III SA/Łd 65/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 27 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M.-P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia przyznać skarżącej T. M.-P. prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie obejmującym opłatę kancelaryjną R.A. III SA/Łd 65/16 Uzasadnienie Pismem z 28 grudnia 2015 r T. M.-P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem referendarza sądowego z 22 stycznia 2016 r. przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata (sygn. akt I SO/Łd 1/16). Wyrokiem z 7 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Następnie, skarżąca wystąpiła z kolejnym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów opłaty kancelaryjnej, załączając wypełniony formularz "PPF". W oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazała, że wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są jej emerytura oraz renta chorobowa męża, z której w związku z zajęciem komorniczym do wypłaty przypada im łączna kwota 1.220 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że jej mąż w związku ze swoim stanem zdrowia musi ponosić zwiększone wydatki na leki i leczenie. Ponadto wskazała także na koszty swojego leczenia oraz na wydatki związane z opłatami mieszkaniowymi. Wyjaśniła również, że korzysta z pomocy rodziny. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Rozpoznając powyższy wniosek referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są ich dochody (emerytura skarżącej i renta jej męża), które po potrąceniach komorniczych zamykają się kwota 1.220 zł netto miesięcznie. Mąż wnioskodawczyni jest chory przewlekle i z tego tytułu co miesiąc musi ponosić zwiększone wydatki na leki i leczenie. Podobnie skarżąca ponosi wydatki na leki, a ponadto opłaca bieżące koszty opłat mieszkaniowych. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Mając na uwadze przedstawione okoliczności stwierdza się, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w postaci obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.