III SA/Łd 673/18

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi F. B. i Z. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia przyznać Z. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad 100 (słownie: sto) złotych i ustanowienie adwokata a.l. III SA/Łd 673/18 Uzasadnienie F. B. i Z. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Następnie, w toku postępowania skarżąca Z. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Uzasadniając wniosek wskazała na swoją sytuację materialną i zdrowotną, szczegółowo opisując i wyliczając obciążające ją i jej męża wydatki (energia elektryczna, woda, ogrzewanie, leki itp.). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie mężem. Jest właścicielem nieruchomości o powierzchni 2.100 m2, na której posadowiony jest budynek mieszkalny o powierzchni 100 m2. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Jedyne osiągane dochody stanowią świadczenia emerytalne skarżącej i jej męża w łącznej kwocie 3.208,76 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 1.600 zł. Wskazała na ponoszone bieżące wydatki, wskazując bardzo szczegółowo na poszczególne z nich, m.in.: opał – ok. 955 zł; odprowadzenie ścieków, wywóz śmieci i woda – ok. 290 zł kwartalnie; energia elektryczna – ok. 80 zł miesięcznie; ubezpieczenie – ok. 126 zł kwartalnie; telefon – ok. 50 zł miesięcznie, a także wydatki na leki – 200 zł miesięcznie. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla niej i jej rodziny. Zauważyć przy tym należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Oceniając w tym kontekście złożony wniosek należy wziąć pod uwagę następujące okoliczności faktyczne. Z jednej strony oceniając możliwości płatnicze strony referendarz wziął pod uwagę fakt, że wnioskodawczyni wraz z mężem utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych, małżonkowi nie dysponują żadnymi oszczędnościami, przedmiotami o wartości przekraczającej 5.000 zł. Należało także mieć na uwadze, że część dochodów w gospodarstwie wnioskodawców zostaje przeznaczona na opłacenie zakupu leków. Z drugiej jednak strony – w ocenie referendarza – w niniejszej sprawie istotne dla podejmowanego rozstrzygnięcia jest ustalenie, że dochody w gospodarstwie domowym wnioskodawczyni wynoszą ok. 3.200 zł. Mają one charakter stały – świadczenia emerytalne. Stwierdzić należy w związku z tym, że w sytuacji osiągania w gospodarstwie domowym wnioskodawców stałych, bieżących dochodów we wskazanej wysokości (ok. 3.200 zł), nawet wobec przyjęcia, iż część faktycznego dochodu przeznaczana jest na opłacenie leków i wskazane wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, to – zdaniem referendarza – wnioskodawczyni nie może skutecznie zasłaniać się argumentem zupełnego, całkowitego braku środków na poniesienie kosztów sądowych. W tej sytuacji referendarz uznał, iż wniosek zasługuje jedynie częściowo na uwzględnienie. Wobec powyższego przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. W ocenie referendarza, wnioskodawczyni jest w stanie ponieść bez uszczerbku koniecznego utrzymania kwotę wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Tym bardziej, że zostaje zwolniona z obowiązku ponoszenia pozostałych innych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 245 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i § 4 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.