III SA/Łd 678/15

Dnia 18 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 września 2015 roku, sygn. akt III SA/Łd 678/15 w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 2 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu. W piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2016 roku skarżący zwrócił się do sądu z wnioskiem o udzielenie informacji, na jakim etapie postępowania znajduje się niniejsza sprawa. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia 16 lutego 2016 roku sąd poinformował skarżącego, że wyrokiem z dnia 2 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Z uwagi natomiast na fakt, że w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku nie wpłynął wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, orzeczenie jest prawomocne od dnia 3 października 2015 roku. Powyższa informacja została doręczona skarżącemu w dniu 4 marca 2016 roku. W piśmie z dnia 11 marca 2016 roku, w związku z otrzymaną informacją skarżący wniósł o doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 września 2015 roku po uprzednim przywróceniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz przywrócenie terminu do skorzystania z przewidzianych przepisami prawa środków zaskarżenia od wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Nadmienił, że wcześniej nie został poinformowany o rozstrzygnięciu, jakie zapadło w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 678/15. Zarządzeniem z dnia 21 marca 2016 roku sąd wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, pouczając jednocześnie skarżącego o treści art. 87 p.p.s.a. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w trybie zastępczym, tj. dorosłemu domownikowi (A.D.–P.) w dniu 29 marca 2016 roku. W piśmie z dnia 5 kwietnia 2016 roku (nadanym w polskiej placówce pocztowej w dniu 6 kwietnia 2016 roku) skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazał, że o wydanym w sprawie wyroku dowiedział się po otrzymaniu odpowiedzi na złożone pisemne zapytanie, co do etapu procedowania w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 678/15. Podał, że wcześniej w żaden sposób (tj. ani w formie pisemnej ani mailowo) nie został poinformowany, na jakim etapie jest prowadzone postępowanie, a tym bardziej o zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu. Podkreślił, że czasookres prowadzenia tego typu postępowań jest różny dla poszczególnych rodzaju spraw, a w międzyczasie nie otrzymał żadnych informacji dotyczących zakończenia postępowania i nie wskazywały na to również żadne inne przesłanki. Nie było więc możliwe, aby tuż po wydaniu wyroku wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku i tym samym skorzystał z przysługujących mu środków zaskarżenia. Nadmienił, że brak wiedzy o okoliczności wydania wyroku we wrześniu 2015 roku nie był spowodowany jego winą. Został poinformowany o jednym terminie wyznaczonej rozprawy, z uwagi jednak na inne obowiązki nie mógł stawić się na powyższą rozprawę i oczekiwał na zawiadomienie o kolejnym terminie rozprawy w ramach dalszego jej procedowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu. Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogów formalnych z art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a. oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie złożył w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego przez tut. sąd w dniu 2 września 2015 roku. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W przedmiotowej sprawie wyrok został ogłoszony po zamknięciu rozprawy w dniu 2 września 2015 roku, w związku z powyższym termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku rozpoczął swój bieg od dnia 3 września 2015 roku, a upłynął w dniu 9 września 2015 roku. Zaznaczyć także należy, że rozpoznając wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu, sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać, czy przedmiotowy wniosek został złożony w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Przy czym początek terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. przypada na dzień następujący po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a.), a jego koniec na dzień złożenia wniosku o przywrócenie terminu w sądzie lub oddania pisma m.in. w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 1 i § 3 p.p.s.a). Z wyjaśnień skarżącego wynika, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 4 marca 2016 roku, kiedy to dowiedział się, że na rozprawie w dniu 2 września 2015r. zapadł wyrok oddalający jego skargę oraz że upłynął już termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 11 marca 2016 roku (data dania pisma w polskiej placówce pocztowej), a zatem w siedmiodniowym terminie ustawowym, określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Równocześnie z wnioskiem skarżący dokonał czynności, dla której został określony uchybiony termin, tj. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie spełnił jednak warunku określonego w art. 87 § 2 p.p.s.a., co umożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącego. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie sądu z dnia 21 marca 2016 roku zobowiązujące do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, które zawierało szczegółowe pouczenie co do terminu wypełnienia obowiązku nałożonego na stronę oraz skutków jego niedochowania zostało doręczone w trybie doręczenia zastępczego, tj. dorosłemu domownikowi w dniu 29 marca 2016 roku. Oznacza to, że 7-dniowy termin do wykonania wezwania rozpoczął swój bieg od dnia 30 marca 2016 roku, a upływał w dniu 5 kwietnia 2016 roku (wtorek). W zakreślonym terminie 7 dni skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Uczynił to, co prawda w piśmie procesowym opatrzonym datą "5 kwietnia 2016 roku", ale nadał powyższe pismo w polskiej placówce pocztowej w dniu 6 kwietnia 2016 roku, a więc po upływie zakreślonego terminu. Stosownie bowiem do treści art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku – Prawo pocztowe lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. D.Cz.