III SA/Łd 691/07

Dnia 19 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J.A. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a: 1/ umorzyć postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem J.A. o zwolnienie od kosztów sądowych; 2/ odmówić J.A. przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. LF III SA/Łd 691/07 Uzasadnienie J.A. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jego skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, zawierającym oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także z dodatkowych dokumentów złożonych przez skarżącego na wezwanie Sądu, wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną E.A. Oboje małżonkowie utrzymują się z emerytur, J.A. w wysokości 1450 zł netto, E.A. zaś w wysokości 900 zł netto. Skarżący ponadto pracuje, za co otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 600 zł netto. Jedynym wykazanym majątkiem skarżącego jest 37-metrowe mieszkanie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż uzyskiwane dochody przeznaczają z żoną na bieżące wydatki: na życie, opłatę mieszkania, leczenie, rehabilitację oraz leki. Skarżący podał, iż oboje z żoną są ludźmi starszymi i schorowanymi. By zmniejszyć dolegliwości korzystają z masaży (często prywatnie), gdyż mają problemy z kręgosłupami. Do tego posiadają grupy inwalidzkie: skarżący lekką, a jego żona umiarkowaną. Skarżący dodał, iż na telefon wydaje miesięcznie 110 zł, a energia elektryczna pochłania 90 zł. Nie wskazał, ile wydaje na leki, bowiem są to wydatki nieregularne. Ze złożonego oświadczenia wynika również, że skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. c) powołanego artykułu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z kolei jak wynika z art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż wniosek skarżącego w części dotyczącej ustanowienia adwokata nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wraz z żoną osiągają stałe, dość wysokie dochody (łącznie około 3000 zł netto). Wyciągi ze wspólnego konta bankowego potwierdzają, iż w ciągu ostatnich 6 miesięcy wpływ na konto skarżącego i jego żony wynosił regularnie około 3000 zł miesięcznie. Wykazane zaś wydatki na telefon i energię wynoszą jedynie 200 zł. Jeśliby dodać nawet do tej kwoty niepodaną przez skarżącego opłatę za 37-metrowe mieszkanie, a także wydatki na leki i wyżywienie (choć też skarżący nie podał przybliżonej choćby kwoty tych wydatków), to w ocenie Sądu skarżącemu pozostaje do dyspozycji kwota, która wystarczyłaby w zupełności na pokrycie kosztów wynajęcia adwokata. Nie została wobec powyższego spełniona przesłanka przyznania prawa pomocy, skarżący mógłby bowiem ponieść koszty zastępstwa prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. W pozostałym zakresie wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi J.A. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - pkt 1 postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zastępstwa procesowego - pkt 2 postanowienia. LF