III SA/Łd 652/15

PostanowienieWSA w Łodzi2015-07-21

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Małgorzata Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej choroby zawodowej może być przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego?
Ratio decidendi
Stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej choroby zawodowej może być przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W przypadku braku obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie w przedmiocie zwolnienia od tych kosztów należy umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
J.B. złożyła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca wykazała trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody, niepełnosprawność swoją i syna, wysokie koszty leków i utrzymania mieszkania.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano J.B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. 2. Umorzono postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia choroby zawodowej p o s t a n a w i a: 1. przyznać J.B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego; 2. umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. U.K. W dniu 9 czerwca 2015 roku J.B. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z [...] o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że wspólnie z synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura oraz renta syna w łącznej kwocie 2.596 zł brutto miesięcznie. Zarówno skarżącą jak i jej syn są osobami niepełnosprawnymi wydającymi ok. 550 zł miesięcznie na leki (większość leków syna skarżącej jest pełnopłatna). Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni 60 m2, w którym zamieszkuje. Miesięczne opłaty związane z jego utrzymaniem zamykają się kwotą ok.800 zł (czynsz, woda, gaz i energia eklektyczna). Dodatkowo strona ponosi wydatki na telefony w wysokości ok. 100 zł oraz polisy ubezpieczeniowe 175 zł miesięcznie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) –dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a. obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych. W rozpoznawanej sprawie skarga J. B. dotyczy odmowy stwierdzenia choroby zawodowej, a zatem jest sprawą, w której strona wnosząca skargę stosownie do art. 239 pkt 1 lit. c powołanej ustawy korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie wolne jest od kosztów sądowych postępowanie w zakresie zwolnienia od tych kosztów jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Przechodząc do oceny wniosku skarżącej w zakresie ustanowienia radcy prawnego należy podkreślić, iż zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że stronom korzystającym z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa procesowego, jeżeli spełniają określone w ustawie przesłanki. Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. We wniosku o przyznanie prawa pomocy J.B. wskazała, wspólnie z synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura oraz renta syna w łącznej kwocie 2.596 zł brutto miesięcznie. Zarówno skarżącą jak i jej syn są osobami niepełnosprawnymi wydającymi ok. 550 zł miesięcznie na leki (większość leków syna skarżącej jest pełnopłatna). Jedyny majątek strony stanowi mieszkanie o powierzchni 60 m2, w którym zamieszkuje. Miesięczne opłaty związane z jego utrzymaniem zamykają się kwotą ok.800 zł (czynsz, woda, gaz i energia eklektyczna). Dodatkowo strona ponosi wydatki na telefony w wysokości ok. 100 zł oraz polisy ubezpieczeniowe 175 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i syna, dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. U.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło