III SA/Łd 632/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi S. P. następcy prawnego B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowień dotyczących stwierdzenia niezasadności zażaleń na bezczynność Wójta i Zastępcy Wójta Gminy T. dotyczących anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu dla S. P. I.W. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał S. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 29 grudnia 2004 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. jako pełnomocnika dla skarżącego S. P. wyznaczyła adwokata w osobie H. M. Pełnomocnik w dniu 24 lutego 2005 r. złożył do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone mu przez S. P. do prowadzenia sprawy przydzielonej z urzędu. Następnie wobec treści wyroku, który został ogłoszony przez Sąd w dniu 31 marca 2005 r. pełnomocnik wniósł o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a po zapoznaniu się z treścią uzasadnienia orzeczenia, nadesłał pismo zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Pismem z dnia 4 września 2006 r. S. P. poinformował Sąd o rezygnacji z reprezentowania go przez adwokata H. M. w przedmiotowej sprawie oraz wniósł o przyznanie mu innego adwokata. Pismem z dnia 26 września 2006 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała S. P. o nieuwzględnieniu jego wniosku o zmianę pełnomocnika z uwagi na brak podstaw do jego zmiany w rozpoznawanej sprawie. W dniu 25 września 2007 r. S. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 zd. 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – powołanej dalej jako p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt. 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, iż postępowanie o ustanowienie adwokata z urzędu wszczęte na wniosek S. P. stało się bezprzedmiotowe i z tego względu należało je umorzyć. Przede wszystkim podkreślić należy, iż postanowieniem z dnia 14 grudnia 2004 r. tutejszy Sąd przyznał skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W następstwie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła skarżącemu adwokata w osobie H. M., która w dniu 24 lutego 2005 r. złożyła do akt sprawy pełnomocnictwo procesowe udzielone przez S. P., a następnie podjęła konkretne czynności procesowych w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy zrealizowane zostało postanowienie Sądu z 14 grudnia 2004 r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Dodatkowo należy wyjaśnić, iż przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu nie oznacza imiennego ustanowienia pełnomocnika, bowiem konkretnego adwokata z imienia i nazwiska wskazuje Okręgowa Rada Adwokacka, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Wobec powyższego skarżący po wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi H. M. powinien zwrócić się bezpośrednio do Okręgowej Rady Adwokackiej, bowiem Sąd nie może po raz kolejny przyznać S. P. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, skoro już 14 grudnia 2004 r. przyznał prawo pomocy w tym zakresie. Z powyższych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 orzeczono jak w sentencji. I.W.