III SA/Łd 72/26

Dnia 24 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 27 listopada 2025 roku nr 19/05/2025/OD w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej – C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanego w dniu 11 lutego 2026 roku, pod poz. 601. a.kr III SA/Łd 72/26 UZASADNIENIE W dniu 29 grudnia 2025 r. C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej: skarżąca lub Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 27 listopada 2025 r. w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zarządzeniami z 3 lutego 2026 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie siedmiu dni, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], pod rygorem jej odrzucenia przez nadesłanie 4 odpisów skargi, nadesłanie oryginału pełnomocnictwa bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, tj. zawierającego podpis, datę i oznaczenie miejsca sporządzenia tego odpisu, stosownie do treści art. 4 ustawy z 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Odpisy powyższego wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi oraz zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wobec pierwotnego nieprawidłowego doręczenia na adres oddziału Spółki w Ł., zostały ponownie doręczone stronie skarżącej na adres podany w skardze, zgodny z KRS (ul. [...] [...] K.). Korespondencja została uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy p.p.s.a. w dniu 31 marca 2026 r. Z adnotacji na zwrotce (k. 46) wynika, że pierwsza nieudana próba doręczenia miała miejsce 17 marca 2024 r. Ze zwrotki wynika również, że w dniu 17 marca 2026 r. awizowano przesyłkę, a w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie (awizo) o pozostawieniu pisma we wskazanym urzędzie pocztowym. Z trackingu Poczty Polskiej wynika również, że przesyłka ta była drugi raz awizowana w dniu 25 marca 2026 r. Nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza skutkowało przyjęciem, że przesyłkę sądową na mocy art. 73 § 4 ustawy p.p.s.a. doręczono z dniem 31 marca 2026 r., tj. z upływem 14-dniowego terminu liczonego od dnia pierwszego awiza - 17 marca 2026 r. Nadmienić należy, iż w dniu 11 lutego 2026 r. strona skarżąca uiściła należny wpis od skargi, nie uzupełniła zaś wskazanych powyżej braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 odpisów skargi oraz nadesłanie oryginału pełnomocnictwa bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną (art. 46 § 3 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1b ustawy z 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1564 ze zm.), adwokat ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis adwokata, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) adwokat stwierdza to w poświadczeniu. W myśl art. 47 § 1 ustawy p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Natomiast art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. stanowi, że odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 ustawy p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi poprzez nadesłanie 4 odpisów skargi, nadesłanie oryginału pełnomocnictwa bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych i fiskalnych we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi oraz zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały uznane za doręczone stronie skarżącej na podany w skardze adres w dniu 31 marca 2026 r. – w trybie art. 73 ustawy p.p.s.a. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi rozpoczął swój bieg od 1 kwietnia 2026 r., a upływał 8 kwietnia 2026 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca uzupełniła jedynie brak fiskalny skargi, nie uzupełniła jednak braków formalnych skargi. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 postanowienia, zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powoływanej ustawy p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 2 postanowienia. a.kr