III SA/Łd 62/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 października 2007 roku o sygn. akt III SA/Łd 271/07 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy zameldowania postanawia przyznać J. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata III SA/Łd 62/08 Uzasadnienie W dniu 7 stycznia 2008 r. J. P. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 października 2007 roku o sygn. akt III SA/Łd 271/07 w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy zameldowania. W toku postępowania, pismem z dnia 14 lutego 2008 r. skarżący wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wezwał skarżącego – stosowanie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie – dnia 29 lutego 2008 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF" wynikało, że wnosi o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podniósł jedynie argumenty dotyczące kwestionowanych działań (zaniechań) zaskarżonych organów. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Osiąga dochody z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego, które wyliczył na kwotę ok. 110 zł miesięcznie, z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej – ok. 80 zł miesięcznie oraz inne dochody w wysokości 80 zł miesięcznie, nie sprecyzował jednak ich źródła. Daje to łącznie miesięczne dochody w wysokości ok. 270 zł. Zgodnie z oświadczeniem, skarżący jest właścicielem kiosku drewnianego o powierzchni 13 m2 przeznaczonego – zgodnie z jego oświadczeniem – na mieszkanie oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,14 ha. Ponadto wnioskodawca wyjaśnił, że posiada zgromadzone oszczędności w wysokości ok. 17.000 zł, które jak zaznaczył stanowią "wkład mieszkaniowy za zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie wnioskodawca w swoim pierwszym piśmie z dnia 14 lutego 2008 r. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakresie żądania (pkt 4 formularza) zaznaczył natomiast jedynie "ustanowienie adwokata". W tej sytuacji faktycznej – mając na uwadze treść pierwotnego pisma wnioskodawcy oraz wskazywany przez niego cel składanego wniosku – Sąd uznał, że wniosek J. P. dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody skarżącego zamykają się kwotą ok. 270 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania. Co prawda – zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy – dysponuje on środkami pieniężnymi w wysokości 17.000 zł, przy czym jak sam zaznaczył środki te stanowią "wkład mieszkaniowy na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych". W tej sytuacji, mając w szczególności na uwadze obecną sytuację mieszkaniową wnioskodawcy, przyjąć należy, że zgromadzone przez niego środki majątkowe faktycznie może on przeznaczyć na zaspokojenie swoich potrzeb mieszkaniowych. Nie można w związku z tym żądać od wnioskodawcy przeznaczania części tych środków na pokrycie kosztów sądowych i ewentualnych kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną wnioskodawcy. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że J. P. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. e.k.