III SA/Łd 647/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w sprawie odmowy umorzenia kwoty długu celnego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi R.A. III SA/Łd 647/13 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] (znak [...]) odmawiającą B. A. umorzenia kwoty wynikającej z długu celnego. Decyzja Dyrektora Izby Celnej została doręczona skarżącemu w dniu 27 lutego 2013 r. do zakładu karnego, gdzie przebywał skarżący. W terminie do wniesienia skargi strona sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Referendarz Sądowy, postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r., przyznał B. A. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi z dni 12 kwietnia 2013 r. wynika, że dla skarżącego wyznaczono pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. N. W dniu 5 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] wraz ze skargą na powyższą decyzję, wskazując, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego. Pełnomocnik podkreślił w związku z tym, że w terminie do wniesienia skargi strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Dodatkowo odniósł się do kwestii upływu terminu dla wyznaczonego pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi. Wskazał w związku z tym, że zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał w dniu 22 kwietnia 2013 r. z wyraźnym – jak zaznaczył - wskazaniem na zawiadomieniu, iż dotyczy ono "odmowy umorzenia kwoty wynikającej z długu celnego" i toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Powyższe zawiadomienie nie wskazywało zatem zdaniem pełnomocnika, że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu celem wniesienia skargi. W związku z powyższym nie miał wiedzy, ani podstaw do przypuszczania, że w niniejszej sprawie ma sporządzić skargę do Sądu. jak dalej wyjaśnił, o konieczności sporządzenia skargi powziął wiadomość w dniu 29 maja 2013 r. od samego skarżącego (przebywającego w zakładzie karnym) w trakcie rozmowy telefonicznej, w której skarżący poinformował go o konieczności wniesienia skargi. W tym samym dniu pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 5 czerwca 2013 r. wniósł skargę na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponieważ decyzja Dyrektora Izby Celnej została doręczona skarżącego w dniu 27 lutego 2013 r., trzydziesty dzień terminu przypadał w dniu 29 marca 2013 r. W myśl art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi art. 87 § 1-4 ustawy p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, spełnia wszystkie wymogi formalne i zasługuje na uwzględnienie. Dokonując takiej oceny Sąd miał na względzie, że skarżący po doręczeniu mu skargi na adres zakładu karnego, w którym przebywał, nie pozostał bierny, lecz w celu ochrony swoich praw wystąpił z wnioskiem o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu, czym wykazał staranność, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Skarżący nie dopuścił się zatem niedbalstwa w swoje sprawie. Należy więc uznać, że brak winy ze strony skarżącego w uchybieniu terminowi został uprawdopodobniony. Odnosząc się natomiast do kwestii złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika również i w tym przypadku Sąd miał na względzie przywołane we wniosku okoliczności faktyczne, a mianowicie to, że faktycznie dopiero w dniu 29 maja 2013 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, wobec ustalenia, ze w niniejszej sprawie jeszcze nie została formalnie wniesiona skarga, a co za tym idzie jest zobligowany do podjęcia takiej czynności. W tym względzie Sąd miał w szczególności na uwadze ugruntowane w orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym - w wypadku ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego w trybie art. 244 ustawy p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.), jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy. W związku z powyższym, mając na uwadze realizację konstytucyjnej zasady "prawa do sądu", wyrażonej w art. 45 Konstytucji RP w okolicznościach niniejszej sprawy należało orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w sentencji postanowienia. R.A.