III SA/Łd 642/08

Dnia 20 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: 1. przyznać W.F. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie bg Wyrokiem z dnia 27 maja 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W dniu 27 maja 2009r. W.F. złożył wniosek o uzasadnienie wyroku. W dniu 3 lipca 2009r. W.F. złożył wniosek o przyznanie mu adwokata z urzędu. Zgodnie z treścią art.252 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. nr 153 poz.1270 z późn. zm.) wniosek taki powinien zostać złożony na urzędowym formularzu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art.252 i art.257 powołanej ustawy – wezwał skarżącego do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym terminie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata na urzędowym formularzu "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał przede wszystkim na swoją trudną sytuację materialną wskazując, iż utrzymuje się z emerytury. Prowadzi on samodzielne gospodarstwo domowe, Jedyne osiągane dochody skarżącego to emerytura w wysokości 928,17 zł brutto. Przysługuje mu spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego. Jego mieszkanie ma 31,37 m2 powierzchni. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Ma 68 lat i jest osobą schorowaną. Ponosi duże wydatki na leki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art.243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznanie stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.244 § 1 cytowanej ustawy). W myśl art.245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznanie w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zgodnie z treścią art.239 pkt.1a.) ustawy z 30 sierpnia 2002r., obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego. Przyznanie dodatków mieszkaniowych mieści się w szeroko rozumianej kategorii spraw z zakresu pomocy społecznej. Spełnione zatem zostały warunki przewidziane w art.239 pkt.1a.) ustawy z 30 sierpnia 2002r. i skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z czym jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezzasadny należało oddalić. Jak wynika z art.262 w związku z art.246 § 1 pkt.2 i art.252 ustawy z 30 sierpnia 2002r., stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż skarżący posiada trudną sytuację materialno – bytową. Prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe a jedynym jego dochodem jest świadczenie emerytalne w wysokości 928,17 zł brutto. Jest nadto osobą starszą i schorowaną. Cierpi na szereg chorób i ponosi wydatki na zakup leków i leczenie. Nadto nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Poza emeryturą nie osiąga również żadnych innych dochodów. Można zatem uznać, iż sytuacja materialno - bytowa skarżącego jest trudna i nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla własnego utrzymania. Uzasadnia to przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Reasumując sąd uznał, iż wniosek skarżącego jest częściowo zasadny. Z uwagi na trudną sytuację materialno – bytową W.F. uzasadnione jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wobec tego, iż skarżący z mocy ustawy korzysta już ze zwolnienia od kosztów sądowych jego wniosek o zwolnienie z tych kosztów jest bezzasadny. Mając to na uwadze, na podstawie art.246 § 1 pkt.2, art.245 § 3 w związku z art.239 pkt.1d.) i art.262 ustawy z 30 sierpnia 2002r., należało orzec jak w sentencji postanowienia. bg