III SA/Łd 65/25

Dnia 13 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Anna Dębowska (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2025 roku sprawy ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 15 listopada 2024 roku nr SKO.4180.131,150.24 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu oddala skargę. Decyzją z 15 listopada 2024 r., nr SKO.4180.131,150.24, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 140mb ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1251), zwanej dalej "p.r.d.", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy decyzję Starosty Łaskiego z 18 września 2024 r., znak: KD.5410.5.173.2024 o nałożeniu łącznej kary pieniężnej na D. M. i J. M., wspólników M. s.c. D. M., J. M. z siedzibą przy ul. [...], [...] Ł., w wysokości 1 000 zł z tytułu naruszenia obowiązku uzupełnienia braków złożonego wniosku o rejestrację pojazdu w wyznaczonym terminie. Organ drugiej instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniósł, że decyzją z 18 września 2024 r., Starosta Łaski nałożył na D. M. i J. M. karę pieniężną w wysokości 1 000 zł z tytułu naruszenia obowiązku uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków złożonego wniosku o rejestrację pojazdu. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że 17 kwietnia 2024 r. D. M., wspólnik spółki cywilnej M. s.c. D. M., J. M., z siedzibą w Ł. przy ul. [...], prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, złożył niekompletny wniosek o rejestrację pojazdu marki Ford Transit, nr VIN: [...], o nr rejestracyjnym [...]. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu, skarżący nie uzupełnił braków w wyznaczonym przez organ terminie, a tym samym podlega sankcjom art. 140 mb ust. 3 p.r.d., co uzasadnia nałożenie kary w wysokości 1 000 zł. W odwołaniu od decyzji z 18 września 2024 r. D. M. podniósł, że 5 września 2024 r. poinformowano organ pierwszej instancji o tym, że pojazd został nabyty w stanie uszkodzonym, nie został naprawiony i co za tym idzie nie ma możliwości wykonania dodatkowego badania technicznego, a tym samym uzupełnienia wniosku o właściwe badanie. W związku z powyższym zwrócono się do organu pierwszej instancji z prośbą o możliwość zarejestrowania pojazdu z adnotacją o zatrzymaniu elektronicznym dowodu rejestracyjnego (z uwagi na uszkodzenie), po uzupełnieniu o pozostałe braki, tj.: dowód rejestracyjny, tablice rejestracyjne, opłata za rejestrację pojazdu. Organ pierwszej instancji odmówił uwzględnienia prośby wskazując, że możliwa jest rejestracja, a tym samym dopuszczenie pojazdu do ruchu, jedynie nieuszkodzonych pojazdów, co do których nie zachodzi ryzyko stwarzania bezpieczeństwa w ruchu drogowym ani naruszania wymagań dotyczących ochrony środowiska. Nabyty pojazd, jako, że jest uszkodzony, winien zostać wyłączony z obowiązku przerejestrowania do momentu jego naprawy oraz wykonania badania technicznego potwierdzającego, że nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz spełnia wymagania dotyczące ochrony środowiska. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na fakt, że nie miało miejsca uchylanie się od obowiązku rejestracji pojazdu, wniosek o rejestrację złożony został w ustawowym terminie, pojazd jest uszkodzony, a Starosta Łaski odmówił rejestracji pojazdu z adnotacją o zatrzymaniu elektronicznym dowodu rejestracyjnego. Organ drugiej instancji utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji z 18 września 2024 r. podniósł, że w niniejszej sprawie wspólnicy spółki cywilnej M. s.c. D. M., J. M., z siedzibą w Ł. przy ul. [...], prowadzący działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, 23 stycznia 2024 r. nabyli pojazd marki Ford Transit. Potwierdza to znajdująca się w aktach sprawy faktura nr [...] z 23 stycznia 2024 r. 16 kwietnia 2024 r. D. M., wspólnik spółki cywilnej M. s.c. D. M., J. M., złożył wniosek o rejestrację pojazdu. Pismem z 18 kwietnia 2024 r. Starosta Łaski wezwał stronę, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, do dostarczenia: dowodu rejestracyjnego wydanego dla pojazdu, zaświadczenia o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu, tablic rejestracyjnych o wyróżniku [...], potwierdzenia opłaty za rejestrację pojazdu: a) w przypadku pozostawienia dotychczasowego numeru rejestracyjnego – 66,50 zł, b) w przypadku zmiany numeru rejestracyjnego – 160 zł. Wezwanie doręczono wspólnikom 25 kwietnia 2024 r. Oznacza to, że termin do uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu upłynął 2 maja 2024 r. Fakt niedopełnienia obowiązku uzupełnienia niekompletnego wniosku o rejestrację pojazdu jest bezsporny. Wobec tego Starosta Łaski był zobligowany do nałożenia kary pieniężnej. Decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu ma charakter związany, a nie uznaniowy, na co wskazuje treść art. 140mb ust. 3 p.r.d. Współwłaściciele pojazdu byli obowiązani uzupełnić wniosek o rejestrację pojazdu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, czego nie uczynili. Wyjaśnienia przedstawiane przez skarżącego wskazują, że z uwagi na nienaprawienie pojazdu nabytego 23 stycznia 2024 r. w stanie uszkodzonym niemożliwym było wykonanie dodatkowego badania technicznego pojazdu i tym samym uzupełnienie wniosku. Nie jest to jednak okoliczność prawnie relewantna. Poza sporem pozostaje, że wniosek o rejestrację pojazdu został złożony niekompletny, nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, a skarżący domagał się rejestracji pojazdu pomimo jego uszkodzenia. Żaden przepis ustawy Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje wyłączenia obowiązku przerejestrowania pojazdu do momentu jego naprawy i wykonania stosownego badania technicznego potwierdzającego możliwość dopuszczenia pojazdu do ruchu. Stanowisko, że pojazd, który uszkodzony, winien zostać wyłączony z obowiązku przerejestrowania do momentu jego naprawy oraz wykonania badania technicznego potwierdzającego, że nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz spełnia wymagania dotyczące ochrony środowiska, nie znajduje normatywnej podstawy w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym. Z przepisów tej ustawy, a w szczególności z art. 73aa ust. 1 i 3 w powiązaniu z art. 140mb ust. 2 i 3, wynika, że właściciel pojazdu (będący przedsiębiorcą prowadzącym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami) nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 90 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym administracyjnej karze pieniężnej podlega zarówno niezłożenie wniosku o rejestrację, jak również, w przypadku złożenia wniosku niekompletnego, nieuzupełnienie braków złożonego wniosku w wyznaczonym terminie. Jeżeli zatem przedsiębiorca, który nabywa niesprawny pojazd podlegający obowiązkowi rejestracji, nie jest w stanie w terminie wynikającym z art. 73aa ust. 3 p.r.d. (wydłużonym ewentualnie w trybie przewidzianym na uzupełnienie braków formalnych wniosku o rejestrację) doprowadzić pojazdu do właściwego stanu technicznego i przedstawić zaświadczenia o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu, musi liczyć się z tym, że zostanie na niego nałożona administracyjna kara pieniężna przewidziana w art. 140mb ust. 2 bądź ust. 3 p.r.d. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 15 listopada 2024 r. D. M. wniósł o jej uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił niezastosowanie przez organ możliwości wynikających z art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie faktu, że pojazd Ford Transit jest pojazdem uszkodzonym i w związku z tą okolicznością niezastosowanie wydłużenia terminu na uzupełnienie braków o czas niezbędny do naprawy pojazdu oraz uzyskania pozytywnego wyniku badania technicznego. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wspólnicy nie uchylali się od obowiązku nałożonego przez ustawodawcę (termin złożenia wniosku o rejestrację pojazdu został złożony w ustawowym terminie), pojazd jest uszkodzony (nie ma możliwości wykonania właściwego badania technicznego). Zgodnie z interpretacją Ministerstwa Infrastruktury nabycie uszkodzonego pojazdu nieposiadającego ważnych badań technicznych nie oznacza jednoznacznie wymierzania kary. Właściciel pojazdu powinien złożyć wniosek o rejestrację, nie przedkładając jednocześnie wszystkich dokumentów (w tym przypadku badania technicznego). Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie wykluczają wydłużania terminu na uzupełnienie braków (m. in. o czas niezbędny do naprawy pojazdu i uzyskania pozytywnego wyniku badania technicznego). Starosta Łaski nie uwzględnił takiej możliwości i decyzją z 18 kwietnia 2024 r. nałożył łączną karę pieniężną w wysokości 1000 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie 13 maja 2025 r. pełnomocnik skarżącego i uczestnika postępowania oświadczył, że popiera skargę. Wnosi o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Postanowienie Starosty Łaskiego z 9 lipca 2024 r. nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, stosując środki określone w ustawie. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c); 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W przypadku zaś gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu w całości albo w części. Stosownie do powołanych wyżej przepisów sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem celowości czy słuszności. Badanie legalności zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego i ich wykładni przez organ administracji oraz zgodność z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji. Dokonując kontroli działalności administracji publicznej sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznego załatwienia sprawy i posiada jedynie uprawnienia kasacyjne. Badając legalność zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest zasadność nałożenia na skarżącego i uczestnika postępowania – wspólników spółki cywilnej M. s.c. D. M., J. M. kary pieniężnej w wysokości 1000 zł na podstawie art. 140mb ust. 2, ust. 3 i ust. 7 w związku z art. 73aa ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym z tytułu naruszenia obowiązku uzupełnienia braków wniosku o rejestrację pojazdu w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 73aa ust. 1 p.r.d. właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia: 1) nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) dopuszczenia do obrotu przez organ Krajowej Administracji Skarbowej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej; 3) sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Jak stanowi art. 73aa ust. p.r.d. w przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni. Zgodnie z art. 140mb ust. 2 p.r.d. kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł. Z kolei stosownie do art. 140mb ust. 3 p.r.d. kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu pomimo wezwania nie uzupełnia braków złożonego wniosku w wyznaczonym terminie, podlega karze pieniężnej, o której mowa odpowiednio w ust. 1 albo 2. Kary pieniężne współwłaściciele pojazdu ponoszą solidarnie (art. 140mb ust. 7 p.r.d.). Jak wynika z akt sprawy, wezwaniem z 18 kwietnia 2024 r. skarżący i uczestnik postępowania zostali wezwani przez organ pierwszej instancji do usunięcia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania braków wniosku o rejestrację pojazdu poprzez złożenie, m. in. zaświadczenia o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu oraz tablic rejestracyjnych o wyróżniku [...] pod rygorem wydania decyzji na podstawie posiadanego materiału dowodowego. Wezwania zostały doręczone skarżącemu i uczestnikowi postępowania 25 kwietnia 2024 r. Wobec tego termin do usunięcia wskazanych w wezwaniu braków wniosku o rejestrację pojazdu upłynął 2 maja 2024 r. (w czwartek). W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że skarżący i uczestnik postępowania nie uzupełnili w wyznaczonym przez organ pierwszej instancji terminie braków wniosków o zaświadczenie o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu i nie przedłożyli tablic rejestracyjnych. Z uwagi na nieuzupełnienie tych braków wniosku w wyznaczonym terminie decyzją z 7 maja 2024 r. Starosta Łaski odmówił rejestracji pojazdu. Skarżący i uczestnik postępowania nie wnieśli odwołania od tej decyzji. Wobec tego jest ona ostateczna i prawomocna. Z tego względu sąd nie może w rozpoznawanej sprawie oceniać zasadności i prawidłowości ostatecznej oraz prawomocnej decyzji o odmowie rejestracji pojazdu, w tym przyczyn odmowy rejestracji pojazdu. Kwestia ewentualnego przedłużenia przez organ pierwszej instancji terminu do uzupełnienia braków wniosku o rejestrację pojazdu, czy też wyznaczenia terminu dłuższego niż 7 dni (art. 64 § 2 k.p.a.) mogła stanowić przedmiot analizy w postępowaniu, w których wydano decyzję o odmowie rejestracji pojazdu. W postępowaniu poprzedzającym wydanie tej decyzji skarżący i uczestnik postępowania mogli zwrócić się do organu z wnioskiem o przedłużenie terminu do uzupełnienia wniosku o rejestrację pojazdu. Z akt sprawy nie wynika, aby z takiej możliwości skorzystali. Co więcej, skarżący wskazywał, że pojazd został nabyty uszkodzony i nie został naprawiony. Nie wyraził woli przedstawienia zaświadczenia o dodatkowym badaniu technicznym pojazdu wskazując na brak takiej możliwości. Należy też dodać, że postanowieniem z 9 lipca 2024 r. Starosta Łaski odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji rozstrzygającej sprawę. Postanowienie z 9 lipca 2024 r. również jest ostateczne i prawomocne, gdyż skarżący i uczestnik postępowania nie wnieśli na nie zażalenia. Nadto należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 4 p.r.d., rejestracji dokonuje się na podstawie zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego. Przepis art. 73 ust. 1 p.r.d. określa właściwość organów w zakresie rejestracji. W myśl art. 81 ust. 11 pkt 2 lit. b p.r.d., dodatkowemu badaniu technicznemu podlega pojazd skierowany przez starostę albo na wniosek posiadacza pojazdu: jeżeli z dokumentów wymaganych do jego rejestracji wynika, że uczestniczył on w wypadku drogowym, lub narusza wymagania ochrony środowiska. Z załączonej do wniosku o rejestrację pojazdu faktury wynika, że pojazd był uszkodzony. Skarżący sam to potwierdził w pismach kierowanych do organów administracji. Analiza wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że w przypadku określonym w 81 ust. 11 pkt 2 lit. b p.r.d., ze względu na uszkodzenie pojazdu warunkiem jego rejestracji będzie przedstawienie zaświadczenia o pozytywnym wyniku dodatkowego badania technicznego. Niewykonanie w terminie dodatkowego badania technicznego i nieuzyskanie zaświadczenia o jego pozytywnym wyniku, stanowi podstawę do odmowy rejestracji pojazdu. W rozpoznawanej sprawie wobec nieuzupełnienia przez skarżącego i uczestnika postępowania braków wniosku o rejestrację pojazdu w wyznaczonym terminie, co stanowiło podstawę wydania 7 maja 2024 r. ostatecznej i prawomocnej decyzji o odmowie rejestracji pojazdu, spełniona została określona w art. 140mb ust. 3 p.r.d. przesłanka nałożenia kary pieniężnej w wysokości określonej w art. 140mb ust. 2 p.r.d. Z tych względów uznać należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji z 18 września 2024 r. są prawidłowe. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. ds