III SA/Łd 708/18

Dnia 18 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, , Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2019 roku sprawy ze skargi Gminy Dobryszyce na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 28 czerwca 2018 r. nr UM05-65170-UM0520010/18, FRI.432.19.11.2018.KK w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji 1) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2) zasądza od Zarządu Województwa Łódzkiego na rzecz Gminy Dobryszyce kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. III SA/Łd 708/18 Uzasadnienie W dniu 30 maja 2018, roku Gmina Dobryszyce złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację "Zagospodarowanie przestrzeni publicznej dla mieszkańców Gminy Dobryszyce". Wniosek ten złożono w odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wniosków na operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej", w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego PROW na lata 2014-2020. W toku oceny operacji objętej wnioskiem pod kątem spełniania kryteriów wyboru (ocena punktowa) na zasadach opisanych w § 9 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. póz. 1737, ze zm.). Pismem z dnia 28 czerwca 2018 r. Zarząd Województwa Łódzkiego poinformował Gminę Dobroszyce o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na fakt, iż złożony przez nią wniosek otrzymał łącznie 13, a co za tym idzie nie spełniony został wymóg określony w § 11 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia, to jest uzyskania minimum 16 punktów, warunkujący możliwość przyznania pomocy. W treści przedmiotowego pisma Instytucja Zarządzająca wyszczególniła poszczególne kryteria brane pod uwagę przy ocenie wniosku Gminy, zawarte w § 9 powołanego rozporządzenia, wskazując przyznaną stronie liczbę punktów za każde z kryteriów oraz krótkie uzasadnienie. Kwestionując zasadność dokonanej oceny Gmina Dobryszyce, działając na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków j Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1913 ze zm.) - dalej ustawa PROW, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi , zarzucając naruszenie: - § 9 ust. 1 pkt 5) i § 9 ust. 2 pkt 5 lit. c) rozporządzenia z 2017 r. poprzez błędne przyjęcie, iż Gminę nie spełniła kryteriów wskazanych w powołanych wyżej przepisach, pomimo, że dokumenty potwierdzające ich spełnienie zostały załączone do wniosku, a co za tym idzie przyznanie wnioskowi skarżącej łącznej punktacji poniżej wymaganemu minimum; - art. 27 ust. 1 PROW poprzez uznanie, ze skarżąca nie spełniła warunków do przyznania pomocy w następstwie wadliwie przeprowadzonego postępowania i niepełnej oceny materiału dowodowego. Wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe twierdzenie, co do niespełnienia przez Gminę Dobryszyce warunków przyznania pomocy w zakresie zaskarżonego § 9 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 5 lit. c rozporządzenia z 2017 r., przedstawiając na zasadność powyższego obszerną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z wszystkich przyczyn w niej wskazanych. Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. W myśl art. art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 132) – dalej: p.p.s.a, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów zalicza się ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1913 ze zm.) - dalej ustawa PROW, która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków tego Funduszu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa ta w art. 34 ust. 2 wyłącza stosowanie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, natomiast w zakresie przysługującego stronie prawa zaskarżenia do sądu administracyjnego, rozstrzygnięcia wydanego w przedmiocie przyznania pomocy na realizację operacji związanych między innymi z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów malej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i oszczędzanie energii (art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy PROW), stanowiącej przedmiot niniejszej skargi, odsyła do zasad i trybu właściwego dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Natomiast zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. W sprawach skarg na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa (art. 146 § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu informacji z dnia 28 czerwca 2018 r. o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy, wniosła w przewidzianym w art. 53 § 2 p.p.s.a., 30 dniowym terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Powyższe oznacza, że możliwe jest dokonanie sądowoadministracyjnej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jak już wcześniej wskazano przedmiotem niniejszej skargi Gmina Dobryszyce uczyniła rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 28 czerwca 2018 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej na realizację operacji pn. "Zagospodarowanie przestrzeni publicznej dla mieszkańców Gminy Dobryszyce", złożonej w ramach ogłoszenia o naborze wniosków na operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej", w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego PROW na lata 2014-2020, z uwagi na nieuzyskanie przez skarżąca, w wyniku przeprowadzonej oceny złożonego wniosku, minimum punktowego wynoszącego 16 pkt. Ogłoszenie o powyższym naborze przyjęte zostało uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 20 lutego 2018 r, nr 211/18. Ponadto treść ogłoszenia zawierała miedzy innymi odesłanie do przepisów obowiązującego prawa, stanowiących podstawę do ubiegania się o przyznanie pomocy oraz do dodatkowych informacji i dokumentów zawartych w formularzu wniosku o przyznanie pomocy oraz w instrukcji wypełnienia wniosku. Natomiast podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy powołanej wyżej ustawy PROW oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. póz. 1737, ze zm.) – dalej: rozporządzenie z 2017 r. Z analizy uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, iż dokonując oceny złożonego przez Gminę wniosku Instytucja Zarządzająca, działając w oparciu o kryteria określone w § 9 rozporządzenia z 2017 r., stwierdziła, ze nie spełnia on wymogów określonych w § 9 ust. 1 pkt 4, pkt 5 , pkt 6, pkt 8 oraz w ust. 2 pkt 5 lit. b i lit. rozporządzenia, co skutkowało przyznaniem skarżącej po "0" pkt za każde z tych kryteriów. W następstwie powyższego wniosek skarżącej uzyskał łączną sumę 13 pkt, co nie odpowiadało ustalonemu minimum 16 pkt uprawniających do otrzymania pomocy, zgodnie z § 11 pkt 2 rozporządzenia z 2017 r. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem Gmina Dobryszyce zakwestionowała prawidłowość dokonanej oceny w zakresie kryteriów, o których, mowa w § 9 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 2 pkt 5 lit. c rozporządzenia z 2017 r. Z treści § 9 ust. 1 pkt 5 powołanego rozporządzenia wynika, iż o kolejności przysługiwania pomocy na operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie kryteriów wyboru operacji, w tym miedzy innymi w oparciu o kryterium "opracowanie koncepcji architektonicznej lub architektoniczno-urbanistycznej, lub urbanistycznej dotyczącej przedmiotu operacji zostało wyłonione w wyniku konkursu ogłoszonego przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy" – za , które wnioskodawca może uzyskać maksymalnie 3 pkt. Natomiast z treści § 9 ust. 2 pkt 5 lit. c rozporządzenia wynika, iż w przypadku realizacji na obszarze gminy województwa łódzkiego, jednym z dodatkowych kryteriów wyboru operacji stanowi kryterium realizacji operacji w miejscowości, w której na dzień ogłoszenia naboru wniosków o przyznanie pomocy znajdują się co najmniej trzy budynki użyteczności publicznej w rozumieniu § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422), za które to kryterium strona wnioskująca może otrzymać maksymalne 2 pkt. Uzasadniając zaskarżone rozstrzygniecie w zakresie z pierwszego powołanych wyżej kryteriów Zarząd Województwa Łódzkiego wskazał, iż " wnioskodawca zaznaczył we wniosku o przyznanie pomocy znak "X" w części II Opis planowania operacji, pkt 6.13, natomiast nie załączył do wniosku kompletnej dokumentacji potwierdzającej spełnienie danego kryterium, to jest nie dołączył koncepcji architektonicznej lub architektoniczno-urbanistycznej lub urbanistycznej dotyczącej przedmiotu operacji, którą należało przedłożyć zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku". Powyższe skutkowało przyznaniem za powyższe kryterium "0" pkt. Natomiast odnośnie drugiego ze wskazanych kryteriów, za które Gmina otrzymała także "0" pkt., Instytucja Zarządzająca stwierdziła, tytułem uzasadnienia, iż "wnioskodawca nie dołączył do wniosku o przyznanie prawa pomocy dokumentu potwierdzającego spełnienie ww. kryterium". Skarżąca uzasadniając podniesione w skardze zarzuty wskazała, iż wbrew twierdzeniu Instytucji Zarządzającej do wniosku o przyznanie pomocy została załączona koncepcja architektoniczna, opracowana, co wynika z załączonych do skargi akt administracyjnych przez mgr inż. Budownictwa Specjalność Konstrukcje Budowlane i Inżynierskie - G. M. – prowadzącego firmą pod nazwą A w R. Wykonawca tej opinii, co podkreśla stron skarżąca, została wyłoniona w drodze opublikowanego na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy Dobroszyce ogłoszenia, a ponadto opinia ta zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Natomiast, co do twierdzenia przez Instytucję zarządzającą, co do braku spełnienia kryterium wymogu istnienia w miejscowości realizacji operacji, co najmniej trzech budynków użyteczności publicznej w rozumieniu powołanego wcześniej rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r., skarżąca wskazała, iż spełnienie powyższego kryterium wynika bezpośrednio z załączonych do wniosku dokumentów, w szczególności z przedłożonych wraz z wnioskiem map, na których widoczne jest usytuowanie budynków użyteczności publicznej, to jest: Publicznego Gimnazjum w D., budynku Ochotniczej Straży Pożarnej w D. oraz Przedszkola. Odnosząc się do powyżej wskazanych zarzutów Sąd rozpoznający niniejszą skargę za niezasadny uznał zarzut, co do naruszenia § 9 ust. 2 pkt 5 lit. c rozporządzenia z 2017 r. W ocenie Sądu podkreślenia na wstępie wymaga na wstępie, iż udział w programach realizowanych na podstawie przepisów ustawy PROW jest dobrowolny, co pozwala na stwierdzenie, że to na stronie wnioskującej o przyznanie pomocy finansowej na realizację danego projektu, ciąży obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania składanego przez siebie wniosku. Wszelkie negatywne skutki braków, co do treści samego wniosku, czy też w zakresie dołączonych do niego dokumentów, jak również brak spójności pomiędzy nim, ciążą na stronie, która wnosi o udzielenie wsparcia finansowego pochodzącego ze środków unijnych i mogą skutkować zakwestionowaniem przez organ oceniający, spełnienia przez wniosek kryteriów uzasadniających przyznanie danej pomocy. Natomiast rola organu rozpatrującego taki wniosek sprowadza się jedynie do kompleksowej oceny wniosku, bez jakiejkolwiek ingerencji, co do meritum, modyfikacji jego zapisów, czy domniemywania treści z wniosku nie wynikających. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności. W niniejszej sprawie, bezspornym pozostaje, iż jednym z kryterium oceny wniosków składanych w ramach naboru wniosków o dofinansowanie operacji typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej", było określone w § 9 ust. 2 pkt 5 lit. c rozporządzenia z 2017 r. kryterium istnienia w miejscowości realizacji operacji, co najmniej trzech budynków użyteczności publicznej. Informacja, co do oceny składanych wniosków ramach naboru ogłoszonego uchwałą Zarządu Województwa Łódzkiego z 20 lutego 2018 r., pod kątem powyższego kryterium wynikała zarówno wprost z treści § 9 ust. 2 pkt 5 lit. c powołanego rozporządzenia, jak również z treści zamieszczonego na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej ogłoszenia o naborze wniosków, które zawierało odesłanie do obowiązujących przepisów prawnych stanowiących podstawę do ubiegania się o przyznanie pomocy, w tym do przepisów powołanego rozporządzenia wykonawczego. Co więcej odnośnie tego kryterium, Instytucja Zarządzająca w zamieszczonym poprzez siebie ogłoszeniu wskazała, iż celem potwierdzenia jego spełniania, podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy winien wraz z wnioskiem złożyć stosowne oświadczenie, zgodnie z określonym wzorem. Tym samym w ocenie Sądu, skoro z opublikowanego ogłoszenia o naborze wniosków w ramach przedmiotowej operacji wprost wynikał sposób potwierdzenia przez podmiot ubiegający się o pomoc, spełniania kryterium, o którym mowa w §9 ust. 2 pkt 5 lit. c rozporządzenia z 2017 r., to negatywne skutki niezałączenia do wniosku, wbrew stosownej instrukcji, oświadczenia w powyższym zakresie, na formularzu, którego wzór zamieszczono na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej, obciążają jedynie stronę skarżącą. Za zasadny natomiast Sąd uznał zarzut skargi, co do naruszenia § 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z 2017 r. Jak już wcześniej wskazano uzasadniając brak przyznania skarżącej punktacji za określone w tym przepisie kryterium Instytucja Zarządzająca wskazała, iż "wnioskodawca zaznaczył we wniosku o przyznanie pomocy znak "X" w części II Opis planowania operacji, pkt 6.13, natomiast nie załączył do wniosku kompletnej dokumentacji potwierdzającej spełnienie danego kryterium, to jest nie dołączył koncepcji architektonicznej lub architektoniczno-urbanistycznej lub urbanistycznej dotyczącej przedmiotu operacji, którą należało przedłożyć zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku". Z treści powyższego uzasadnienia, niewątpliwie lakonicznego, można wywieść, co też uczyniła strona skarżąca, iż stawiany jej zarzut dotyczy w istocie nieprzedłożenia przez nią, wraz z wnioskiem, wymaganej prawem koncepcji architektonicznej lub architektoniczno-urbanistycznej lub urbanistycznej dotyczącej przedmiotu operacji. Tymczasem w uzasadnieniu złożonej do akt sprawy odpowiedzi Zarządu Województwa Łódzkiego na wniesioną skargę wynika, iż organ kwestionuje zarówno treść przedłożonej koncepcji, która w jego ocenie nie zawiera treści właściwych dla koncepcji architektonicznych przedsięwzięcia; uprawnienia i kompetencje podmiotu, który sporządził przedłożony dokument, jak również prawidłowość przeprowadzonego przez Gminę konkursu ofert, w szczególności krótki 3 dniowy termin zakreślony na składanie ofert, jak również fakt, iż przedłożona "koncepcja architektoniczna" sporządzona została w oparciu o mapkę uzyskaną w starostwie w dniu 15 maja 2018 r., a więc przed datą ogłoszenia przez zamawiającego konkursu, co miało miejsce w dniu 18 maja 2018 r. Zdaniem Sądu, podanie w tak lakoniczny sposób w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, przyczyn nieprzyznania skarżącej punktacji za kryterium określone w § 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, co miało wpływ na obniżenie ogólnie uzyskanej punktacji, a w konsekwencji na nieprzyznanie wnioskowanej pomocy, uznać należy za postępowanie dowolne i nie spełniające wymogów równego dostępu do pomocy i przejrzystości reguł. Odmowa przyznania pomocy powinna zawierać wyjaśnienie okoliczności, które zadecydowały o takim a nie innym rozstrzygnięciu, np. o przyznanej ilości punktów w ramach tej oceny, szczególnie gdy na etapie oceny wniosku pod kątem kryteriów wyboru i lokacji na liście o której mowa w § 13 rozporządzenia wnioskodawca nie ma możliwości odwołania się od dokonanej oceny. Beneficjent powinien uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników tego etapu, winien uzyskać ocenę ze szczegółową, jasną, rzetelną i przejrzystą analizą ocen. Informacja musi zawierać powody, które zadecydowały o odmowie przyznania pomocy. Wymóg taki nie jest spełniony gdy, jak w rozpatrywanej sprawie, strona dopiero po wniesionej skardze, z treści przesłanej jej przez Sąd, udzielonej przez organ odpowiedzi na wniesioną skargę, dowiaduje się o konkretnych zastrzeżeniach Instytucji Zarządzającej, co do danego kryterium oceny wniosku, skutkujących nieprzyznaniem punktacji za to kryterium. Co więcej, takie postępowanie organu pozbawiło skarżącą jakiejkolwiek możliwości merytorycznego odniesienia się, do stanowiska Instytucji Zarządzającej w powyższym zakresie, w treści wniesionej do sądu skargi. Ponadto w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę Instytucja Zarządzająca kwestionując w uzasadnieniu wniesionej odpowiedzi na skargę kompetencje podmiotu, który sporządził przedłożoną wraz z wnioskiem koncepcję architektoniczną (z uwagi na specjalizację zawodową wykonawcy), jak również kwestionując prawidłowość przeprowadzonego przez Gminę postępowania konkursowego, nie wykazała stosownej argumentacji, która wskazywałaby na zasadność swojego stanowiska. Słusznie organ wskazuje, iż obowiązujące przepisy nie definiują pojęcia "koncepcji architektonicznej". Jednakże podkreślić należy, iż z obowiązujących przepisów nie wynika także, iż dokument taki sporządzić może jedynie architekt, co organ wywodzi z jego nazewnictwa. Takie stwierdzenie w ocenie Sądu, nie poprzedzone stosownymi ustaleniami, co do zakresu uprawnień osoby posiadającej tytuł zawodowy - mgr inż. budownictwa specjalność konstrukcje budowlane i inżynierskie, w tym uprawnień, co do wykonywania prac architektonicznych, uznać należy za przedwczesne i stanowi niczym nieuzasadnione, na obecnym etapie kwestionowanie uprawnień zawodowych podmiotu, który sporządził przedmiotową koncepcję architektoniczną. Natomiast w kwestii wątpliwości, co do poprawności przeprowadzonego postępowania konkursowego, Instytucja Zarządzająca odwołała się w zasadzie, co do swoich przypuszczeń, nie odwołując się do jakichkolwiek konkretnych okoliczności, wskazujących na zasadność podniesionej w tym zakresie argumentacji. Reasumując Sąd stwierdza, iż nakreślony wyżej stan prawny skonfrontowany z okolicznościami faktycznymi rozpoznawanej sprawy przemawia, w ocenie Sądu, za tym, że przeprowadzona przez Instytucję Zarządzającą ocena wniosku skarżącej, w zakresie kryterium, o którym mowa w § 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z 2017 r., przeprowadzona została z naruszeniem zasad postępowania , o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1-2 ustawy PROW, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a co w myśl art. 35 ust. 2 ustawy PROW w zw. z art. 146 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o przepis art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Dokonując ponownej oceny wniosku Gminy Dobryszyce Zarząd Województwa Łódzkiego będzie zobowiązany do uwzględnienia oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. a.l.