III SA/Łd 652/13

Dnia 19 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant St. asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2013 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzania do obrotu produktów oraz nakazania zaprzestania prowadzenia działalności na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu w sklepie przy ul. A.. 12 w B. produktów o nazwie "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień" na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. do dnia 30 sierpnia 2013 r., nakazaniu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w B. przy ul. A. 12 służącym wprowadzaniu w/w produktów do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, tj. do dnia 20 kwietnia 2013 r. oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny: W dniu 22 stycznia 2013 r. pracownicy Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. udali się do sklepu w B. przy ul. A. 12, celem skontrolowania czy w/w sklepie prowadzona jest nadal działalność w zakresie obrotu środkami zastępczymi, tzw. "dopalaczami". Na miejscu stwierdzono, iż funkcjonuje tu firma B. Sp. z o.o. z siedzibą w P. Zastany asortyment sklepu dawał podstawy do uzasadnionego podejrzenia, iż są to środki zastępcze, tzw. "dopalacze". Stwierdzono, że w ofercie sprzedaży znajdują się produkty o nazwie "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień", co do których istnieje podejrzenie, że mogą stwarzać zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego. W wyniku przeprowadzonych czynności organ I instancji dokonał zabezpieczenia próbek w/w wyrobów. Decyzją z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. orzekł o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu przez Spółkę z o.o. B. z siedzibą w P. produktów o nazwie "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień", na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. do dnia 30 sierpnia 2013 r., nakazał zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w B. przy ul. A. 12 służącym wprowadzaniu w/w produktu do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, tj. do dnia 20 kwietnia 2013 r. Decyzji organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie: - art. 10 § 1, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji; - art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a.; - art. 27c ust. 1, ust. 3 pkt 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej; - art. 108 k.p.a., poprzez nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo braku istnienia podstawy faktycznej i prawnej. - art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie ustaleń pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów w/w ustawy. Spółka wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 4 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przez środek zastępczy rozumie się substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślinę, grzyb lub ich cześć, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa. Zgodnie z art. 44c ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku ze stwierdzeniem wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest środkiem zastępczym właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepis art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zasadnie zatem organ I instancji na podstawie art. 27 c ust. 1 i 3 pkt 2 powołanej ustawy wstrzymał wprowadzanie do obrotu przedmiotowych produktów na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa oraz nakazał zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu przy ul. A. 12 w B. na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia. Okresy wstrzymania wprowadzania do obrotu produktów oraz zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu są zgodne ze wskazanym wyżej artykułem ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Organ odwoławczy wskazał, że w sklepie w B. przy ul. A. 12 aktualnie należącym do spółki B. Sp. zo.o., a wcześniej C. Sp. z o.o., D. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o., wprowadzających produkty stanowiące zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego (min. "Szary Brud", "Ekstrakt Szary Powiew", "Ekstrakt Szary Ogień", "Ekstrakt Różowy Ogień") była już dokonywana sprzedaż produktów zawierających substancje psychoaktywne zaklasyfikowanych jako środki zastępcze, których skład jakościowy został potwierdzony wynikami badań NIL w Warszawie. Wprowadzane wcześniej, w sklepie w B. przy ul. A. 12, produkty zawierały substancje psychoaktywne będące analogami strukturalnymi substancji wymienionych w załącznikach do powołanej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. 3,4-DMMC, pentedron, izopentedron,UR-144. W związku z powyższym fakt stwierdzenia w dniu 22 stycznia 2013 r., iż w ofercie sklepu znajdują się produkty o nazwach "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień", mógł zdaniem PPIS w P. sugerować ich przeznaczenie do spożycia z działaniem stwarzającym zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Organowi znany był fakt, iż w tym samym sklepie wprowadzono do obrotu produkty będące przyczyną zatruć zażywających je osób nieletnich. Tym samym zasadne, w ocenie organu, było zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. i odstąpienie od zasady wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a. Odnośnie pozostałych zarzutów odwołania organ uznał je za bezzasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka B. zarzuciła naruszenie: - art. 10 § 1, § 2, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji; - art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 kpa; - art. 27c ust. 1, ust. 3 pkt 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej; - art. 108 k.p.a. poprzez nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo braku istnienia podstawy faktycznej i prawnej; - art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie ustaleń pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów w/w ustawy. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( tekst. jedn. Dz. U. z 2011 r., nr 212, poz.1263 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 27c ust. 1 wymienionej ustawy, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy. W myśl natomiast art. 27c ust. 3 cytowanej ustawy w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny: 1) zatrzymuje produkt; 2) nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące. Z treści art. 27c ust. 1 ustawy o PIS wynika zatem, że organ administracji wydaje decyzję o wstrzymaniu wytwarzania produktu lub wprowadzenia go do obrotu lub nakazuje wycofanie go z obrotu w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Natomiast zatrzymanie produktu i wydanie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu następuje tylko w razie wydania decyzji o której mowa w art. 27c ust. 1 powoływanej ustawy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest wstrzymanie wprowadzenia do obrotu produktów o nazwie "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień", oraz nakazanie zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w B. przy ul. A. 12. Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, decyzja o nakazaniu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w B. przy ul. A. 12 służącym wprowadzaniu w/w produktów do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, tj. do dnia 20 kwietnia 2013 r., jest konsekwencją wydania decyzji o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu tych produktów. Uznanie zatem przez Sąd, iż wydanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu w sklepie przy ul. A. 12 w B. produktów o nazwie "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień" oraz nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest zgodne z prawem, przesądza o prawidłowości wydania przez organ decyzji, o których mowa w art. 27c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W ocenie Sądu, organy administracji należycie wykazały, że istniało uzasadnione podejrzenie, iż wymieniony wyżej produkt stwarza zagrożenie życia i zdrowia ludzi, co uzasadniało wydanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania go do obrotu. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że 22 stycznia 2013 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. przeprowadził kontrolę w sklepie przy ul. A. 12 w B., mającą na celu sprawdzenie, czy w sklepie tym nadal jest prowadzona działalność w zakresie obrotu środkami zastępczymi, tzw. "dopalaczami". Bowiem w sklepie tym, wcześniej zajmowanym przez firmy C. Sp. z o.o., D. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o. wprowadzane do obrotu były produkty stanowiące zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego (min. "Szary Brud", "Ekstrakt Szary Powiew", "Ekstrakt Szary Ogień", "Ekstrakt Różowy Ogień") zawierające substancje psychoaktywne zaklasyfikowane jako środki zastępcze, w rozumieniu art. 3 pkt 27 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.). Skład jakościowy tych produktów został potwierdzony wynikami badań NIL w Warszawie, zgodnie z którymi produkty zawierały substancje psychoaktywne będące analogami strukturalnymi substancji wymienionych w załącznikach do powołanej ustawy o przeciwdziałał narkomanii, tj. 3,4-DMMC, pentedron, izopentedron,UR-144. W ocenie Sądu nie ma żadnego znaczenia okoliczność, że skarżąca spółka nie jest następcą prawnym innych spółek, które w sklepie przy ul. A. 12 w B. prowadziły wcześniej działalność gospodarczą. Tym bardziej, że spółka D. jest powiązana z tą samą osobą, a mianowicie J. G. W przekonaniu Sądu, po stronie organów istniało uzasadnione podejrzenie, że produkty "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień" stanowią zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Należy dodać, że produkt ten miał podobną strukturę i podobne opakowanie, jak zatrzymane wcześniej w tym samym sklepie środki zastępcze o nazwach: "Szary Brud", "Ekstrakt Szary Powiew", "Ekstrakt Szary Ogień", "Ekstrakt Różowy Ogień". Różne były tylko nazwy. Na opakowaniach także nie było informacji o zagrożeniach związanych z używaniem produktu. W ocenie Sądu spełnione zostały przesłanki określone w art. 27 c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. uzasadniające wstrzymanie wprowadzania do obrotu spornego produktu. Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przez organy inspekcji sanitarnej art. 10 § 1 kpa. Zgodnie z treścią art. 10 § 2 kpa, organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. W przekonaniu Sądu w niniejszej sprawie miała miejsce sytuacja określona w art. 10 § 2 kpa. Istniała bowiem konieczność szybkiego załatwienia sprawy, jaką było wstrzymanie wprowadzania do obrotu produktów "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień" z uwagi na niebezpieczeństwo, które stwarzał on dla życia i zdrowia ludzkiego. Jest rzeczą zrozumiałą, że organy odstąpiły od zasady określonej w art. 10 § 1 kpa. W sytuacji gdyby tego nie uczyniły, postępowanie by się przedłużyło i do czasu wydania decyzji strona skarżąca mogłaby nadal wprowadzać do obrotu produkty niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzkiego. Dodać należy, że fakt odstąpienia od zasady z art. 10 § 1 kpa został uzasadniony przez organ administracji w adnotacji z dnia 22stycznia 2013 r. (k. 3 akt admin.), co stanowi spełnienie wymogu określonego w art. 10 § 3 kpa. Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, w przedmiocie niezgodnego z prawem nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z treścią art.108 § kpa, decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia. Z wymienionego przepisu wynika, że nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest dopuszczalne między innymi wtedy gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku gdyby decyzji nie nadano rygoru, strona skarżąca, do chwili kiedy decyzja stałaby się ostateczna, mogłaby nadal sprzedawać produkty stwarzające zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego. W przekonaniu Sądu uzasadnione było zatem nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Nadanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu spornego produktu rygoru natychmiastowej wykonalności, dało organowi możliwość jednoczesnego wydania decyzji, o których mowa w art. 27c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 220 z 2010 r. poz.1447 ze zm.)., tj. art. 77 ust. 6 ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy. W ocenie pełnomocnika skarżącej spółki zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały na podstawie ustaleń poczynionych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Odnosząc się do powyższego zrzutu wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 79a ust. 1 powołanej ustawy czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organów kontroli po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej, upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, chyba że przepisy szczególne przewidują możliwość podjęcia kontroli po okazaniu legitymacji. W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej w terminie określonym w tych przepisach, lecz nie później niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli. W myśl art. 79 a ust. 9 wymienionej ustawy, w razie nieobecności kontrolowanego przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, czynności kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w dniu kontroli w sklepie nie było Prezesa Zarządu i jednocześnie jedynego wspólnika J.G. ani osoby przez niego upoważnionej. Obecny był jedynie pracownik spółki D.O., który, jak wynika z protokołu kontroli, oświadczył, że został pouczony przez pracodawcę, aby nie odbierał żadnych dokumentów. W związku z czym kontrola została przeprowadzona w obecności sześciu przedstawicieli Komendy Powiatowej Policji w B. Dodać należy, że osoby kontrolujące okazały sprzedawcy legitymacje służbowe i upoważnienie do przeprowadzenia kontroli. Ponadto zgodnie z treścią art. 84c ust. 1, 2 i 3 wymienionej ustawy, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. Przedsiębiorca musi uzasadnić wniesienie sprzeciwu. W myśl art. 84c ust. 5 wymienionej ustawy, wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego sprzeciw dotyczy, z chwilą doręczenia kontrolującemu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu do czasu rozpatrzenia sprzeciwu, a w przypadku wniesienia zażalenia do czasu jego rozpatrzenia. Z wymienionych przepisów wynika zatem, że przedsiębiorcy przysługuje sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów ustawy do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. Następnie przedsiębiorca zawiadamia kontrolujących o wniesieniu sprzeciwu i z tą chwilą kontrolujący wstrzymują czynności kontrolne. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kontrola w sklepie rozpoczęła się w dniu 22 stycznia 2013 r. o godz. 14:00 a zakończyła o godz.14:30. W toku prowadzonej kontroli spółka nie złożyła sprzeciwu. Zdaniem Sądu nie doszło również do naruszenia art. 79 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. W myśl zaś art. 79 ust. 2 pkt 5 wymienionej ustawy, zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego. Spółka faktycznie nie została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli lecz organ administracji był uprawniony do odstąpienia od takiego zawiadomienia z uwagi na sytuację określoną w art. 79 ust. 2 pkt 5 ustawy. Przeprowadzenie kontroli było bowiem uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia co zostało omówione we wcześniejszej części rozważań. Tym samym uznać należy, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie zostały wydane w oparciu o ustalenia poczynione w toku kontroli przeprowadzonej z naruszeniem przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W związku z czym nieuzasadniony podniesiony zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 wymienionej ustawy jest niezasadny. Reasumując, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji miały uzasadnione podejrzenie, że produkty o nazwie: "Ekstrakt Kawowy Powiew", "Ekstrakt Orzechowy Ogień", "Ekstrakt Kawowy Ogień" stwarzały zagrożenie życia i zdrowia ludzi. W ocenie Sądu, spełnione zostały przesłanki wstrzymania wprowadzania do obrotu tego produktu, określone w art. 27c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. i co się z tym wiąże - do wydania decyzji, określonych w art. 27c ust. 3 pkt 2 tej ustawy. Rozpoznając sprawę, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego, mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona. bg