III SA/Łd 66/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Handlowo – Usługowego "A" B.M., B.A. Spółki jawnej w siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo – Usługowego "A" B.M., B.A. Spółki jawnej w siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za kwiecień 2009 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] określającą Przedsiębiorstwu Handlowo – Usługowemu "A" B.M., B.A. Spółce jawnej w siedzibą w P. zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2009 r. w wysokości 64 554,00 zł. Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe "A" B.M., B.A. Spółka jawna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję oraz wniosek o wstrzymania jej wykonania. We wniosku o wstrzymanie wykonania skarżąca spółka podniosła, że przedmiot sporu jest dla niej bardzo wysoki i miała już trudności w uiszczeniu całości wpisu sądowego. Zaległości podatkowe stanowią przeszkodę do uzyskania finansowania kredytowego firmy. Majątek trwały został już zabezpieczony przez organy podatkowe, lecz nie wystarcza to do skutecznego wstrzymania wykonania decyzji. Zobowiązania obciążające spółkę, które wynikają z decyzji zaskarżonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynoszą prawie 200 000 zł i nie jest ona w stanie ich zapłacić w całości. Egzekucja prowadzić będzie do upadłości firmy i zwolnień pracowników. Nawet ewentualne uchylenie decyzji, czy stwierdzenie sprzeczności podstaw prawnych jej wydania z prawem wspólnotowym, nie przywróci spółce obecnego statusu finansowego. Egzekucja spowoduje, że nie będzie możliwości odwrócenia jej skutków. Kwota zobowiązań podatkowych jest zbyt duża, aby egzekucja nie doprowadziła do upadłości spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi również do wniosku, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaś wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązując stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakłada jednakże obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. Uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek oznacza wykazanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo – graniczące z pewnością – zmaterializowania się trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie sądu skarżąca spółka uprawdopodobniła w wystarczającym stopniu wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podzielić stanowisko skarżącej spółki, że realnym następstwem wykonania zaskarżonej decyzji może być utrata płynności finansowej, a w konsekwencji brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i tym samym utrata możliwości dalszego zatrudniania pracowników. Wysokość zobowiązań określonych w zaskarżonych do sądu decyzjach jest znaczna. Tylko w niniejszej sprawie wynosi 64 554,00 zł. Wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby się zatem wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a także trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. U.K.