III SA/Łd 644/10
PostanowienieWSA w Łodzi2010-12-17
Skład orzekający: Referendarz Sądowy Robert Adamczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącej przysługuje prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, mimo ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy stwierdzenia choroby zawodowej?Ratio decidendi
Skarżącej przysługuje prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, ponieważ mimo ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach dotyczących chorób zawodowych, jej sytuacja materialna nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla niej i rodziny. Postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostało umorzone jako bezprzedmiotowe z uwagi na istniejące zwolnienie ustawowe.Stan faktyczny
D. S. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej. Wraz ze skargą wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata). Skarżąca wskazała na swoje trudne położenie materialne, dochody gospodarstwa domowego oraz brak oszczędności. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) przyznać skarżącej D. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A.
III SA/Łd 644/10
Uzasadnienie
D. S. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – na wezwanie sądu – formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem R. S. (21 lat), wyjaśniając jednocześnie, iż pozostaje w separacji z mężem. Na dochody gospodarstwa domowego składa się zasiłek rehabilitacyjny wypłacany skarżącej w wysokości 1.361,52 zł oraz alimenty na rzecz syna skarżącej w kwocie – 450 zł. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 61,26 m2. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych, świadczeń rehabilitacyjnych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa stwierdzenia choroby zawodowej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. c) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącej w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta ona już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia).
Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Rozpoznając wniosek skarżącej referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym fakt, iż na dochody gospodarstwa domowego składa się zasiłek rehabilitacyjny wypłacany skarżącej w wysokości 1.361,52 zł oraz alimenty na rzecz syna skarżącej w kwocie – 450 zł. Daje to łączny dochód w gospodarstwie w wysokości 1.811,52 zł, a średniomiesięcznie na jednego członka rodziny ok. 900 zł. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Z uzyskiwanych natomiast dochodów ponosi koszty bieżącego utrzymania.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło