III SA/Łd 675/15

Dnia 24 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2015 roku sprawy ze skargi "A" A. W., M. K. Spółki Jawnej na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na zniszczenie towaru dopuszczonego do obrotu oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] sygn. [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], na podstawie art. 233 § 1 ust. 1 w zw. z art. 239 o.p. (t. j. Dz.U. z 2015 r., poz.613), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r -Prawo celne (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 727 ze zm), po rozpatrzeniu zażalenia "A" Spółki Jawnej w "A" na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] nr [...] z dnia [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na zniszczenie towaru, utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] na podstawie dokumentu [...] skarżąca Spółka zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu przywieziony z Chin towar: (poz. 1) przędzę z włókna ciągłego teksturowaną 100% poliester kod CN 5402 oraz (poz. 2) przędzę z włókna ciętego teksturowaną 100% poliester, pojedynczą, kod CN 5509; o łącznej masie netto 17000 kg i wartości 35800 USD. Przedmiotowy towar został zwolniony do swobodnego obrotu w dniu 31.12.2014r. W dniu [...] do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] wpłynął wniosek Spółki o wydanie pozwolenia na zniszczenie towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie ww. zgłoszenia, gdyż po otwarciu kontenera u odbiorcy okazało się, że zamiast w/w przędzy w kontenerze znajdują się worki z kruszywem, a odprawiony towar jest niezgodny z zamówieniem. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na zniszczenie towaru. Powołał się na treść art. 201 § 1 pkt 2 o.p., stwierdzając, że rozpatrzenie wniosku Spółki jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, którym jest ustalenie, co faktycznie było przedmiotem importu wg w/w zgłoszenia celnego. W związku z tym powołał prowadzone przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] postępowanie celne nr [...] w sprawie zwrotu należności celnych za towar dopuszczony do obrotu na podstawie w/w zgłoszenia celnego, zawieszone postanowieniem z dnia [...] do czasu dostarczenia przez Spółkę wyników postępowania prowadzonego przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Chinach. W zażaleniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 o.p. poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na niewłaściwym przyjęciu, iż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, tj. Urząd Celny w [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych za towar dopuszczony do obrotu oraz przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Chinach. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 o,.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wyróżnia się cztery elementy składające się na konstrukcję zagadnienia wstępnego: 1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania; 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; 3) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; 4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Organ wyjaśnił, że strona wystąpiła w dniu [...] z wnioskiem o zwrot należności celnych w trybie art. 236 WKC do Naczelnika Urzędu Celnego w [...] za towar w postaci przędzy objęty procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego o nr ww. Postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...] do czasu dostarczenia przez Spółkę wyników postępowania prowadzonego przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Chinach. Następnie Spółka zwróciła się do organu I instancji wniosek o wydanie zezwolenia na zniszczenie objętego procedurą dopuszczenia do obrotu towaru w postaci kruszywa, ponieważ jest on niezgodny z zamówieniem. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w [...], w tej sprawie toczy się postępowanie, od którego rozstrzygnięcia zależy wydanie pozwolenia, lub odmowa, na zniszczenie towaru. Dyrektor Izby Celnej w [...] wyjaśnia, że zgodnie z treścią art.58 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (WKC), jeżeli przepisy nie stanowią inaczej, towary, niezależnie od ich rodzaju, ilości, pochodzenia, miejsca wysyłki lub miejsca przeznaczenia, mogą w każdym czasie na określonych warunkach otrzymać przeznaczenie celne. Ponadto organ wskazał, że każdy towar powinien uzyskać określone przeznaczenie celne (art. 49 WKC). W świetle art. 4 pkt 16 WKC, zdaniem organu, towar wprowadzony spoza Wspólnoty powinien uzyskać właściwe dla niego przeznaczenie celne. Jednym z nich jak wynika z art.4 pkt 15 WKC jest zniszczenie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przesłanki nadania odrębnego przeznaczenia celnego jakim jest zniszczenie towarów, o którym mowa art.4 pkt.15 WKC, reguluje art. 182 WKC oraz art. 842 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L. 253 ze zm.). Jeżeli natomiast chodzi o przepisy krajowe, to Minister Finansów wydał w dniu 12 lipca 2004r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu postępowania przy zniszczeniu towaru i zrzeczeniu się towaru na rzecz Skarbu Państwa (Dz. U. nr 167, poz. 1748). Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, z treści art.182 WKC wynika jednoznacznie, że przeznaczenie celne - zniszczenie towarów może być nadane wyłącznie towarom niewspólnotowym. Przeznaczenie celne zniszczenia nadawane jest towarowi niewspólnotowemu w sytuacji, gdy z różnych względów towar ten nie może zostać wykorzystany zgodnie z przeznaczeniem. Zgłoszony wg dokumentu [...] towar(przędza), został dopuszczony do obrotu, otrzymał zatem swoje przeznaczenie celne. Ze zgłoszenia celnego jednoznacznie wynika, że towar przedstawiony w dniu [...] jest towarem wspólnotowym, a do takiego towaru nie stosuje się przepisu art.182 WKC, o zniszczeniu towaru, bo przeznaczenie to może być nadane wyłącznie towarom niewspólnotowym. Organ wskazał, że z oświadczenia Spółki wynika, że przedmiotem przywozu był inny towar - zamiast przędzy w kontenerze znajdowały się worki z kruszywem. W związku z tym, towarowi temu nie zostało nadane żadne przeznaczenie celne. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że każdy towar wprowadzony do Wspólnoty powinien uzyskać właściwe dla niego przeznaczenie celne, a jednym z nich (art.4 pkt.15 WKC) jest zniszczenie. W ocenie Dyrektora Izby Celnej zmiana zgłoszenia celnego, przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ, a zatem rozstrzygnięcie co było przedmiotem importu na podstawie w/w zgłoszenia ureguluje sytuację prawną towaru i pozwoli na załatwienie wniosku w przedmiocie wydania pozwolenia na zniszczenie towaru. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] prowadzi postępowanie nr [...], o zwrot należności celnych wynikających z przedmiotowego zgłoszenia celnego. W związku z tym, zasadnym jest zawieszenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na zniszczenie towaru dopuszczonego do obrotu na podstawie w/w zgłoszenia, do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania, gdyż jego rozstrzygnięcie - co było przedmiotem importu i uregulowanie sytuacji prawnej towaru (nadanie przeznaczenia celnego - zniszczenia towaru), pozwoli na rozpatrzenie wniosku Spółki w przedmiocie wydania pozwolenia lub odmowy zniszczenia towaru. Odnosząc się do zarzutów zażalenia Dyrektor Izby Celnej w [...] wyjaśnił, że w przypadku postępowania w sprawie zwrotu należności oraz postępowania w sprawie wniosku o wydanie pozwolenia na zniszczenie towaru, ustalenia jednego z nich nie pozostają bez wpływu na drugie, pomimo, że inne są podstawy prawne obu postępowań i ich cele. Postępowanie w sprawie zwrotu zostało uregulowane w art.236 WKC i znajduje zastosowanie w dwóch różnych sytuacjach; pierwsza - gdy należność celna w chwili zaksięgowania lub uiszczenia nie była prawnie należna, oraz druga zaksięgowanie niezgodnie z art.220 ust.2 WKC dotyczące zwrotu należności prawnie należnych, ale od których księgowania, a tym samym poboru organy celne powinny odstąpić. Przesłanki nadania odrębnego przeznaczenia celnego jakim jest zniszczenie towarów wskazane w art.182 WKC jednoznacznie przesądzają, że przeznaczenie to może być nadane wyłącznie towarom niewspólnotowym. Będące przedmiotem wniosku o wydanie pozwolenia na zniszczenie "kruszywo", w chwili obecnej, w świetle znajdujących się w sprawie dokumentów zostało dopuszczone do obrotu, stąd jest towarem wspólnotowym, a do niego nie stosuje się art.182 WKC. Fakt, że postępowanie prowadzone przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] zostało zawieszone do czasu dostarczenia przez Spółkę wyników innego postępowania - karnego, prowadzonego przez organy ścigania w Chinach, ma jedynie pośredni wpływ na zawieszenie w sprawie rozpatrzenia wniosku o zniszczenie towaru. W skardze "A" Spółka Jawna w A. zarzuciła naruszenie: przepisów postępowania, a to art. 201 § 1 pkt 2 o.p. przez błędną jego wykładnię polegającą na niewłaściwym przyjęciu, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, tj. Urząd Celny w [...] w sprawie procedowanej w przedmiocie zwrotu należności celnych za towar dopuszczony do obrotu zgłoszeniem celnym oraz przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w mieście Tianjin, Oddział Dongi w Chinach, co w konsekwencji błędnie doprowadziło do wydania postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji; przepisów postępowania, a to art. 120, 121, 122, 124, 187, 191 o.p. przez zaniechanie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i podejmowania działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego oraz wnikliwego i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, co przejawiło się w ocenie, że w przedmiotowym postępowaniu zaistniały przesłanki do wydania zaskarżonego postanowienia; naruszenie prawa materialnego, a to art. 182 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez jego błędną wykładnię i tym samym przyjęcie, że nie istnieją przesłanki do wydania zgody na zniszczenie towaru mimo, że w toku postępowania zostało wykazane przez stronę skarżącą, iż "kruszywo" które zostało dostarczone Spółce nie było w istocie przedmiotem zgłoszenia, a tym samym nie zostało mu nadane żadne przeznaczenie celne, co w konsekwencji doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia. Strona skarżąca wniosła o uchylenie postanowień I i II instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w decyzji. W dniu [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] nadesłał m.in. postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] zawieszającego postępowanie o zwrot należności celnych oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] nr [...], którym, na podstawie art. 216 § 1 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 i art. 87 Prawo celne, zawieszono postępowanie o zwrot należności celnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga "A" Spółka Jawna w A. jest niezasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne i postanowienia w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając wydane rozstrzygnięcia w sprawie rozstrzygnięcia Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia. W rozpoznawanej sprawie istota sporu dotyczy ustalenia, czy organ celny miał podstawy do wydania postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania o wydanie pozwolenia na zniszczenie towaru, w sytuacji gdy sytuacja prawna towaru jest nieuregulowana. W ocenie strony, przedmiotowe postępowanie nie zależy od postępowania toczącego się przed Naczelnikiem Urzędu Celnego w [...] dotyczącego zwrotu należności celnych i organ zobowiązany był do rozpatrzenia wniosku strony. Wobec powyższego przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 t.j ze zm.) organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (tzn. w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot od kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Jest to poza tym zagadnienie otwarte, tzn. nie było ono przedtem prawomocnie przesądzone na właściwej drodze. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego lub inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka wniosła o wydanie pozwolenia na zniszczenie towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu [...], gdyż po otwarciu kontenera u odbiorcy okazało się, że zamiast przędzy w kontenerze znajdują się worki z kruszywem, a odprawiony towar jest niezgodny z zamówieniem. W toku postępowania organy ustaliły, że Spółka wystąpiła również z wnioskiem o zwrot należności celnych. Stanowiło to podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia. Kwestie związane z nadaniem przeznaczenia celnego zniszczenia towaru, reguluje rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L. 302 ze zm.) oraz rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L. 253 ze zm.). Jeżeli natomiast chodzi o przepisy krajowe, to Minister Finansów wydał w dniu 12 lipca 2004 r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu postępowania przy zniszczeniu towaru i zrzeczeniu się towaru na rzecz Skarbu Państwa (Dz. U. nr 167, poz. 1748). Definicję przeznaczenia celnego określa art. 4 pkt 15 WKC, zgodnie z którym przeznaczenie celne towaru oznacza: a) objęcie towaru procedurą celną, b) wprowadzenie towaru do wolnego obszaru celnego lub do składu wolnocłowego, c) powrotny wywóz towaru poza obszar celny Wspólnoty, d) zniszczenie towaru, e) zrzeczenie się towaru na rzecz Skarbu Państwa. Natomiast zgodnie z art. 182 WKC: 1. Towary niewspólnotowe mogą: – zostać powrotnie wywiezione poza obszar celny Wspólnoty; – zostać zniszczone; – stać się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, o ile taka możliwość została przewidziana w przepisach krajowych. 2. Powrotny wywóz wymaga odpowiedniego zastosowania formalności przewidzianych dla wyprowadzenia towarów, łącznie ze środkami polityki handlowej. Przypadki, w których towary niewspólnotowe mogą zostać objęte procedurą zawieszającą, w celu niestosowania w wywozie środków polityki handlowej, mogą zostać określone zgodnie z procedurą Komitetu. 3. Z wyjątkiem przypadków określonych zgodnie z procedurą Komitetu, o zniszczeniu należy uprzednio powiadomić organy celne. Jeżeli formalności lub środki określone w ust. 2 akapit pierwszy tak przewidują, organy celne nie wyrażają zgody na dokonanie powrotnego wywozu. Jeżeli towary, które w czasie, gdy znajdowały się na obszarze celnym Wspólnoty, były objęte gospodarczą procedurą celną, są przeznaczone do powrotnego wywozu, należy złożyć zgłoszenie celne w rozumieniu art. 59-78. W tym przypadku stosuje się art. 161 ust. 4 i 5. Zrzeczenia dokonuje się zgodnie z przepisami krajowymi. 4. Zniszczenie lub zrzeczenie nie pociąga za sobą żadnych kosztów dla Skarbu Państwa. 5. Odpady i pozostałości pochodzące ze zniszczenia otrzymują jedno z przeznaczeń celnych przewidzianych dla towarów niewspólnotowych. Pozostają one pod dozorem celnym aż do chwili określonej w art. 37 ust. 2. Z kolei stosownie art. 4 pkt 7 i 8 WKC wskazuje co należy rozumieć pod pojęciem "towarów wspólnotowych" i "towarów niewspólnotowych". Towary wspólnotowe oznaczają towary: – całkowicie uzyskane na obszarze celnym Wspólnoty, zgodnie z warunkami określonymi w art. 23, bez udziału towarów przywiezionych z krajów lub terytoriów niebędących częścią obszaru celnego Wspólnoty. W przypadkach o szczególnym znaczeniu gospodarczym określonych zgodnie z procedurą Komitetu, towarów uzyskanych z towarów objętych procedurą zawieszającą nie uważa się za towary posiadające status wspólnotowy; – przywiezione z państw lub terytoriów niebędących częścią obszaru celnego Wspólnoty i dopuszczone do swobodnego obrotu; – uzyskane lub wyprodukowane na obszarze celnym Wspólnoty z towarów określonych w tiret drugim lub z towarów określonych w tiret pierwszym i drugim; Towary niewspólnotowe oznaczają towary inne niż określone w akapicie siódmym. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że procedura opisana w treści art. 182 WKC ma zastosowanie jedynie do towarów niewspólnotowych. Natomiast przedmiotowy towar został dopuszczony do obrotu w dniu [...], zatem otrzymał swoje przeznaczenie celne. W tej sytuacji uznać należy, że skoro towar ten obecnie jest towarem wspólnotowym, nie można zastosować w stosunku do niego procedury z art. 182 WKC, dopóki nie zostanie uregulowana jest sytuacja prawna. Postępowanie prowadzone przed Urzędem Celnym w [...] w przedmiocie zwrotu należności wynikających z przedmiotowego zgłoszenia celnego ustali co było przedmiotem importu i ureguluje sytuację tego towaru. Dopiero po ustaleniu tej kwestii możliwe będzie rozpatrzenie wniosku o wydanie zezwolenia na jego zniszczenie, gdyż organ ustali, czy jest to towar wspólnotowy czy też niewspólnotowy. Ponadto Sąd z urzędu ustalił, że postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] w sprawie zawieszenia postępowania o zwrot należności celnych wszczętego na wniosek Spółki (k. 33-38). Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 216 § 1 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 i art. 87 ustawy Prawo celne, zawiesił postępowanie o zwrot należności celnych w związku z wystąpieniem o pomoc prawną do chińskich organów państwowych (k. 29-30). W tej sytuacji, zdaniem Sądu, zasadnie organ celny zawiesił, na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 o.p., do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Urzędem Celnym w [...], uznając, że ustalenia w tamtym postępowaniu są kwestią prejudycjalną w stosunku do obecnie rozpoznawanej sprawy. W ocenie Sądu organ rozpatrujący i orzekający w tej sprawie nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się w toku tego postępowania. Odnosząc się do zarzutów skargi naruszenia przepisów postępowania tj. art. 120, 121, 122, 124, 187, 191 o.p Sąd uznał je za niezasadne. Organy uwzględniły całokształt okoliczności sprawy i wyprowadziły z nich logiczne wnioski. Nie naruszono zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów. Reasumując, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonych postanowień. Ustalenia w postępowaniu prowadzonym przez Naczelnikiem Urzędu Celnego w [...] stanowią kwestię prejudycjalną w stosunku od rozpoznawanej sprawy. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. b.a.