III SA/Łd 667/17
PostanowienieWSA w Łodzi2017-07-28
Skład orzekający: Krzysztof Szczygielski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy protokół z sesji rady gminy, który według skarżącej zawiera fałszywą treść jej wystąpienia i stanowi dowód w sprawie cywilnej, podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Protokół z sesji rady gminy nie jest aktem ani czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 P.p.s.a., ponieważ nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach stron. W związku z tym skarga na taki protokół jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na protokół z sesji Rady Gminy N., domagając się jego wyłączenia z obrotu prawnego. Twierdziła, że protokół zawiera fałszywą treść jej wystąpienia, co doprowadziło do wytoczenia przeciwko niej procesu cywilnego. Rada Gminy wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R.– S. na Protokół z XI sesji Rady Gminy N. z dnia [...] r. w przedmiocie wyłączenia z obrotu prawnego ww. protokołu z sesji Rady Gminy postanawia: odrzucić skargę.
Z. R. – S. pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na protokół z XI sesji Rady Gminy N. z dnia [...] r. wnosząc o wyłączenie go z obrotu prawnego. W ocenie skarżącej narusza on jej interes prawny albowiem przedstawiono w nim fałszywą treść jej wystąpienia na sesji. Na podstawie fałszywego zapisu wytoczono skarżącej proces cywilny o naruszenie dóbr osobistych i zadośćuczynienie.
W odpowiedzi na skargę, Rada Gminy N. wniosła o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż jest ona niedopuszczalna, ponieważ dotyczy spraw nie należących do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Kontrola sądu administracyjnego określona w ww. przepisie nie oznacza jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne.
W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest protokół z XI Sesji Rady Gminy N.. W ocenie Sądu ww. protokół nie jest żadnym z aktów lub czynności wskazanych w powołanym przepisie, w szczególności nie jest ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani tym bardziej postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Nie stanowi on również aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akty lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą bowiem dotyczyć określonych uprawnień lub obowiązków, tj. muszą stwierdzać, potwierdzać lub odmawiać stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków. Będący natomiast przedmiotem skargi protokół nie przyznaje ani nie odmawia żadnych powinności czy też uprawnień i w konsekwencji nie mieści się w pojęciu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Należy ponadto zauważyć, że jak wskazała sama skarżąca przed sądem powszechnym toczy się postępowanie o naruszenie dóbr osobistych i zadośćuczynienie. W postępowaniu tym jednym z dowodów jest zaskarżony protokół.
Z uwagi zatem na fakt, że złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na akt nie objęty kontrolą sądowoadministracyjną, należało uznać ją za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 p.p.s.a.
Reasumując Sąd uznał, iż zaskarżony protokół nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie jest żadnym z aktów, ani żadną z czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Z tej przyczyny skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło