została przeprowadzona prawidłowo. Interes prawny skarżącej spółki "A" uzasadnia fakt, że ostatecznie w rankingu podmiotów biorących udział w konkursie zajęła ona 2 miejsce, w związku z czym - wobec wyczerpania środków - nie została z nią podpisana umowa o świadczenie usług. Stwierdzenie uchybień w przeprowadzonym postępowaniu konkursowym - skutkujące odrzuceniem oferty spółki "B" lub zmianą przyznanej oferentom ilości punktów - mogłoby zaktualizować możliwość zawarcia przez stronę skarżącą umowy. W pierwszej kolejności wskazać należy, że z powołanych na wstępie przepisów wynika, że wniesienie odwołania przez podmiot biorący udział w postępowaniu wszczyna dwuinstancyjne postępowanie odwoławcze, w którym przedmiotem kontroli jest rozstrzygnięcie komisji polegające na dokonaniu wyboru świadczeniodawców, z którymi zostaną zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i siłą rzeczy wskazujące świadczeniodawców, którzy nie zostali zakwalifikowani do zawarcia takich umów. W omawianym postępowaniu każdy jego etap kończy się wydaniem decyzji administracyjnej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu - będącego z mocy art. 98 ust. 1 pkt 4 ustawy organem Funduszu. Zgodnie bowiem z art. 154 ust. 3 i 6 ustawy, organ ten - zarówno po rozpoznaniu odwołania, jak i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - wydaje decyzję administracyjną. Pozwala to przyjąć, że postępowanie prowadzone na podstawie tego przepisu ma charakter administracyjny, pomimo iż komentowana ustawa w odniesieniu do omawianego postępowania nie odsyła wprost do przepisów procedury administracyjnej. W konsekwencji, rozpatrując przewidziane ustawą środki odwoławcze dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu zobligowany jest stosować reguły postępowania określone w Kodeksie postępowania administracyjnego, co obejmuje respektowanie naczelnych zasad procedury administracyjnej, w tym przede wszystkim zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), poprzez podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasady dysponowania zakresem postępowania dowodowego przez organ orzekający (art. 77 § 1 K.p.a.), odczytywanej jako obowiązek organu wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), sprowadzającej się do dokonania oceny zgromadzonego materiału dowodowego w kontekście całokształtu stanu faktycznego sprawy. Omówienie i podsumowanie przeprowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego (dowodowego) musi ponadto znaleźć wyraz w uzasadnieniu wydanej decyzji, które powinno spełniać wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a., tj. zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Poza tym, obowiązek prawidłowego sporządzenia uzasadnienia wiąże się również z zasadą przekonywania (art. 11 K.p.a.), której realizacja polega m.in. na zapoznaniu stron postępowania z argumentacją i przesłankami podejmowanych decyzji, by mogły zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ załatwiając sprawę. Z uwagi na to, że odwołanie, wszczynające etap postępowania administracyjnego, dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawców, z którymi zostaną zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i równocześnie wskazujące świadczeniodawców, którzy nie zostali zakwalifikowani do zawarcia takich umów, nie można oceny zgodności z prawem odnosić jedynie do sytuacji skarżącej spółki, ale należy oceniać prawidłowość postępowania w odniesieniu do pozostałych podmiotów biorących udział w postępowaniu. Zasada równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców może bowiem zostać naruszona zarówno wtedy, gdy nastąpiło nieuzasadnione zaniżenie punktacji uczestnika konkursu w stosunku do innych oferentów, jak i wówczas gdy jego ocena jest prawidłowa, ale nastąpiło zawyżenie oceny innego konkurującego z nim podmiotu. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca zarzuca przede wszystkim, że oferta złożona przez konkurencyjną spółkę powinna podlegać odrzuceniu w oparciu o art. 149 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniach, jak również, że wybrany oferent otrzymał zbyt dużą ilość punktów w stosunku do ilości punktów, jakie faktycznie powinien otrzymać - dotyczy to pytań zawartych w poz. 1.1.3.1 i 1.2.6.3 formularza ofertowego, co spowodowało zarówno naruszenie w przeprowadzonym postępowaniu przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie zasad wyboru ofert, zwłaszcza zasady uczciwej konkurencji oraz zasady równego traktowania świadczeniodawców, a także przepisów postępowania. Przechodząc do merytorycznej oceny postawionych zarzutów w pierwszej kolejności należy odnieść się do podnoszonego przez skarżącą uchybienia przez organ przepisowi art. 149 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o świadczeniach, poprzez brak odrzucenia oferty spółki B, w sytuacji gdy, w ocenie podmiotu A, doszło w postępowaniu do wypełnienia przesłanek z tego przepisu. Art. 149 ust. 1 ustawy stanowi, iż odrzuca się ofertę: 1) złożoną przez świadczeniodawcę po terminie; 2) zawierającą nieprawdziwe informacje; 3) jeżeli świadczeniodawca nie określił przedmiotu oferty lub nie podał proponowanej liczby lub ceny świadczeń opieki zdrowotnej; 4) jeżeli zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia; 5) jeżeli jest nieważna na podstawie odrębnych przepisów; 6) jeżeli świadczeniodawca złożył ofertę alternatywną; 7) jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2; 8) złożoną przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania, została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie lub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia, bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Ponadto, stosownie do art. 149 ust. 2 ustawy o świadczeniach, w przypadku gdy braki, o których mowa w ust. 1, dotyczą tylko części oferty, ofertę można odrzucić w części dotkniętej brakiem. Skarżąca podnosi, iż wobec tego, że oferta spółki B złożona została wyłącznie na zakres "urologia hospitalizacja", a pominięto w niej zakres "urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny", to oznacza, że wybrany świadczeniodawca nie określił właściwie przedmiotu oferty oraz nie podał proponowanej liczby ani ceny świadczeń w tym zakresie, a taki stan faktyczny i prawny obligował komisję do odrzucenia konkurencyjnej oferty na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 3 ustawy. Podkreślić należy, iż powyższy zarzut skarżąca podnosiła zarówno w odwołaniu od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego jak i we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W obydwu decyzjach, organ - powołując się na rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 694 ze z.) oraz zarządzenie nr 71/2016/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30.06.2016 r. - szczegółowo wyjaśnił, na czym polegają warunki realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego, objętych ww. tzw. "rozporządzeniem koszykowym" i dlaczego zakres "urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny" ma charakter wyłącznie "dodatkowy", skojarzony z zakresem świadczeń mających charakter podstawowy (bazowy) i decydujących przy wyborze oferty, tj. "urologia - hospitalizacja". W skardze do Sądu oraz we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy strona skarżąca w żaden sposób nie odniosła się do stanowiska organu w tym zakresie, pomijając całkowicie argumentację Dyrektora [...] NFZ opierającą się na przepisach powołanych wyżej aktów prawnych. W ocenie Sądu, stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, w zakresie braku podstaw do odrzucenia - w oparciu o art. 149 ust. 1 pkt 3 ustawy - oferty spółki B, uznać należy za uzasadnione. Skoro nie jest sporne, że przedmiotem postępowania konkursowego były świadczenia zawarte w tzw. rozporządzeniu "koszykowym" Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego, tzn. świadczenia w zakresie "urologia - hospitalizacja", to przyjąć należy, że umieszczenie w ogłoszeniu postępowania zakresu podstawowego i zakresu z nim skojarzonego (w tym przypadku "urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny") odbywa się niejako automatycznie. Niezłożenie zatem oferty na zakres skojarzony nie eliminuje świadczeniodawcy z postępowania. Oferent może bowiem złożyć ofertę cenową dzieląc ją na zakres podstawowy, znajdujący się w "koszyku" - stanowiący podstawę realizacji świadczeń i skojarzony - w tym przypadku na pakiet onkologiczny, ale może też złożyć ją jedynie na zakres podstawowy. Zgodnie bowiem z załącznikiem nr 3 do Zarządzenia nr 71/2016/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30.06.2016 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne, zawierającym katalog zakresów świadczeń w leczeniu szpitalnym, w poz. 73 wskazano zakres świadczeń - "urologia - hospitalizacja". Wynika z niego, że warunki realizacji świadczeń zgodnie z w/w rozporządzeniem tzw. koszykowym zawarte są w zał. nr 3 liczba poz. 46. Załącznik ten w rozporządzeniu tzw. koszykowym, to warunki szczegółowe realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego. Natomiast z katalogu zakresów świadczeń w leczeniu szpitalnym (zał. 3 do zarządzenie nr 71/2016/DSOZ Prezesa NFZ z 30.06.2016 r.), jako zakres skojarzony z zakresem "urologia - hospitalizacja" wskazano zakres: "urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny". Analiza tych przepisów prowadzi zatem do wniosku, iż zakres: "urologia - hospitalizacja - pakiet onkologiczny" jest skojarzony z zakresem świadczeń mających charakter podstawowy, bazowy, tj. "urologia - hospitalizacja". Ponadto w ramach realizacji zakresu podstawowego, nie mając umowy na zakres skojarzony - "pakiet onkologiczny", bez przeszkód można wykonywać świadczenia mieszczące się w tym zakresie. Świadczeniodawca, który nie ma pakietu onkologicznego może więc wykonywać i rozliczać świadczenia udzielone pacjentom onkologicznym w podstawowym zakresie, tj. w zakresie urologia - hospitalizacja. Różnica między nimi polega na tym, że zakres podstawowy jest limitowany w umowie, natomiast zakres skojarzony jest nielimitowany (§ 13 ust. 3 zarządzenia nr 71/2016/DSOZ Prezesa NFZ). Przyznać, wobec tego należy rację organowi, iż oferta, w której przedmiot został opisany poprzez wskazanie liczby lub ceny świadczeń bez wyodrębnienia zakresu skojarzonego, jest dopuszczalna i prawidłowa. Niedopuszczalnym byłoby wskazanie jedynie zakresu skojarzonego (pakietu onkologicznego), który dla swego bytu i funkcjonowania wymaga zawsze zakresu podstawowego (w tym wypadku zakresu świadczeń: urologia - hospitalizacja). Brak zatem spełniania warunków dotyczących pakietu onkologicznego nie powoduje braku spełnienia warunków wymaganych konkursu, co stanowiłoby przesłankę odrzucenia oferty. Warunki wymagane dotyczą bowiem zakresu podstawowego świadczeń, tj. "urologia - hospitalizacja". Istotne jest także, iż za pakiet tzw. onkologiczny można otrzymać wyłącznie punkty dodatkowe. Jeżeli zatem oferent składa ofertę na zakres tzw. podstawowy, tj. "urologia - hospitalizacja" i spełnia wymagane warunki wynikające z rozporządzenia koszykowego, a nie składa propozycji co do liczby i ceny w zakresie skojarzonym - "pakiet onkologiczny", to oznacza jedynie, że nie otrzyma dodatkowych punktów rankingujących, ale nie jest to przesłanką odrzucenia oferty. Dlatego też, zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 3 ustawy Sąd uznał za nieuzasadniony. Warto również w tym miejscu zwrócić uwagę, na co powołał się organ w odpowiedzi na skargę, że nawet gdyby przyjąć, iż oferent powinien wskazać liczbę i cenę świadczeń w zakresie skojarzonym, to wówczas znajduje zastosowanie cytowany wyżej art. 149 ust. 2 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym, w przypadku gdy braki, o których mowa w ust. 1, dotyczą tylko części oferty, ofertę można odrzucić w części dotkniętej brakiem. Skoro zatem braki dotyczyłyby liczby i ceny w zakresie skojarzonym (pakiecie onkologicznym) - to tylko w tej części oferta podlegałaby odrzuceniu. Odrzucenie natomiast oferty w takiej części w żadnej sposób nie wpłynęłoby na uzyskane punkty w rankingu, bo za pakiet skojarzony, jak zaznaczono wyżej, przyznawane są wyłącznie punkty rankingujące - dodatkowe. W rozstrzygnięciu natomiast postępowania w zakresie podstawowym, tj. "urologia - hospitalizacja" spółka B otrzymała więcej punktów niż skarżąca. Odrzucenie zatem w tej części oferty konkurencyjnego podmiotu nie miałoby wpływu na możliwość zawarcia umowy z A, co oznacza, że interes skarżącej nie doznałby uszczerbku. W ocenie Sądu, brak było również podstaw do odrzucenia oferty spółki B na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, z uwagi na podanie w ankiecie nieprawdziwej informacji w zakresie pytania zawartego w pkt 1.2.6.3, mającego brzmienie: "W oddziale jest prowadzone szkolenie specjalizacyjne lekarzy przez podmiot wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalistycznego w dziedzinie odpowiadającej zakresowi świadczeń objętych przedmiotem postępowania". Na to pytanie B odpowiedzieli pozytywnie, za co przyznanych im zostało 5 punktów. Zdaniem skarżącej, konkurent udzielił nieprawdziwej informacji, bowiem z wydruku wykazu akredytowanych jednostek organizacyjnych, dokonanego na dzień 02.03.2017 r. i 05.04.2017 r. ze strony C, wynika, iż B nie prowadzili szkoleń specjalizacyjnych lekarzy w zakresie urologii w Z. ani w Ł. W odniesieniu do powyższego zarzutu podkreślić należy, iż zgodnie z art. 19f ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 roku o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 125), szkolenie specjalizacyjne może być prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, które spełniają warunki określone w ust. 2 i uzyskały akredytację do szkolenia specjalizacyjnego. Potwierdzeniem akredytacji jest wpis na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie. Art. 19 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wskazuje, że kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów mogą prowadzić podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego lub szkolenia w zakresie uzyskiwania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych. Zgodnie natomiast z § 5 ust. 1 pkt 19 lit. a) i b) rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 września 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych objętych wpisem do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach dokonywania wpisów, zmian w rejestrze oraz wykreśleń z tego rejestru (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 325), w dziale I księgi rejestrowej podmiotu leczniczego wpisuje się: w rubryce dziewiętnastej - informacje dotyczące akredytacji w zakresie uprawnienia do prowadzenia kształcenia podyplomowego: a) w polu pierwszym - datę udzielenia akredytacji, b) w polu drugim - zakres akredytacji: prowadzenie stażu kierunkowego, stażu podyplomowego, szkolenia specjalizacyjnego, wpis na listę podmiotów uprawnionych do szkolenia w zakresie uzyskiwania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Na podstawie powyższych przepisów uznać należy, że wpis na listę jednostek akredytowanych do szkolenia specjalizacyjnego dokonywany jest dla podmiotu leczniczego, a nie dla miejsca, w którym wykonuje on działalność leczniczą. Ponadto, z treści pytania ankietowego nie wynika, aby ograniczało ono odpowiedzi jedynie do szkoleń prowadzonych w ramach kontraktów z NFZ, co starał się wykazać w skardze pełnomocnik spółki A. Z akt sprawy wynika, iż zarówno w toku postępowania konkursowego, jak i na etapie postępowania administracyjnego w księdze rejestrowej nr [...] oferenta - "B" Spółka Partnerska w rubryce 19 - "Informacje dotyczące akredytacji w zakresie uprawnienia do prowadzenia kształcenia podyplomowego", jako datę udzielenia akredytacji oznaczono dzień 03.11.2010 r. (wydruk załączony do akt postępowania). Z załączonego przez skarżącą wydruku z wyszukiwarki jednostek akredytowanych, także wynika, że oferent który został wybrany jest wpisany na listę jednostek akredytowanych. Zatem skoro podmiot, który został wybrany w wyniku postępowania konkursowego był wpisany na listę podmiotów akredytowanych i jest tam wpisany nadal, to komisja konkursowa prawidłowo ustaliła, że "B" Spółka Partnerska jest wpisana na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego. Tym samym zasadnie odpowiedź twierdząca udzielona przez tego oferenta na pytanie ankietowe nr 1.2.6.3 uznana została za prawidłową. Mając na uwadze wpis na listę podmiotów akredytowanych - nie sposób przy tym uznać, że oferent udzielając pozytywnej odpowiedzi na to pytanie podał nieprawdziwe informacje w rozumieniu art. 149 ust. 1 pkt. 2 ustawy o świadczeniach. Potwierdzeniem powyższego stanowiska mogą być załączone do pisma procesowego spółki B z dnia 07.09.2017 r. kopie kart szkoleń specjalistycznych nr 268/24/2010 i 19/34/2015 z których wynika, że w okresie styczeń - marzec 2017 r. dwaj stażyści realizowali szkolenie specjalistyczne na Oddziale Urologii w NZOZ –B. Z uwagi na powyższe, za niezasadny należy uznać także zarzut strony skarżącej, co do wadliwego przyznania przez komisję 5 punktów wybranemu w konkursie świadczeniodawcy za udzielenie pozytywnej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.2.6.3. Na marginesie należy podnieść za organem, że nawet gdyby hipotetycznie przychylić się do w/w zrzutu, to wówczas oferentowi B należałoby odjąć 5 punktów w kryterium jakość, co spowodowałoby, iż łącznie ten świadczeniodawca uzyskałby 21,927 pkt. Skarżąca otrzymała natomiast łącznie w postępowaniu konkursowym 21,150 punktów, a zatem nawet uwzględnienie tego zarzutu nie powoduje, że spółka A zostałaby wybrana w rozstrzygnięciu. Uznanie tej odpowiedzi wybranego świadczeniodawcy za nieprawidłową i odjęcie mu 5 pkt nie wpłynęłoby zatem na wybór oferenta, co oznacza, że nie można dopatrywać się w tym aspekcie naruszenia interesu prawnego skarżącej w rozumieniu art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Całkowicie natomiast niezrozumiały jest dla Sądu zarzut skargi, dotyczący wadliwego przyznania przez komisję konkursową 1 pkt dla oferty spółki B, za udzielenie pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1.1.3.1. formularza ofertowego VIII ankiety. Zdaniem skarżącej, przez wybranego świadczeniodawcę udzielona została pozytywna odpowiedź wyceniona na jeden punkt, sugerujący, że spółka B "Realizuje umowy w następujących zakresach: a) chemioterapia - hospitalizacja, b) chemioterapia - leczenie jednego dnia, c) chemioterapia w trybie ambulatoryjnym", w sytuacji, gdy umowy te nie są przez ten podmiot realizowane. Z akt postępowania konkursowego wynika natomiast, iż zgodnie z oświadczeniem spółki B, złożonym na etapie weryfikacji formalnej wniosków, komisja konkursowa zmieniła odpowiedź pozytywną na ww. pytanie na odpowiedź negatywną. W związku z powyższym oferent nie otrzymał za tę odpowiedź żadnego punktu. Pełnomocnik skarżącej podniósł na rozprawie, iż wobec tego, że zarówno w rankingu otwarcia, jak i zamknięcia, spółka B ma taką samą ilość punktów, zatem odpowiedź na pytanie 1.1.3.1 musiała przez komisję być oceniona na 1 pkt. Strona skarżąca nie bierze jednak pod uwagę faktu, iż korekta odpowiedzi na przedmiotowe pytanie - jak wynika z akt sprawy - została dokonana przez konkurenta w dniu 19 lutego 2017 r., zatem jeszcze przed rankingiem otwarcia, który opatrzony został datą: 22 lutego 2017 r. Ponadto, znajdujący się w aktach administracyjnych szczegółowy wykaz pytań ofertowych wraz z udzielonymi na nie odpowiedziami i przyznanymi punktami potwierdza, iż za pytanie 1.1.3.1 spółka B nie otrzymała żadnego punktu. Zarzuty skarżącej w tym zakresie uznać należy zatem za bezprzedmiotowe. Niezasadny jest również zarzut dotyczący naruszenia przez organ art. 148 ustawy o świadczeniach, poprzez ograniczenie się do przedstawienia zestawienia ocen punktowych przyznanych świadczeniodawcom, bez wyjaśnienia przyczyn ustalenia przyznanych punktów w tym w wysokości wyższej wybranemu oferentowi. Ocena ofert w analizowanym postępowaniu konkursowym odbywała się w oparciu o enumeratywnie określone kryteria, z wyłączeniem dowolności w tym zakresie. Kryteria oceny były jednakowe dla wszystkich i wynikały z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm.). W akcie tym wskazane zostało z jakimi okolicznościami, przypisanymi poszczególnym kryteriom oceny, wiążą się określone ilości punktów. Przewidziane w rozporządzeniu kryteria mają na celu obiektywne porównanie ofert, a o ich stosowaniu nie decyduje komisja konkursowa. Oznacza to, iż komisja konkursowa nie przyznaje ilości punktów, gdyż końcowa liczba punktów uzyskanych przez oferenta jest zależna wyłącznie od udzielonych przez niego odpowiedzi ankietowych. Stanowi zatem wynik przypisania określonej wartości punktowej - wynikającej z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. - dla udzielonych przez oferenta odpowiedzi. Zgodnie bowiem z § 3 w/w rozporządzenia, wykaz szczegółowych kryteriów wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisaną im wartością w rodzaju leczenie szpitalne określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. Przepisy prawa nie obligują zatem komisji konkursowej do indywidualnego wyjaśniania przyczyn ustalania przyznanych punktów. W przepisach ustawy o świadczeniach oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1980 ze zm.), takie kompetencje komisji konkursowej nie zostały przyznane. Jak wynika z materiału zgromadzonego w sprawie, akta postępowania konkursowego, w tym oferty (po zanonimizowaniu danych osobowych oraz danych zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorcy) są włączone do akt postępowania administracyjnego i skarżący mógł zapoznać się z ich treścią. Ponadto, w uzasadnieniu decyzji Dyrektora [...] NFZ nr [...] z dnia 23.03.2017 r. oraz nr [...] z dnia 26 kwietnia 2017 r. zamieszczono szczegółowy wykaz pytań ofertowych wraz z udzielonymi na nie odpowiedziami i przyznanymi punktami. Zarzut, że skarżącej spółce nie wyjaśniono za co oferentom przyznano punkty, jest zatem bezzasadny. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach tj.: zasady zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, poprzez przeprowadzenie weryfikacji oferty tylko jednego oferenta - A Sp. z o.o. w S. Zdaniem Sądu, Dyrektor [...] NFZ zapewnił obu świadczeniodawcom, biorącym udział w postępowaniu konkursowym możliwość korzystania ze wszystkich uprawnień gwarantowanych przepisami ustawy o świadczeniach i udostępnił stronom postępowania dokumenty z nim związane na takich samych zasadach. Z akt sprawy wynika, iż komisja konkursowa przeprowadziła weryfikację spełnienia przez obu oferentów warunków formalnych oferty, co potwierdzają załączone dokumenty konkursowe. Ponadto, w dniu 20 lutego 2017 r. zostały dokonane oględziny placówek leczniczych obu oferentów, co znajduje potwierdzenie w sporządzonych protokołach: "Wyniki weryfikacji oferenta" - włączonych do akt postępowania. Zarówno skarżąca, jak i konkurencyjna spółka zapoznali się z aktami postępowania, w tym również z ww. protokołami. Obaj oferenci byli wzywani przez komisję konkursową do usunięcia braków formalnych, a po tych działaniach oferty zostały przyjęte do dalszego postępowania. Ocena ofert nastąpiła w oparciu o kryteria wynikające z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, na podstawie odpowiedzi udzielonych przez obu oferentów na takie same pytania zawarte w formularzach ofertowych i ankietach. O niewybraniu oferty strony skarżącej zadecydowało uzyskanie mniejszej ilości punktów za spełnianie warunków rankingujących. Powyższe dowodzi, zdaniem Sądu, iż ocena prawdziwości danych zawartych w ofercie, nastąpiła w przypadku obu oferentów na takich samych zasadach, zatem zarzuty zgłoszone w powyższym zakresie przez A uznać należy za bezzasadne. W odniesieniu do zarzutu naruszenia przez Dyrektora [...] NFZ przepisu art. 108 § 1 k.p.a. przy wydawaniu decyzji z dnia 23 marca 2017 r. podnieść należy, że zgodnie z ogłoszeniem o postępowaniu, obejmowało ono świadczenia udzielane w okresie od 10 marca 2017 r. do 30 czerwca 2017r. na obszarze powiatów: łaski, pajęczański, poddębicki, sieradzki, wieluński, wieruszowski i zduńskowolski. Nadanie ww. decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności leżało zatem w interesie ubezpieczonych pacjentów, gdyż pozwoliło rozpocząć realizację świadczeń i tym samym zniwelować zagrożenie dla życia lub zdrowia pacjentów z podanego wyżej rejonu. Wobec tego zgodzić się należy z organem, iż nadanie decyzji nr [...] Dyrektora [...] NFZ rygoru natychmiastowej wykonalności leżało również w interesie publicznym. Podkreślić trzeba, iż przepis art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach, normuje kwestie natychmiastowej wykonalności tylko decyzji wydanej przez dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie odnosi się natomiast do decyzji wydanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego na podstawie art. 154 ust. 3 tej ustawy, wydanej w wyniku wniesienia odwołania. Oznacza to, że w razie zaistnienia przesłanek natychmiastowej wykonalności decyzji przewidzianych art. 108 § 1 K.p.a., dyrektor oddziału ma możliwość zastosowania regulacji z art. 108 § 1 K.p.a. przy rozstrzygnięciu sprawy indywidualnej. W kontrolowanym postępowaniu, przesłanką, którą kierował się organ była - ochrona życia i zdrowia, mająca szczególne znaczenie w okolicznościach niniejszej sprawy, a przewidziana art. 108 K.p.a. Natychmiastowa wykonalność decyzji z art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach nie wyłącza zastosowania regulacji art. 108 K.p.a. przy wydawaniu decyzji z art. 154 ust. 3 tej ustawy. Normy te nie wykluczają się, ale uzupełniają. Zarzut skarżącej w zakresie nadania przez organ rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dni 23 marca 2017 r. uznać trzeba za bezzasadny. Okoliczność, iż na podanym wyżej obszarze świadczenia w zakresie leczenia szpitalnego w ramach pakietu urologia - hospitalizacja nie były realizowane przez pierwsze trzy miesiące roku, tym bardziej potwierdza konieczność jak najszybszego zawarcia umowy na świadczenie tego typu usług zdrowotnych. Zarzut strony skarżącej, co do naruszenia przez organ art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez zaniechanie przez Dyrektora [...] NFZ podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie został przez nią w treści skargi uzasadniony, natomiast Sąd nie stwierdził, aby faktycznie doszło do naruszenia powyższych przepisów w toku kontrolowanego postępowania. Reasumując, w ocenie Sądu, zebrany materiał dowodowy oraz dokonana przez organ na jego podstawie analiza jest prawidłowa i zgodna z art. 6, 7, 8 K.p.a., czego wyrazem jest uzasadnienie decyzji odpowiadające w pełni wymogom art. 107 § 3 K.p.a. Wobec zatem niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. d.j.