III SA/Łd 672/10

Dnia 11 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącemu R. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego, zaksięgowaną w dniu 1 marca 2011 roku pod pozycją 782. j.m. W dniu 14 grudnia 2010r. R. K. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy. Z uwagi na treść odpowiedzi na skargę oraz z uwagi na fakt, iż skarga została wniesiona w terminie do zaskarżenia ostatecznego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji organu I instancji, na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011r. Sąd zobowiązał skarżącego do sprecyzowania, czy przedmiotem jego skargi jest decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy wydania prawa jazdy, czy też postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 22 kwietnia 2011r., R. K. oświadczył, iż przedmiotem jego skargi jest decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy wydania prawa jazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z ww. wymienionych środków na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Środkiem zaskarżenia służącym skarżącemu w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy było odwołanie przewidziane w art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Taki bowiem środek odwoławczy zasadniczo przysługuje w sytuacji zaskarżenia decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja organu I instancji zawierała pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia odwołania. W przedmiotowej sprawie wprawdzie skarżący odwołał się od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] i w przedmiocie tego odwołania rozstrzygnięcie wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w dniu [...], to abstrahując od terminowości złożonego odwołania należy stwierdzić, iż wymóg wyczerpania środków określonych w art. 52 § 1 p.p.s.a. niejako został spełniony. Niemniej jednak sam fakt, iż skarżący de facto składa skargę bezpośrednio na decyzję organu I instancji skutkuje jej niedopuszczalnością. Skarga do sądu administracyjnego służy bowiem tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w toku postępowania (w niniejszej sprawie przysługiwało odwołanie), a orzeczeniem wydawanym po wyczerpaniu środków zaskarżenia jest co do zasady orzeczenie organu II instancji, bądź też tego samego organu, ale rozpoznającego sprawę ponownie. Środki zaskarżenia są rozpoznawane co do zasady przez organ II instancji i to w postępowaniu odwoławczym, przy czym orzeczenia te są ostateczne. To właśnie na takie orzeczenia przysługuje prawo do wniesienia skargi. Takich przymiotów nie posiada zaskarżona przez skarżącego decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...]. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie podlegało zatem tylko postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Z treści nadesłanego do Sądu oświadczenia skarżącego z dnia 22 kwietnia 2011r. wynika jednoznacznie, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy wydania prawa jazdy. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro przedmiotem niniejszej skargi jest orzeczenie wydane przez organ pierwszej instancji, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. j.m. ----------------------- 2