III SA/Łd 675/16

Dnia 21 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na uchwałę Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność powołanej przez Zarząd Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyjęcia listy ocenionych strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność postanawia: odrzucić skargę. R.T. W dniu 19 sierpnia 2016 r. wpłynęła do sądu za pośrednictwem Zarządu Województwa [...] skarga Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na uchwałę nr [...], uchwałę nr [...] i uchwałę nr [...] Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność z dnia [...] Podstawę wniesienia skargi stanowił art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378) oraz § 9 ust. 18 pkt 4 Regulaminu konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Powyższe skargi zostały rozdzielone i zarejestrowane pod kolejnymi numerami w repertorium SA: na uchwałę nr [...] pod sygn. akt III SA/Łd 674/16, na uchwałę nr [...] pod sygn. akt III SA/Łd 675/16 zaś na uchwałę nr [...] pod sygn. akt III SA/Łd 676/16. Niniejsza sprawa dotyczy skargi na uchwałę nr [...] Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w sprawie przyjęcia listy ocenionych strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w kolejności otrzymanych przez nie punktów wraz z informacją, które z nich zostały wybrane. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o oddalenie skargi w całości. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 12 września 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi na uchwałę nr [...] z dnia [...] przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na ww. uchwałę [...] wyczerpała środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 3 p. p. s. a. - wezwała Komisję do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie wezwano pełnomocnika organu administracji do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy stronie skarżącej doręczono zaskarżoną uchwałę nr [...] z dnia [...], a jeżeli tak, to którego dnia. W odpowiedzi na wymienione wezwanie, pełnomocnik organu wyjaśnił, że zaskarżoną kompletną uchwałę nr [...] z dnia [...] wraz z uzasadnieniem doręczono [...] w dniu jej podjęcia, tj. w dniu [...] drogą mailową. Tego samego dnia została ona również opublikowana na stronie internetowej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Natomiast [...] w odpowiedzi na wymienione wezwanie, w piśmie procesowym z dnia 21 września 2016 r. wskazała, że wezwała Zarząd Województwa [...] do usunięcia naruszenia prawa w trakcie realizacji konkursu jako całości, który został przeprowadzony z naruszeniem prawa, mimo iż w uzasadnieniu do ww. wezwania szczegółowo odniosła się jedynie do uchwały nr [...]. Skarżąca wskazała, iż nie otrzymała wszystkich uchwał i nie posiadała o nich wiedzy. Zaznaczyła, iż Uchwała nr [...] nie jest uchwałą, o której mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o RLKS. Jest jedynie podsumowaniem pracy Komisji. Nie kończy bowiem procesu konkursowego na wybór strategii Ewentualne odrębne wezwanie do usunięcia naruszeń w tej uchwale nie wpłynęłoby na ocenę końcową wniosku [...], byłoby bezprzedmiotowe w procesie konkursowym. Zdaniem skarżącej jej prawidłowość powinna być rozpatrywana w trakcie rozpatrywania skargi, bowiem jest ona częścią całości konkursu jako konsekwencja wcześniejszych uchwał. Skarżąca podkreśliła spójność wszystkich uchwał Komisji w znaczeniu całości konkursu. W załączeniu skarżąca przekazała kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa do Zarządu Województwa [...] z dnia [...] oraz kopię odpowiedzi organu na ww. wezwanie z dnia 14 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę prawną wniesienia skargi stanowił art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378) oraz § 9 ust. 18 pkt 4 Regulaminu konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Zgodnie z art. 1 ww. ustawy określa ona: 1) zadania oraz właściwość organów w zakresie określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1303/2013", w odniesieniu do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013, zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność"; 2) zasady: a) organizacji i działania lokalnych grup działania, o których mowa w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zwanych dalej "LGD", b) dokonywania wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w rozumieniu art. 2 pkt 19 rozporządzenia nr 1303/2013, zwanych dalej "LSR", c) udzielania wsparcia z udziałem poszczególnych funduszy wymienionych w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013, zwanych dalej "EFSI", wspólne dla wszystkich EFSI - w zakresie nieokreślonym w przepisach, o których mowa w pkt 1, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej. Zgodnie natomiast z art. 11 ust.1 wymienionej ustawy wybór LSR jest dokonywany w drodze uchwały komisji. Wyboru LSR dokonuje się w terminie 4 miesięcy od dnia upływu terminu składania wniosków o wybór LSR (ust. 5). Od uchwały komisji LGD przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ust. 6). Z przepisu art.11 ustawy z 20 lutego 2015r. wynika, że wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LSR) jest dokonywany w drodze uchwały przez komisję do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Od takiej uchwały przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wynika to wprost z treści art.11 ust.6 i 1 ustawy z 20 lutego 2015r. Wymieniona ustawa nie przewiduje natomiast prawa do złożenia skargi na inną uchwałę komisji a więc uchwałę, której przedmiotem nie jest wybór LSR. Z przepisów ustawy nie wynika aby inne uchwały komisji (a więc nie dotyczące wyboru LSR) podlegały zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z czym sąd uznał, że nie podlegają kognicji sądów administracyjnych te uchwały komisji, których przedmiotem nie jest wybór LSR. W niniejszej sprawie zaskarżona została uchwała nr [...] z dnia [...] Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Przedmiotem tej uchwały nie jest wybór LSR. W uchwale przyjęto listę ocenianych strategii rozwoju lokalnego w kolejności otrzymanych przez nie punktów oraz zawarto informację, które z nich zostały wybrane. Każda strategia rozwoju lokalnego zgłoszona przez określony podmiot i biorąca udział w konkursie była oceniana w osobnej uchwale Komisji, w której przyznawano jej konkretną ilość punktów oraz stwierdzano czy wybrano bądź nie wybrano ją do realizacji. Ta ostatnia uchwała była zatem uchwałą o wyborze LSR, o której mowa w art.11 ust.1 ustawy z 20 lutego 2015r. i podlegała ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W przypadku strony skarżącej była to uchwała nr [...] Komisji z dnia 26 kwietnia 2016r. Natomiast uchwała nr [...] nie jest uchwałą określoną w art.11 ust.1 ustawy. Podsumowuje ona jedynie wyniki oceny wszystkich strategii rozwoju lokalnego z jednoczesną informacją, które ze strategii zostały wybrane. Nie dokonuje ona wyboru strategii w drodze konkursu gdyż było to przedmiotem wcześniejszych uchwał Komisji. Można zatem uznać, że uchwała nr [...] jest kompleksową informacją o wynikach ocen poszczególnych strategii jakie były dokonane we wcześniejszych uchwałach. Wobec tego, że przedmiotem uchwały nr [...] nie jest wybór LSR gdyż było to przedmiotem wcześniejszych uchwał, nie przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie sądu nie podlega ona kognicji sądu administracyjnego. W przekonaniu sądu uchwała nr [...] nie jest również aktem lub czynnością, o których mowa w art.3 § 2 pkt.1 – 7 p.p.s.a. Nie jest to decyzja lub postanowienie, o których mowa w art.3 § 2 pkt. 1 – 3 p.p.s.a. Nie jest to również akt lub czynność w rozumieniu art.3 § 2 pkt.4 p.p.s.a. gdyż nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powtarza ona jedynie wyniki ocen poszczególnych strategii rozwoju lokalnego dokonanych we wcześniejszych uchwałach a więc sumuje wyniki przeprowadzonego konkursu. Wspomnieć tylko należy, że przed wniesieniem skargi strona skarżąca nie wyczerpała również środków zaskarżenia, o których mowa w art.52 § 3 p.p.s.a. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 5 maja 2016r., na które powołuje się strona skarżąca, dotyczy uchwały nr [...] Komisji a nie uchwały nr [...]. Wynika to wprost z treści wezwania. W wezwaniu tym nie ma mowy o naruszeniu prawa w uchwale nr [...] lecz całe jest ono poświęcone naruszeniu prawa w uchwale nr [...]. Skoro wezwania z 5 maja 2016r. nie dotyczy uchwały nr [...] to nie można uznać, że strona skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia, o których mowa w art.52 § 3 p.p.s.a. Reasumując sąd uznał, że zaskarżona uchwała nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Mając to na uwadze, na podstawie art.58 § 1 pkt.1 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę. R.T.