III SA/Łd 652/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: odrzucić skargę. D.CZ. Decyzją z dnia [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Natomiast decyzją z dnia [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] nr [...] o odmowie umorzenia należności z tytułu składek. Na powyższe decyzje M.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi w jednym piśmie. Sprawa ze skargi na decyzję z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 652/16. Sprawa ze skargi na decyzję z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek została natomiast zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 653/16. Z uwagi na to, że w piśmie zawierającym obie skargi skarżąca sformułowała zarzuty oraz przedstawiła popierające je argumenty odnoszące się wyłącznie do decyzji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek, a więc decyzji będącej przedmiotem kontroli sądu w sprawie sygn. akt III SA/Łd 653/16, zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wyjaśnienie na czym polega, zdaniem skarżącej, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie składek w części finansowanej przez ubezpieczonych pracowników, nie będących jednocześnie płatnikami składek, czyli podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skierowana do skarżącej przesyłka, zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi, była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 22 sierpnia 2016 r., powtórne awizo w dniu 30 sierpnia 2016 r. i nie została podjęta w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Nie wyjaśniła na czym polega, jej zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego w skardze jest więc wymogiem formalnym skargi. Nieokreślenie naruszenia prawa lub interesu prawnego przez skarżącego w skardze jest zaś brakiem formalnym skargi. W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dodać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy rozumieć podanie przez stronę skarżącą przyczyny uzasadniającej – według jej oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli strona skarżąca wskaże nawet w sposób ogólny, na czym polega, jej zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie (por. wyrok NSA z 28 lutego 2006 r., I OSK 528/05; postanowienie NSA z 30 września 2011 r., II FSK 1944/11). Choć zatem art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie stawia wobec strony skarżącej szczególnych wymagań w zakresie precyzyjnego określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, to jednak nakłada na stronę obowiązek przynajmniej ogólnego sformułowania zarzutów stawianych skarżonemu aktowi lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wymóg wskazania naruszenia interesu prawnego ma przy tym charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracyjnego (por. wyrok NSA z 16 stycznia 2007 r., I OSK 389/06). Analiza pisma skarżącej opatrzonego datą "4 lipca 2016 r." pozwoliła jedynie stwierdzić, że zawiera ono skargi na dwie wskazane wyżej decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 czerwca 2016 r. W piśmie tym brak jest jednakże jakichkolwiek zarzutów odnoszących się do decyzji będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, a więc decyzji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Argumentacja i sformułowane w tym piśmie zarzuty dotyczą wyłącznie decyzji w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek – decyzji będącej przedmiotem kontroli sądu w sprawie sygn. akt III SA/Łd 653/16. Wobec braku określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją, zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego w tym zakresie. Wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej w trybie określonym w art. 73 § 1 – 4 p.p.s.a. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis art. 73 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach i skutkujące jego zwrotem do nadawcy – sądu, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Z adnotacji doręczyciela znajdujących się na zwróconej do sądu przesyłce zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi wynika, że przesyłka ta została po raz pierwszy awizowana w dniu 22 sierpnia 2016 r. Zawiadomienie (awizo) o terminie i miejscu jej odbioru (UP Ł. 52) pozostawiono w skrzynce oddawczej. Po raz kolejny awizowano przesyłkę w dniu 30 sierpnia 2016 r. Wobec tego uznać należało, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 5 września 2016 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 12 września 2016 r. (w poniedziałek). Skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego skargi. Skutkiem nieuzupełnienia powyższego braku w zakreślonym terminie jest – stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.