III SA/Łd 689/11

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia przyznać skarżącej M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 689/11 Uzasadnienie Pismem z dnia 3 czerwca 2011 r. M. G. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W związku z powyższym, skarżąca wniosła o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia wyroku, a następnie w dniu 9 września 2011 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, załączając urzędowy formularz "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jest wdową, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a osiągane dochody "ledwie wystarczają na stałe wydatki związane z rosnącymi kosztami utrzymania oraz wydatkami na leczenie". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. W części oświadczenia dotyczącej majątku i dochodów podała, że jest właścicielką domu o powierzchni 243,63 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,93 ha, a także innej nieruchomości o powierzchni 209,35 m2. Wyjaśniła przy tym, iż jej udział w nieruchomości wynosi 20/32, a ponadto cała nieruchomość obciążona jest hipoteką na rzecz Banku A. S.A. Skarżąca uzyskuje dochód z tytułu świadczeń emerytalnych w wysokości 1.420,80 zł oraz tytułu działalności gospodarczej w kwocie 300 zł. Wyjaśniła przy tym, że wypłacane w kwocie netto (1.193,93 zł) świadczenie emerytalne jest pomniejszane o kwotę 355,20 zł z tytułu zajęcia egzekucyjnego. Nadmieniła także, że posiada zadłużenie w banku, które na dzień 31.12.2010 r. wynosiło 700.976,64 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.` W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. we wniosku o przyznanie prawa pomocy – oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżąca utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury (1.420,80 zł) oraz dochodu z działalności gospodarczej (ok. 300 zł). Daje to łączny dochód miesięczny w wysokości ok. 1.720 brutto zł miesięcznie, ok. 1.500 zł netto. Przy czym skarżącej z tego dochodu potrącana jest kwota 355,20 zł z tytułu zajęcia egzekucyjnego. Należy mieć także na uwadze fakt, iż skarżąca posiada wysokie zadłużenie w banku, którego wysokość określiła na kwotę 700.976,64 zł. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych o wartości przekraczającej 3000 euro. W ocenie referendarza, wysokość uzyskiwanych przez skarżącą dochodów, fakt pomniejszania tych dochodów o kwotę zajęcia egzekucyjnego oraz istotne zadłużenie skarżącej w banku, a także brak bieżących oszczędności, uprawdopodobnia twierdzenie, że nie jest ona obecnie w stanie pokryć dodatkowych kosztów opłacenia pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Ewentualna konieczność poniesienia kosztów pomocy adwokata w sprawie mogłaby wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji. R.A.