III SA/Łd 683/19

Dnia 10 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2019 roku sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. zasądza od Gminy R. na rzecz Wojewody [...] kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 28 marca 2019 r. Rada Gminy [...] podjęła uchwałę nr [...] w sprawie obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej. Podstawę uchwały stanowił art. 41 a ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2019 r. poz. 506). W § 1 określono szczegółowe zasady wnoszenia inicjatyw obywatelskich, zasady tworzenia komitetów inicjatyw uchwałodawczych, zasady promocji obywatelskich inicjatyw uchwałodawczych oraz formalne wymogi, jakim muszą odpowiadać składane projekty uchwał. W § 2 Rada ustaliła, że grupa mieszkańców Gminy [...] licząca co najmniej 100 osób posiadających czynne prawo wyborcze do Rady Gminy [...] może wystąpić do Rady Gminy z obywatelską inicjatywą uchwałodawczą. W § 3. 1. czynności związane z przygotowaniem projektu uchwały, jego promocji, a także organizacją zbierania podpisów pod projektem uchwały, wykonuje komitet inicjatywy uchwałodawczej zwany dalej Komitetem. W ustępie 2 określono, że Komitet może tworzyć grupa co najmniej 10 osób posiadających czynne prawo wyborcze do Rady Gminy [...]. W ustępie 3 ustalono, że Komitet informuje Przewodniczącego Rady Gminy o wszczęciu inicjatywy uchwałodawczej składając wniosek zawierający: 1) oświadczenie o utworzeniu Komitetu, według wzoru określonego w załączniku nr 1 do uchwały, ze wskazaniem Pełnomocnika oraz Zastępcy Pełnomocnika, którzy reprezentują grupę inicjatywną w pracach nad projektem, w tym na posiedzeniach komisji Rady Gminy oraz sesji Rady Gminy [...]; 2) projekt uchwały spełniający wymogi formalne określone w Statucie Gminy [...] wraz z uzasadnieniem. W ust. 4 wskazano, że Przewodniczący Rady Gminy w terminie 7 dni przekazuje projekt uchwały Wójtowi Gminy w celu jego analizy pod względem formalnoprawnym. W ust. 5 określono, że jeżeli projekt nie spełnia wymogów określonych w ust. 3 pkt 2 Przewodniczący Rady Gminy zwraca projekt Pełnomocnikowi ze wskazaniem braków projektu. W § 4. 1 ustalono, że projekt uchwały spełniający wymogi, określone w § 3 ust. 3 pkt 2, wraz z uzasadnieniem jest zamieszczany przez Wójta Gminy na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej z informacją o zawiązaniu się Komitetu oraz wskazaniem terminu rozpoczęcia i zakończenia zbierania podpisów pod projektem uchwały. 2. Komitet zbiera podpisy pod projektem uchwały przez okres 40 dni kalendarzowych, licząc od dnia następnego po zamieszczeniu przez Wójta Gminy informacji określonej w ust. 1. 3. Uprawnionym do złożenia podpisu pod projektem uchwały jest osoba posiadająca czynne prawo wyborcze do organów Gminy [...] wpisana do stałego rejestru wyborców na dzień .opublikowania informacji, o której mowa w ust. 1. 4. Osoby udzielające poparcia projektowi uchwały składają na liście, której wzór określa załącznik nr 2 do uchwały, własnoręczny podpis oraz w sposób czytelny wpisują swoje imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania oraz numer PESEL. W nagłówku każdej z ponumerowanych stron listy powinny znajdować się: nazwa komitetu oraz zapis określający tytuł projektu uchwały, której mieszkaniec udziela poparcia. 5. W miejscu zbierania podpisów musi być wyłożony do wglądu projekt uchwały. 6. Wycofanie poparcia udzielonego projektowi uchwały jest nieskuteczne. W § 5 uchwały ustalono, że w terminie 14 dni od dnia zakończenia zbierania podpisów pod projektem uchwały Pełnomocnik Komitetu przedkłada Przewodniczącemu Rady Gminy projekt uchwały wraz z listami podpisów osób popierających projekt uchwały w liczbie nie mniejszej niż 100 mieszkańców. § 6. 1 wskazano, że w terminie 7 dni od daty złożenia dokumentów określonych w § 5 Przewodniczący Rady Gminy kieruje do Wójta Gminy projekt uchwały celem weryfikacji liczby osób udzielających poparcia projektowi uchwały pod kątem zgodności z rejestrem wyborców. 2. Wójt Gminy w terminie 21 dni przekazuje Przewodniczącemu Rady Gminy i zamieszcza na stronie Biuletynu Informacji Publicznej informację o rzeczywistej liczbie podpisów złożonych pod projektem uchwały. 3. W przypadku, gdy liczba podpisów popierających projekt uchwały jest niższa niż określona w § 5 Przewodniczący Rady Gminy powiadamia Pełnomocnika Komitetu o pozostawieniu projektu uchwały bez rozpatrzenia. 4. Projekt uchwały wraz z wymaganymi opiniami Przewodniczący Rady Gminy kieruje na posiedzenie właściwej komisji Rady Gminy celem zaopiniowania, a następnie wprowadza do porządku obrad Rady Gminy. O terminie posiedzeń Przewodniczący Rady Gminy informuje Pełnomocnika Komitetu. 5. Pełnomocnik oraz Zastępca Pełnomocnika mogą zabrać głos na posiedzeniu Komisji oraz sesji Rady Gminy w sprawach dotyczących projektu uchwały, w szczególności przedstawiając jego założenia i uzasadnienie. 6. Komitet może wycofać projekt uchwały w każdej chwili, jednak nie później niż do momentu zarządzenia głosowania przez przewodniczącego obrad. 7. Przewodniczący Rady Gminy zawiadamia pisemnie Pełnomocnika Komitetu o sposobie rozpatrzenia projektu uchwały. W § 9 ustalono, że koszty promocji inicjatywy uchwałodawczej obciążają budżet Gminy wyłącznie w zakresie kosztów poniesionych w związku z czynnościami wykonanymi za zgodą Wójta Gminy przez Urząd Gminy. Załącznik nr 2 do uchwały stanowi Lista poparcia. Zawarto w nim sformułowanie: "Oświadczam, że na dzień ..............posiadałam/łem czynne prawo wyborcze do organów Gminy [...] i wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb niezbędnych do rozpatrzenia projektu uchwały". Wojewoda [...] zawiadomieniem z 18 kwietnia 2019 r. poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania w celu kontroli legalności ww. uchwały. Zakwestionowano § 3 ust. 3 pkt 1, pkt 2, § 3 ust. 4, ust. 5, § 4 ust. 1, ust. 3, § ust. 6, § 6 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 6, § 9 oraz załącznik nr 2 do uchwały. W odpowiedzi Rada Gminy [...] stwierdziła, ze uchwała z 28 marca 2019 r. nie narusza prawa. Wojewoda [...] wniósł skargę na powyższą uchwałę kwestionując: 1. § 3 ust. 3 pkt 1 w zakresie dotyczącym obowiązku wskazania pełnomocnika i zastępcy pełnomocnika Komitetu, oraz § 3 ust. 5, § 5, § 6 ust. 3- 5 i ust. 7, § 8 ust. 2 pkt 1 oraz załącznika nr 1 do uchwały w których jest mowa o pełnomocniku i zastępcy pełnomocnika Komitetu zarzucając istotne naruszenie prawa to jest art. 41a ust. 4 u.s.g. 2. § 3 ust. 3 pkt 2 w zakresie sformułowania "projekt uchwały w ramach inicjatywy uchwałodawczej musi spełniać wymogi formalne określone w Statucie Gminy [...] ", zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 41 a ust. 5 ustawy, 3. zapis § 3 ust. 4 w zakresie sformułowania "Przewodniczący Rady Gminy w terminie 7 dni przekazuje projekt uchwały Wójtowi Gminy w celu jego analizy pod względem formalnoprawnym", zarzucając istotne naruszenie art. 41a ust. 5 ustawy, 4. § 3 ust. 5 w zakresie sformułowania "Przewodniczący Rady Gminy zwraca projekt Pełnomocnikowi ze wskazaniem braków projektu", zarzucając istotne naruszenie art. art. 41a ust. 3 ustawy, 5. § 4 ust. 1 w zakresie wskazania terminów rozpoczęcia i zakończenia zbierania podpisów oraz § 4 ust. 2 i § 5 w zakresie wyznaczania komitetowi terminów na zbieranie podpisów pod projektem uchwały i przedłożenie projektu uchwały przewodniczącemu rady, zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 41 a ust. 5 oraz art. 41 a ust. 3 ww. ustawy, 6. w § 4 ust. 3 w zakresie sformułowania "wpisana do stałego rejestru wyborców na dzień opublikowania informacji, o której mowa w ust. 1", zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 41a ust. 1 ustawy, 7. § 4 ust. 4 w zakresie użytego wyrazu "PESEL" oraz załącznika nr 1 i nr 2 kolumny dotyczące "PESEL" zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 41a ust. 5 ustawy, 8. § 4 ust. 6 zarzucając istotne naruszenie prawa tj. w art. 41 a ust. 5 ustawy; 9. § 5 zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 4 a ust. 5 ustawy, 10. § 6 ust. 1 i ust. 2 zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 4 a ust. 5 ustawy, 11. § 6 ust. 3 -4 i ust. 7 zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 41 a ust. 3 ustawy, 12. § 6 ust. 6 zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 41a ust. 5 ww. ustawy; 13. zapis § 9 zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 41a ust. 5 ustawy, 14. załącznika nr 2 do uchwały w zakresie sformułowania "wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb niezbędnych dla rozpatrzenia projektu uchwały" zarzucając istotne naruszenie prawa tj. art. 41 a ust. 5 ustawy. Wojewoda wniósł o stwierdzenie w całości nieważności uchwały oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 41 a ust. 5 u.s.g. rada gminy określi w drodze uchwały: szczegółowe zasady wnoszenia inicjatyw obywatelskich, zasady tworzenia komitetów inicjatyw uchwałodawczych, zasady promocji obywatelskich inicjatyw uchwałodawczych, formalne wymogi, jakim muszą odpowiadać składane projekty, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. Wymienione w art. 41 a ust. 5 ustawy zasady oraz wymogi formalne stanowią obligatoryjne elementy uchwały, które bezwzględnie powinny zostać uregulowane w uchwale, co wynika z użytego przez ustawodawcę w treści tego upoważnienia słowa "określi". Zastosowanie tej formuły z jednej strony oznacza obowiązek uregulowania przez radę gminy w uchwale wszystkich elementów określonych tym przepisem, z drugiej zaś strony wyznacza granice upoważnienia ustawowego, których nie można przekroczyć. Przekroczeniem granic tego upoważnienia będzie zatem zawarcie w uchwale regulacji nieznajdujących uzasadnienia w normie kompetencyjnej wynikającej z art. 41a ust. 5 ustawy. Wojewoda wskazał, że w § 3 ust. 3 pkt 1 Rada uregulowała kwestię pełnomocnika komitetu oraz Jego zastępcy, którzy reprezentują grupę inicjatywną w pracach nad projektem, w tym na posiedzeniach komisji Rady Gminy oraz sesji Rady Gminy [...]. Zdaniem organu nadzoru przepis art.41a ust. 5 ustawy nie upoważnia do określenia sposobu reprezentacji komitetu inicjatyw uchwałodawczych. Przepis ten jedynie zobowiązuje radę gminy do określenia w uchwale zasad tworzenia komitetu inicjatywy uchwałodawczej, co oznacza że rada nie jest upoważniona do ustalania w akcie prawa miejscowego, kto ma go reprezentować. Ponadto zdaniem organu nadzoru zapis taki jest niezgodny z treścią art. 41a ust. 4 ustawy, który stanowi że komitet inicjatywy uchwałodawczej ma prawo (a nie obowiązek) wskazywać osoby uprawnione do reprezentowania go podczas prac rady gminy. Wskazanie osoby reprezentującej komitet jest nadanym przez ustawodawcę uprawnieniem tego komitetu. Zatem rada gminy nie jest upoważniona do ustalania w uchwale kto występuje w imieniu i na rzecz komitetu inicjatyw uchwałodawczych. Regulacja ta podjęta została z przekroczeniem delegacji ustawowej zawartej w art. 41a ust. 5 i jednocześnie z naruszeniem art. 41a ust. 4 u.s.g. Wojewoda podkreślił, że zarzut ten dotyczy również następujących zapisów uchwały: § 3 ust. 5, § 5, § 6 ust. 3-5 i ust. 7, § 8 ust. 2 pkt 1 oraz załącznika nr 1 do uchwały, w których mowa jest o pełnomocniku komitetu oraz jego zastępcy. Wojewoda wskazał, że w § 3 ust. 3 pkt 2 uchwały Rada stwierdziła, że projekt uchwały w ramach inicjatywy uchwałodawczej musi spełniać wymogi formalne określone w Statucie Gminy [...]. W ocenie organu nadzoru wymogi formalne, jakim muszą odpowiadać projekty uchwał składane w ramach obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej winny być uregulowane wyczerpująco w uchwale podejmowanej na podstawie art. 41a ust. 5 ustawy, bowiem jest to istotny element uchwały a obowiązek taki wynika wprost z powołanego przepisu ustawy. Tym samym brak jest podstaw do odsyłania w tym zakresie do innych przepisów, to jest do Statutu jak to uczyniła Rada Gminy [...]. Taka regulacja stanowi istotne naruszenie prawa to jest art. 41 a ust. 5 ustawy. W § 3 ust. 4 Rada zapisała, że Przewodniczący Rady Gminy w terminie 7 dni przekazuje projekt uchwały Wójtowi Gminy w celu jego analizy pod względem formalnoprawnym. Zdaniem organu nadzoru zapis ten wykracza poza materię podlegającą regulacji w uchwale w sprawie obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej. W ocenie organu nadzoru uregulowanie więc w przedmiotowej uchwale kwestii dotyczących wewnętrznego obiegu dokumentów pomiędzy Wójtem a Przewodniczącym Rady - nie mieści się w granicach upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 41a ust. 5 ustawy. Zarzut ten dotyczy również § 6 ust. 1 i 2 przedmiotowej uchwały, w których opisany jest wewnętrzny obieg dokumentów. Przekroczenie granic tego upoważnienia stanowi istotne naruszenie prawa tj. art. 41 a ust. 5 ustawy Wojewoda wskazał również, że w § 3 ust. 5 Rada postanowiła, że jeżeli projekt nie spełnia określonych w uchwale wymogów Przewodniczący Rady Gminy zwraca projekt Pełnomocnikowi ze wskazaniem braków projektu. Przyjęcie takiego zapisu narusza przepis art. 19 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym zadaniem przewodniczącego jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad rady. Przytoczony przepis kształtuje wyczerpująco charakter funkcji przewodniczącego rady gminy. Ani przewodniczący rady, ani jego zastępcy nie są organami gminy. Ich wyłącznym zadaniem jest sprawne organizowanie i prowadzenie prac rady, w tym przewodniczenie obradom rady. Ponadto zawarte w art. 41 a ust. 5 ustawy upoważnienie nie uprawnia rady do modyfikowania ustawowo określonych kompetencji przewodniczącego rady. Wszystkie działania w odniesieniu do złożonego projektu uchwały w ramach inicjatywy obywatelskiej przysługują bowiem radzie gminy. Zastrzeżenie powyższe dotyczy również zapisów uchwały: § 6 ust. 3, 4 i 7, w których to Przewodniczącemu Rady przyznano uprawnienia wykraczające poza kompetencje określone w art. 19 ust. 2 ustawy tj. Przewodniczący powiadamia Pełnomocnika Komitetu o pozostawieniu projektu uchwały bez rozpatrzenia, kieruje projekt uchwały na posiedzenie właściwej komisji Rady i informuje pełnomocnika Komitetu o terminie posiedzeń, zawiadamia pełnomocnika Komitetu o sposobie rozpatrzenia projektu uchwały. Zdaniem skarżącego powyższe regulacje uchwały w sposób istotny naruszają przepisy art. 41a ust. 5 i art. 19 ust. 2 ustawy. Ponadto jak stanowi art. 41a ust. 3 ustawy - projekt zgłoszony w ramach obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej staje się automatycznie przedmiotem obrad rady gminy. Tym samym regulacja przewidująca w § 3 ust. 5 uchwały możliwość zwrotu projektu uchwały oraz w § 6 ust. 3 uchwały możliwość pozostawienia projektu bez rozpatrzenia naruszają w sposób istotny art. 41a ust. 3 ustawy oraz wykraczają poza delegację ustawową określoną przepisem art. 41a ust. 5 ustawy. Wojewoda zaznaczył także, że w § 4 ust. 1 uchwały, w którym mowa o wyznaczeniu terminów rozpoczęcia i zakończenia zbierania podpisów, w § 4 ust. 2 dotyczącym określenia 40 dniowego terminu zbierania podpisów pod projektem uchwały i w § 5 określającym termin 14 dniowy do przedłożenia projektu uchwały przewodniczącemu rady - Rada wykroczyła poza delegację art. 41a ust. 5 oraz naruszyła art. 41a ust. 3 ustawy. I tym samym w sposób istotny naruszyła te przepisy. Wskazano, że w myśl art. 41 a ust. 3 ustawy projekt uchwały zgłoszony w ramach obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej staje się przedmiotem obrad rady gminy na najbliższej sesji po złożeniu projektu, jednak nie później niż po upływie 3 miesięcy od dnia złożenia projektu. Termin ten wyznacza zatem jedynie ramy czasowe dotyczące procesu związanego z projektem uchwały zgłoszonej w ramach obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej. Rada nie została upoważniona do modyfikowania terminów określonych przez ustawodawcę, wprowadzania dodatkowych terminów czy też narzucania wymogów nieznanych ustawie. Z kolei w § 5 uchwały zapisano, że w terminie 14 dni od dnia zakończenia zbierania podpisów pod projektem uchwały Pełnomocnik Komitetu przedkłada Przewodniczącemu Rady Gminy projekt uchwały wraz z listami podpisów osób popierających projekt uchwały w liczbie nie mniejszej niż 100 mieszkańców. Zdaniem organu zapis ten nie znajduje uzasadnienia w normie kompetencyjnej wynikającej z art. 41a ust. 5 ustawy. Określenie wewnętrznego trybu procedowania nad projektem uchwały nie mieści się bowiem w pojęciu zasad wnoszenia inicjatyw obywatelskich, które powinny zostać ujęte w uchwale rady gminy i skierowane do mieszkańców gminy. Takie zapisy uchwały stanowią istotne naruszenie prawa tj. art. 41 a ust. 5 ustawy. Wojewoda wskazał także, że w § 4 ust. 3 uchwały Rada w sposób nieuprawniony ograniczyła krąg osób uprawnionych do złożenia podpisu pod projektem uchwały - do osób wpisanych do stałego rejestru wyborców na dzień opublikowania informacji, o której mowa w ust. 1 uchwały. Jak stanowi art. 41a ust. 1 ustawy, z obywatelską inicjatywą uchwałodawczą może wystąpić grupa mieszkańców gminy posiadających czynne prawa wyborcze do organu stanowiącego. Rada nie została uprawniona żadną normą prawną do wprowadzania dodatkowych wymogów w stosunku do osób chcących wystąpić z obywatelską inicjatywą uchwałodawczą. Zdaniem organu nadzoru regulacja taka stanowi przekroczenie granic upoważnienia wynikającego z art. 41 a ust. 5 ustawy, co stanowi istotne naruszenie prawa. W § 4 ust. 4 Rada postanowiła o konieczności wpisania numeru ewidencyjnego PESEL przez osoby udzielające poparcia projektowi uchwały. Wymóg wskazania nr PESEL zawarty został również w załącznikach nr 1 i 2 uchwały. Zdaniem organu nadzoru obowiązek wskazywania numeru PESEL nie znajduje uzasadnienia prawnego, a tym samym regulacja ta jest sprzeczna z art. 41 a ust. 5 w związku z art. 41 a ust. 1 ustawy. Wprowadzenie tej regulacji jest nieuprawnionym tworzeniem przez organ stanowiący dodatkowych nieprzewidzianych ustawowo kryteriów niesłużących określeniu "mieszkańca gminy", stanowi ograniczenie kręgu "mieszkańców gminy" do osób legitymujących się numerem PESEL, a więc pomija przypadki, w których mieszkaniec gminy nie posiada takiego numeru. Ponadto numer PESEL nie jest elementem niezbędnym elementem pozwalającym na weryfikację mieszkańca gminy, bowiem w żaden sposób nie wskazuje na miejsce zamieszkania danej osoby. Zdaniem organu nadzoru to miejsce zamieszkania ma znaczenie przy ustalaniu, czy osoby udzielające poparcia projektowi uchwały są mieszkańcami gminy, gdyż takie kryterium zastosował ustawodawca w art. 41 a ust. 1 u.s.g. W § 4 ust. 6 uchwały Rada postanowiła, że wycofanie poparcia udzielonego projektowi uchwały jest nieskuteczne. Zapis ten zdaniem organu nadzoru wykracza poza zakres upoważnienia udzielonego w art. 41 a ust. 5 ustawy. Ustawodawca ograniczył bowiem kompetencje rady wyłącznie do zagadnień wskazanych w tym przepisie tj. określenia zasad wnoszenia inicjatyw obywatelskich, które nie obejmują kwestii skutków wycofania poparcia udzielonego projektowi uchwały. Wojewoda wskazał również, że w § 6 ust. 6 uchwały Rada postanowiła, że Komitet może wycofać projekt uchwały w każdej chwili, jednak nie później niż do momentu zarządzenia głosowania przez przewodniczącego obrad. Zapis ten wykracza poza zakres upoważnienia udzielonego w art. 41 a ust. 5 ustawy. Zadaniem rady gminy jest bowiem określenie w uchwale zasad wnoszenia inicjatyw obywatelskich, a nie ich wycofywania. W § 9 uchwały Rada postanowiła, że koszty promocji inicjatywy uchwałodawczej obciążają budżet Gminy wyłącznie w zakresie kosztów poniesionych w związku z czynnościami wykonanymi za zgodą Wójta Gminy przez Urząd Gminy. W ocenie organu nadzoru przyjęcie takiej regulacji również wykracza poza upoważnienie zawarte w art. 41a ust. 5 ustawy. Przepis ten precyzuje zakres spraw podlegających unormowaniu przez radę gminy i nie obejmuje regulacji dotyczących kosztów promocji inicjatywy uchwałodawczej. Unormowanie to nie ma oparcia w normie kompetencyjnej skierowanej do rady gminy. Zdaniem organu nadzoru bez podstawy prawnej Rada uchwaliła załączniki do przedmiotowej uchwały (nr 1 Oświadczenie o utworzeniu Komitetu i nr 2 Lista poparcia). Norma kompetencyjna wynikająca z art. 41 a ust. 5 ustawy nie uprawnia rady gminy do narzucania mieszkańcom gminy formy i treści oświadczeń, które będą przez nich składane przy realizacji obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej. Dodatkowo w załączniku nr 2 do uchwały zawarto wymóg wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb niezbędnych dla rozpatrzenia projektu uchwały. Nałożenie takiego obowiązku zdaniem organu nadzoru również stanowi przekroczenie kompetencji przyznanych radzie w art. 41a ust. 5 ustawy. Zdaniem organu nadzoru, w świetle aktualnie obowiązujących przepisów tj. art. 6 ust. 1 lit. c Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE.L Nr 119) - dalej jako RODO, w analizowanym przypadku przetwarzanie danych będzie niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze (tj. obowiązku wykazania poparcia inicjatywy przez niezbędną liczbę osób), a tym samym osoba, której dane dotyczą nie ma podstaw do wyrażenia zgody na przetwarzanie swoich danych. Wskazano, że zgodnie z art. 4 pkt 11 rozporządzenia RODO "zgoda" osoby, której dane dotyczą oznacza dobrowolne, konkretne, świadome i jednoznaczne okazanie woli, którym osoba, której dane dotyczą, w formie oświadczenia lub wyraźnego działania potwierdzającego, przyzwala na przetwarzanie dotyczących jej danych osobowych. Organ nadzoru stwierdził, że złożenie podpisu wyrażającego poparcie dla obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej uznać należy za wyraźne działanie potwierdzające przyzwolenie na przetwarzanie danych osobowych w zakresie związanym z realizacją obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej. W przedmiotowej uchwale zarzuty dotyczą szeregu zapisów jednakże organ nadzoru uznał za zasadne złożenie wniosku o stwierdzeniu nieważności całej uchwały, ponieważ wyeliminowanie tylko paragrafów wymienionych w skardze do Sądu spowodowałoby, że uchwała nie spełniałaby wymogów określonych w ustawie i tym samym stałaby się niemożliwa do wykonania. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o jej oddalenie. W ocenie Rady z idei obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej wynika, ze wnoszenie projektów uchwał przez wskazaną w u.s.g. grupę mieszkańców powinno być realne i nieskomplikowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. W myśl natomiast art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 t.j. ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Z art. 91 ust. 4 u.s.g. wynika bowiem, że w przypadku nieistotnego naruszenia prawa nie stwierdza się nieważności uchwały, lecz tylko wskazuje się, że została ona wydana z naruszeniem prawa. Nie stwierdza się również nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego (art. 94 ust. 1 u.s.g.). Skargę w sprawie wywiódł Wojewoda - jako organ nadzoru w rozumieniu przepisów rozdziału 10 u.s.g. - w stosunku do Gminy. Zgodnie z art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia. Po upływie tego terminu organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (art. 93 ust. 1 u.s.g.). Organ nadzoru w terminie zakreślonym przez przepis art. 91 ust. 1 u.s.g. nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały. Tym samym Wojewoda prawidłowo przyjął, jako podstawę skargi w niniejszej sprawie, przepis art. 93 ust. 1 u.s.g. Organ nadzoru, realizując swe kompetencje na podstawie powyższej regulacji, nie jest krępowany jakimkolwiek terminem do wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., II OSK 513/05, Lex, nr 186663). Należy również zauważyć, że zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego. Zgodnie z art. 94 Konstytucji, akty prawa miejscowego mogą być stanowione przez organy samorządu terytorialnego oraz organy administracji rządowej na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Ustawa określa zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego. Zakres i treść prawa miejscowego uwarunkowana jest zatem normami ustalonymi w aktach wyższego rzędu. Podstawą prawną stanowienia aktów prawa miejscowego jest bowiem upoważnienie zawarte w ustawie, co przesądza o ich zależnej pozycji w hierarchii źródeł prawa. Każdorazowo zatem, w akcie rangi ustawowej musi być zawarte upoważnienie (delegacja) dla rady powiatu dla podjęcia aktu prawa miejscowego. Zasada ta znajduje też potwierdzenie w art. 40 ust. 1 u.s.g. Uchwalając akt prawa miejscowego, w oparciu o normę ustawową organ stanowiący musi ściśle uwzględnić wytyczne zawarte w upoważnieniu. Organ stanowiący ma obowiązek ścisłej interpretacji normy upoważniającej, nie może domniemywać swej kompetencji, dokonywać wykładni rozszerzającej czy wyprowadzać kompetencji w drodze analogii. Odstąpienie od wskazanych reguł narusza związek formalny i materialny między aktem wykonawczym a ustawą, co z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Ponadto wskazać należy, że w świetle art. 91 ust. 1 w zw. z ust. 4 u.s.g., uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna chyba, że naruszenie prawa ma charakter nieistotny. Rozpoznając skargę w świetle powołanych powyżej kryteriów, Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona uchwała Rady Gminy [...] została podjęta z istotnym naruszeniem prawa. Do istotnych wad uchwały, których wystąpienie skutkuje stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał. Podnieść bowiem należy, że zgodnie z art. 40 ust. 1 u.s.g. na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawach rada powiatu stanowi akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze powiatu. Oznacza to, że rada powiatu ma uprawnienie do uchwalania aktów prawa miejscowego regulujących określone sfery życia społeczności powiatu w ściśle wyznaczonych przepisami prawa granicach przedmiotowych. Materia regulowana wydanym przez organ aktem normatywnym ma wynikać z upoważnienia ustawowego i nie może przekraczać zakresu tego upoważnienia. Potwierdza to § 143 w związku z § 115 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. z 2016 r., poz. 283), z których wynika, że w akcie prawa miejscowego zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w przepisie upoważniającym (upoważnieniu ustawowym). Zgodnie z przepisem art.41 a u.s.g. grupa mieszkańców gminy, posiadających czynne prawa wyborcze do organu stanowiącego, może wystąpić z obywatelską inicjatywą uchwałodawczą. (ust.1). Grupa mieszkańców, o której mowa w ust. 1, musi liczyć: 1) w gminie do 5000 mieszkańców - co najmniej 100 osób; 2) w gminie do 20 000 mieszkańców - co najmniej 200 osób; 3) w gminie powyżej 20 000 mieszkańców - co najmniej 300 osób.(ust.2) Projekt uchwały zgłoszony w ramach obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej staje się przedmiotem obrad rady gminy na najbliższej sesji po złożeniu projektu, jednak nie później niż po upływie 3 miesięcy od dnia złożenia projektu (ust. 3). Komitet inicjatywy uchwałodawczej ma prawo wskazywać osoby uprawnione do reprezentowania komitetu podczas prac rady gminy (ust.4). Rada gminy określi w drodze uchwały: szczegółowe zasady wnoszenia inicjatyw obywatelskich, zasady tworzenia komitetów inicjatyw uchwałodawczych, zasady promocji obywatelskich inicjatyw uchwałodawczych, formalne wymogi, jakim muszą odpowiadać składane projekty, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy (ust.5). Powołany przepis art. 41a u.s.g. upoważnia organ stanowiący gminy do szczegółowego uregulowania zasad wnoszenia inicjatyw obywatelskich, zasad tworzenia komitetów inicjatyw uchwałodawczych, zasad promocji obywatelskich inicjatyw uchwałodawczych, formalnych wymogów, jakim muszą odpowiadać składane projekty. W świetle powyższego nie ma wątpliwości, że stosowna uchwała musi uwzględniać zapisy zawarte w powołanej ustawie oraz, że nie może wykraczać poza powyższe upoważnienie ustawowe. W ocenie Sądu przyjęte w § 3 ust. 3 pkt 1 uchwały kwestie związane z obowiązkiem wskazania pełnomocnika i zastępcy pełnomocnika oraz wskazane w dalszych § 3 ust. 5, § 5, § 6 ust. 3-5, ust. 7, § 8 ust. 2 pkt 1 oraz załączniku nr 1 do uchwały zapisy, w których mowa jest o pełnomocniku i jego zastępcy określone są z przekroczeniem jakie wynika z treści art. 41a ust. 5 u.s.g. Kwestia reprezentacji komitetu została normatywnie i klarownie określona w art. 41a ust. 4 u.s.g., który stanowi, że komitet inicjatywy uchwałodawczej ma prawo wskazywać osoby uprawnione do reprezentowania komitetu podczas prac rady gminy. Z wyraźnej zatem woli ustawodawcy komitetowi inicjatywy uchwałodawczej przyznano uprawnienie, a nie obowiązek do wskazania osób uprawnionych do reprezentowania komitetu. Zdaniem Sądu kwestia ustanowienia przedstawiciela (oraz jego zastępcy) w ogóle nie mieści się w pojęciu "zasad tworzenia komitetu inicjatyw uchwałodawczych", lecz trybu jego działania, do określenia którego rada gminy nie została upoważniona. Przez "zasady tworzenia komitetu inicjatywy uchwałodawczej" należy rozumieć merytoryczne wymogi związane z jego tworzeniem, a zatem z jego formowaniem (konstruowaniem, kreowaniem). Należy wskazać, że w myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1999 r. o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli (Dz.U. z 2018 r., poz. 2120), ustawa ta reguluje tryb postępowania - a nie zasady - w sprawie wykonywania inicjatywy ustawodawczej. Skoro zatem sam ustawodawca uznaje, że powołanie pełnomocnika mieści się w zakresie trybu wykonywania inicjatywy ustawodawczej (art. 5 ust. 4 ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli), to tym samym wyklucza to uznanie, że powołanie pełnomocnika mieści się w zakresie przyznanego radzie upoważnienia do określenia zasad wnoszenia inicjatyw obywatelskich, zasad tworzenia komitetów inicjatyw uchwałodawczych, czy też zasad promocji obywatelskich inicjatyw uchwałodawczych. Przy czym nie można utożsamiać pojęcia trybu i zasad, gdyż tryb odnosi się do kwestii proceduralnych, podczas gdy zasady - do kwestii merytorycznych (podstaw działania). Podkreślić także należy, że zakres kompetencji, które przysługują ustawodawcy tworzącemu prawo w oparciu o zapisy Konstytucji RP, nie może być utożsamiany z uprawnieniami uchwałodawcy, zobowiązanemu do tworzenia aktów prawa miejscowego wyłącznie w ramach upoważnienia ustawowego. Organ stanowiący samorządu musi bowiem ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu ustawowym, a w związku z tym wprowadzane regulacje nie mogą dotyczyć zagadnień innych niż wymienione w przepisie, ani też nie mogą regulować tych zagadnień w sposób odmienny niż wskazany przez ustawodawcę, gdyż oznaczałoby to wykroczenie poza zakres delegacji ustawowej. Stanowisko takie wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z 7.03.2019 r. sygn. II SA/Ol 58/19 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 7.04.2019 r. sygn. III SA/Gd 333/19 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ), które Sąd obecnie orzekający podziela. Rację również należy przyznać Wojewodzie, który podniósł, że wymogi formalne jakim muszą odpowiadać projekty uchwał składane w ramach obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej winny być uregulowane wyczerpująco w uchwale podejmowanej na podstawie art. 41 a ust. 5 u.s.g., gdyż jest to istotny element uchwały. W § 3 ust. 3 pkt 2 zaskarżonej uchwały wskazano, że projekt uchwały w w ramach inicjatywy uchwałodawczej musi spełniać wymogi formalne określone w Statucie Gminy [...]. Stosownie do treści powołanego przepisu brak jest podstaw do odsyłania do innych przepisów, w tym do Statutu. Zasadny okazał się także zarzut wskazujący, że § 3 ust. 4 uchwały stanowi przekroczenie upoważnienia wynikającego z art. 41a ust. 5 ustawy. W § 3 ust. 4 wskazano, że Przewodniczący Rady Gminy w terminie 7 dni przekazuje projekt uchwały Wójtowi Gminy w celu jego analizy pod względem formalnoprawnym. Kwestia wewnętrznego obiegu dokumentów nie mieści się w granicach upoważnienia wynikającego z art. 41a ust. 5 u.s.g. Powyższe uwagi należy odnieść do § 6 ust. 1 i ust. 2 uchwały. Z kolei w § 3 ust. 5 Rada postanowiła, że jeżeli projekt nie spełnia określonych w uchwale wymogów Przewodniczący Rady Gminy zwraca projekt Pełnomocnikowi ze wskazaniem braków projektu. Stosownie do treści art. 19 ust. 2 u.s.g. zadaniem przewodniczącego jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad rady. Przewodniczący może wyznaczyć do wykonywania swoich zadań wiceprzewodniczącego. W przypadku nieobecności przewodniczącego i niewyznaczenia wiceprzewodniczącego, zadania przewodniczącego wykonuje wiceprzewodniczący najstarszy wiekiem. Wobec powyższego uznać należało, że powyższy zapis § 3 ust. 5 uchwały stanowi przekroczenie upoważnienia zawartego w treści art. 41a ust. 5 u.s.g., gdyż wszystkie działania w odniesieniu do złożonego projektu uchwały w ramach inicjatywy obywatelskiej przysługują bowiem radzie gminy. Podobnie zadania Przewodniczącego Rady uregulowano w § 6 ust. 3, 4 i 7, które również stanowią naruszenie art. 41a ust. 5 i art. 19 ust. 2 u.s.g. Wskazać także trzeba, że w myśl art. 41a ust. 3 u.s.g. projekt uchwały zgłoszony w ramach obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej staje się przedmiotem obrad rady gminy na najbliższej sesji po złożeniu projektu, jednak nie później niż po upływie 3 miesięcy od dnia złożenia projektu. Zatem przewidziana w treści § 3 ust. 5 uchwały możliwość zwrotu projektu uchwały oraz w § 6 ust. 3 uchwały możliwość pozostawienia projektu bez rozpatrzenia naruszają w istotny sposób art. 41 a ust. 3 u.s.g. oraz wykraczają poza upoważnienie z art. 41a ust. 5 u.s.g. Ponadto określone w treści § 4 ust. 1 uchwały terminy rozpoczęcia i zakończenia zbierania podpisów , w § 4 ust. 2 - 40 dniowego terminu zbierania podpisów pod projektem uchwały i w § 5 określającym termin 14 dniowy do przedłożenia projektu uchwały Przewodniczącemu Rady stanowi istotne naruszenie art. 41a ust. 3 u.s.g. Rada nie została upoważniona do modyfikowania terminów określonych przez ustawodawcę, wprowadzania dodatkowych terminów czy też narzucania wymogów nieznanych ustawie. W myśl natomiast § 5 uchwały wskazano, że w terminie 14 dni od dnia zakończenia zbierania podpisów pod projektem uchwały Pełnomocnik Komitetu przedkłada Przewodniczącemu Rady Gminy projekt uchwały wraz z listami podpisów osób popierających projekt uchwały w liczbie nie mniejszej niż 100 mieszkańców. Określenie wewnętrznego trybu procedowania nad projektem uchwały nie mieści się w pojęciu zasad wnoszenia inicjatyw obywatelskich, które powinny zostać ujęte w uchwale rady gminy i skierowane do mieszkańców gminy. Stanowi o istotnym naruszeniu art. 41a ust. 5 u.s.g. Zasadnie Wojewoda zwrócił uwagę, że w § 4 ust. 3 uchwały Rada w sposób nieuprawniony ograniczyła krąg osób uprawnionych do złożenia podpisu pod projektem uchwały - do osób wpisanych do stałego rejestru wyborców na dzień opublikowania informacji, o której mowa w ust. 1 uchwały. W myśl art. 41a ust. 1 u.s.g. z obywatelską inicjatywą uchwałodawczą może wystąpić grupa mieszkańców gminy posiadających czynne prawa wyborcze do organu stanowiącego. Z przepisu tego nie wynika żadne upoważnienie do wprowadzania dodatkowych wymogów w stosunku do osób chcących wystąpić z obywatelską inicjatywą uchwałodawczą. Powyższy zapis sprzeczny jest zatem z art. 41a ust. 5 u.s.g. W § 4 ust. 4 Rada Gminy [...] postanowiła o konieczności wpisania numeru ewidencyjnego PESEL przez osoby udzielające poparcia projektowi uchwały. Wymóg wskazania nr PESEL zawarty został również w załącznikach nr 1 i 2 uchwały. Przede wszystkim wskazać trzeba, że numer PESEL nie obejmuje danych dotyczących miejsca zamieszkania. Już chociażby z tego powodu względu odwoływanie się do numeru PESEL jest chybione, skoro nie służy on rozstrzygnięciu, czy oznaczona osoba jest "mieszkańcem gminy". Ponadto, nie można zapominać, że informacje objęte numerem PESEL należą do kategorii danych osobowych, co oznacza, że podlegają one ochronie przewidzianej w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. 2018 r. poz. 1000). W myśl art. 1 ust. 1 ww. ustawy - ustawę stosuje się do ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w zakresie określonym w art. 2 i art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1), zwanego dalej "rozporządzeniem 2016/679". Z kolei stosownie do treści art. 4 pkt 1 rozporządzenia 2016/679 na użytek niniejszego rozporządzenia "dane osobowe" oznaczają wszelkie informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej ("osobie, której dane dotyczą"); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej. Wprowadzenie takiego unormowania w uchwale jest nie tylko nieuprawnionym tworzeniem przez organ stanowiący dodatkowych, nieprzewidzianych ustawowo kryteriów niesłużących przecież (jak wykazano wcześniej) określeniu "mieszkańca gminy", ale stanowi także ograniczenie kręgu "mieszkańców gminy" do osób legitymujących się numerem PESEL, a więc pomija przypadki, w których mieszkaniec gminy nie dysponuje takim kodem. Regulacja ta jest zatem sprzeczna z art. 41a ust. 1 u.s.g. W § 4 ust. 6 uchwały Rada postanowiła, że wycofanie poparcia udzielonego projektowi uchwały jest nieskuteczne. Ustawodawca ograniczył kompetencje rady do zagadnień wskazanych w tym przepisie tj. określenia zasad wnoszenia inicjatyw obywatelskich, które nie obejmują kwestii skutków wycofania poparcia udzielonego projektowi uchwały, stąd zapis te jest sprzeczny z art. 41a ust. 5 u.s.g. Podobnie określono w § 6 ust. 6 uchwały możliwość wycofania projektu uchwały. W § 9 uchwały Rada postanowiła, że koszty promocji inicjatywy uchwałodawczej obciążają budżet Gminy wyłącznie w zakresie kosztów poniesionych w związku z czynnościami wykonanymi za zgodą Wójta Gminy przez Urząd Gminy. Przepis art. 41a ust. 5 u.s.g. precyzuje zakres spraw podlegających unormowaniu przez radę gminy i nie obejmuje regulacji dotyczących kosztów promocji inicjatywy uchwałodawczej, zatem zapis § 9 stanowi przekroczenie upoważnienia. Sąd podzielił również stanowisko Wojewody dotyczące braku podstawy prawnej do uchwalenia załączników do przedmiotowej uchwały (nr 1 Oświadczenie o utworzeniu Komitetu i nr 2 Lista poparcia). Przepis art. 41 a ust. 5 u.s.g. nie uprawnia rady gminy do określenia mieszkańcom gminy formy i treści oświadczeń, które będą przez nich składane przy realizacji obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej. W załączniku nr 2 do uchwały zawarto wymóg wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb niezbędnych dla rozpatrzenia projektu uchwały. Rację ma organu nadzoru, że nałożenie takiego obowiązku również stanowi przekroczenie kompetencji przyznanych radzie w art. 41a ust. 5 u.s.g. Złożenie podpisu wyrażającego poparcie dla obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej uznać należy za wyraźne działanie potwierdzające przyzwolenie na przetwarzanie danych osobowych w zakresie związanym z realizacją obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. orzekł o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej uchwały. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018 r. poz. 265). ab/