III SA/Łd 641/08

Dnia 12 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2009 roku sprawy ze skargi M. G. na czynność Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do egzaminu na prawo jazdy kategorii C postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 15 września 2009 roku M. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w S. z wnioskiem o dopuszczenie go do egzaminu na prawo jazdy kategorii "C". Odpowiadając na powyższe, organ administracji w piśmie z dnia [...] odmówił dopuszczenia skarżącego do wnioskowanego egzaminu, wskazując w aspekcie art. 91 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym, że prawo jazdy nie może być wydane osobie w stosunku, do której orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, czyli wskazany przepis art. 91 pkt 2 nie może być zastosowany. W kolejnym piśmie z dnia 24 października 2008 roku skarżący zwrócił się ponownie o dopuszczenie go do udziału w egzaminie kategorii "C". Skarżący załączył kserokopię wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. z dnia [...] orzekającego m.in. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na podstawie art. 42 § 2 k.k., do których kierowania niezbędne jest posiadanie uprawnienia do prowadzenia pojazdów kategorii "B" na okres 3 lat oraz wykładnię powyższego wyroku zawartą w postanowieniu tego Sądu z dnia [...]. W odpowiedzi, organ administracji w dniu [...] odmówił dokonania wnioskowanej czynności. W skardze z dnia 18 listopada 2008 roku M. G. wskazał, że orzeczony w stosunku do niego zakaz prowadzenia pojazdów kategorii "B" różni się znacząco od zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, czego organ administracji nie rozróżnił źle interpretując przepisy. Podkreślił, że spełnia wszystkie wymagania do kategorii "C". Powołał się również na wykładnię do wyroku z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia 1 grudnia 2008 roku Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo wskazano, że w tym postępowaniu nie może mieć zastosowania art. 91 ustawy Prawo o ruchu drogowym, bowiem wydane prawo jazdy zostało zatrzymane i ta okoliczność prawna i faktyczna uniemożliwia obecnie rozszerzenie zakresu posiadanego prawa jazdy poprzez uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii "C". W ocenie organu przepis ten pozwala na przyjęcie , że jeżeli zakaz dotyczy pojazdów stwierdzonych np. kategorią "B" ,a nie obejmuje kategorii pozostałych to prawo jazdy na owe pozostałe kategorie może być wydane. Przepis ten dotyczy jednak sytuacji, gdy sprawa jest na etapie wydawania decyzji o przyznaniu lub odmowie wydania prawa jazdy. Na rozprawie w dniu 31 marca 2009 roku skarżący poparł skargę. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 31 marca 2009 roku organ administracji wskazał, iż pismo z dnia [...] doręczono skarżącemu w dniu 22 września 2008 roku. Ustosunkowując się do kolejnego wezwania Sądu organ administracji w piśmie z dnia 1 lipca 2009 roku zaznaczył, że podstawy prawne i przyczyny odmowy dopuszczenia skarżącego do egzaminu kategorii "C" zawarł w odpowiedzi na skargę. Jednocześnie do pisma załączono statut Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w S. z dnia [...] odmawiające dopuszczenia skarżącego do egzaminu na prawo jazdy kategorii "C". Pismo jako takie nie podlega kontroli sądowej, bowiem nie mieści się w katalogu wskazanym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził jednak, iż skarżący wniósł skargę na czynność odmowy dopuszczenia do egzaminu prawa jazdy, stąd uznał skargę za dopuszczalną. W ocenie składu orzekającego jest to czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnienia skarżącego wynikającego z przepisów prawa (art. 3 § 2 punkt 4 powołanej ustawy) - tj. ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl § 2 powyższego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 52 § 3 wskazanego artykułu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 punkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wyczerpał trybu wynikającego z cytowanych przepisów, bowiem wniósł skargę na czynność bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Nawet gdyby przyjąć, iż wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa jest pismo skarżącego z dnia 24 października 2008 roku to i tak skarżący nie dochował 14-dniowego terminu. W ocenie Sądu z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wywieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Na marginesie zaznaczyć należy, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego w przypadkach takich jak w przedmiotowej sprawie, wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie to w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. A. B.