III SA/Łd 697/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-07-30
Skład orzekający: Referendarz sądowy Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W analizowanej sprawie, biorąc pod uwagę niskie dochody skarżącego z prac dorywczych, brak majątku, konieczność poniesienia wysokich wpisów od skarg w kilku równoległych postępowaniach, referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał niemożność poniesienia kosztów.Stan faktyczny
Skarżący A. R. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. dotyczącą podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał niskie dochody, brak majątku oraz fakt, że jest dłużnikiem alimentacyjnym.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu A. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 30 lipca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu A. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W dniu 11 czerwca 2013 roku A. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adw. J. B..
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe jest zarejestrowany w urzędzie pracy bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, uzyskuje dochody jedynie z tytułu prac dorywczych w kwocie ok. 350 zł miesięcznie. Mieszka grzecznościowo u brata i nie posiada żadnego majątku. Z informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego w związku z rozpoznaniem wcześniejszych wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca od 2011 roku nie prowadzi działalności gospodarczej, nie składa deklaracji podatkowych, co spowodowane jest chorobą alkoholową. Urząd celny, jak i urząd skarbowy prowadzą wobec skarżącego szereg postępowań w związku z nieskładaniem przez niego deklaracji. Skarżący jest dłużnikiem alimentacyjnym uchylającym się od zobowiązań z zadłużeniem ok. 29.000 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy A. R. wskazał, że jest zarejestrowany w urzędzie pracy bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, uzyskuje dochody jedynie z tytułu prac dorywczych w kwocie ok. 350 zł miesięcznie. Mieszka grzecznościowo u brata i nie posiada żadnego majątku. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (400 zł), oraz fakt, że przed tutejszym sądem ze skarg wnioskodawcy równocześnie zawisły trzy inne postępowania a łączna wysokość wpisów od skarg wynosi przeszło 1.700 zł stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło