III SA/Łd 632/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. i J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę T. W. R.T. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...], którym odmówiono J. W. umorzenia postepowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 5 maja 2015 roku o numerach od [...] do [...], obejmujących należności w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2008, 2009, 2010 i 2011, [...] wystawionego na odsetki od zaniżonych zaliczek za sierpień 2010 roku oraz [...] wystawionego na odsetki od zaniżonych zaliczek za styczeń 2011 roku. Na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga sporządzona i podpisana przez T. W. i J. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) - dalej: "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga wnoszona na rozstrzygnięcie organu administracji, która ma zostać poddana kontroli przez sąd administracyjny, musi dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W tej płaszczyźnie więc interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a. ma charakter materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też podjęcia określonej czynności (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 213-214, teza 7). W omawianej sprawie T. W. nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego zostało bowiem wydane wobec J. W., nie zaś wobec T. W.. J. W. w postępowaniu egzekucyjnym występował jako zobowiązany i jego dotyczyło postanowienie organu I instancji odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wystawionych na niego tytułów wykonawczych. Tym samym zaskarżone postanowienie nie oddziałuje w żaden sposób na sferę uprawnień czy obowiązków T. W. Uprawnionym do wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest jedynie J. W. T. W. takie uprawnienie nie przysługuje. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznając, że wniesienie skargi przez T. W. jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. R.T.