III SA/Łd 72/11

Dnia 9 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 27 stycznia 2011 roku B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Zarządzeniem z dnia 24 marca 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącą do ustanowienia w terminie 2 miesięcy pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na dwa adresy: adres wskazany w skardze tj. 93-348 Ł., ul. A. 13/1 oraz na adres Z. P. [...] Ł. ul. B. 12/81 wraz z pouczeniem o treści art. 299 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – [zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.]. Powyższe zarządzenie skierowane na adres Z. P. zostało doręczone w trybie w trybie zastępczym tj. dorosłemu domownikowi – A. P. w dniu 30 marca 2011 roku, natomiast korespondencja skierowana do skarżącej na adres wskazany w skardze została doręczona w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 13 kwietnia 2011 roku. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 30 marca 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni we wskazanej placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 7 kwietnia 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 15 kwietnia 2011 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". W dniu 13 maja 2011 roku skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych wraz z pełnomocnictwem zawierającym upoważnienie do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi przez teścia – Z. P.. Postanowieniem z dnia 18 maja 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał ponownie skarżącą do ustanowienia w postępowaniu sądowym pełnomocnika dla doręczeń w kraju w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi wyjaśniając jednocześnie, iż złożone dla Z. P. pełnomocnictwo nie jest pełnomocnictwem dla doręczeń. Jest to pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do występowania przed sądami administracyjnymi lecz Z. P. nie może być pełnomocnikiem. Pełnomocnikiem przez sądem administracyjnym może być tylko osoba wymieniona w art. 35 p.p.s.a. tj. adwokat, radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo strony lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. W świetle art. 35 p.p.s.a. Z. P. jako teść nie może być pełnomocnikiem do występowania przed sądem administracyjnym. Może być natomiast pełnomocnikiem dla doręczeń w kraju lecz musi zostać złożone dla niego pełnomocnictwo dla doręczeń, a takie pełnomocnictwo nie zostało przez skarżącą złożone. Wezwanie zostało przesłane na wskazane powyżej dwa adresy tj. na adres wskazany w skardze oraz na adres Z. P. wraz z pouczeniem o treści art. 35 i art. 299 § 1 i 2 p.p.s.a. Wezwanie na adres Z. P. zostało skutecznie doręczone adresatowi w dniu 29 czerwca 2011 roku, natomiast wezwanie skierowane do skarżącej na adres wskazany w skardze nie zostało prawidłowo doręczone. Korespondencja została dwukrotnie awizowana i wróciła do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 30 czerwca 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 8 lipca 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie. Z umieszczonego na przesyłce stempla pocztowego nie można jednak ustalić daty, w jakiej urząd pocztowy zwrócił przesyłkę do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie", co uniemożliwiło ustalenie, czy przesyłka zawierająca wezwanie była przechowywana we wskazanej placówce pocztowej przez okres czternastu dni, liczonych od daty pierwszego awiza. Zarządzeniem 26 lipca 2011 roku sędzia sprawozdawca zarządził ponowne doręczenie skarżącej wezwania z dnia 22 czerwca 2011 roku na adres wskazany w skardze tj. Łódź ul. Prosta 13 m 1. W dniu 23 sierpnia 2011 roku do Sądu wróciła dwukrotnie awizowana przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 29 lipca 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 8 sierpnia 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 17 sierpnia 2011 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Zarządzeniem z dnia 8 września 2011 roku sędzia sprawozdawca na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznał przesyłkę sądową za doręczoną w dniu 12 sierpnia 2011 roku Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 12 października 2011 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 299 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 299 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do ustanowienia w postępowaniu sądowym pełnomocnika dla doręczeń w kraju w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi doręczono skarżącej na dwa adresy tj. na adres wskazany w skardze oraz na adres Z. P. wraz z pouczeniem o treści art. 35 i art. 299 § 1 i 2 p.p.s.a. Wezwanie na adres Z. P. tj. [...] Ł., ul. B. 12/81 zostało skutecznie doręczone adresatowi w dniu 29 czerwca 2011 roku. Natomiast przesyłka sądowa skierowana na wskazany w skardze adres tj. [...] Ł., ul. A. 13/1 została doręczona skarżącej w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 12 sierpnia 2011 roku. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 29 lipca 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 8 sierpnia 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 17 sierpnia 2011 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Skoro zatem skarżąca nie odebrała przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 12 sierpnia 2011 roku. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 12 października 2011 roku (środa). Skarżąca w wyżej wskazanym terminie nie wykonała wezwania. Nieustanowienie natomiast w wyznaczonym terminie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce powoduje, zgodnie z art. 299 § 2 p.p.s.a., odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 299 § 2 p.p.s.a. skargę odrzucił. a.ł.