III SA/Łd 722/25

Dnia 3 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia WSA Anna Dębowska (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2025 roku sprawy ze skargi P. G. na decyzję Dowódcy [...] z dnia 1 sierpnia 2025 roku nr 337 w przedmiocie odmowy przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym dyżury ratownicze oddala skargę. Decyzją z 1 sierpnia 2025 r. Dowódca [...] w T. utrzymał w mocy decyzję z 7 marca 2025 r. Dowódcy [...] o odmowie przyznania por. pil. P.G. dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym [...] dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 6 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne: Skarżący pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym [...]. Wyznaczenie na to stanowisko nastąpiło z dniem 2 stycznia 2020 r. rozkazem personalnym nr [...] Dowódcy [...] z 12 grudnia 2019 r. Zadania wynikające z zajmowanego przez żołnierza stanowiska zostały określone w zakresie obowiązków dla stanowiska służbowego [...] a także w części V Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr[...]). Żołnierz objął obowiązki na tym stanowisku z dniem 8 stycznia 2020 r., co zostało stwierdzone w rozkazie dziennym Dowódcy [...]nr [...] z 30 stycznia 2020 r. Zgodnie z zakresem obowiązków na wskazanym powyżej stanowisku służbowym do zadań [...]należy m. in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Skarżący zapoznał się zakresem obowiązków 24 listopada 2021 r. co zostało potwierdzone podpisem. Dodatkowo, zgodnie z podstawowymi obowiązkami służbowymi Karty Opisu Stanowiska Służbowego, do podstawowych obowiązków służbowych na tym stanowisku służbowym należy m. in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwu lotniczego. 12 lutego 2025 r. skarżący wystąpił do Dowódcy [...] o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego od 6 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r., tj. łącznie 178 dyżurów pełnionych Decyzją z 7 marca 2025 r. Dowódca [...] odmówił przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym [...] dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 6 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. Nie zgadzając się z tą decyzją skarżący wniósł odwołanie. Powołaną na wstępie decyzją z 1 sierpnia 2025 r. Dowódca [...] w T. utrzymał w mocy decyzję z 7 marca 2025 r. Dowódcy [...] o odmowie przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 6 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. Organ drugiej instancji podzielając w pełni stanowisko organu pierwszej instancji wyjaśnił, że z uwagi na okres za jaki skarżący domaga się dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury poszukiwawczo-ratownicze w sprawie obowiązywały dwa stany prawne, tj. ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 536), zwana dalej " u.s.w.ż.z.", a następnie ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 248 ze zm.), zwana dalej "u.o.o.". Przy czym brzmienie przepisów w obu stanach prawnych jest tożsame dlatego też, w ocenie organu drugiej instancji, można zastosować wspólną interpretację dla obecnego i uprzedniego stanu prawnego. W przypadku pełnienia dyżurów w okresie od 6 marca 2022 r. do 19 kwietnia 2022 r. – łącznie 13 dyżurów, zastosowanie miała ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, która w art. 88 ust. 1 i 2 regulowała przesłanki przyznania dodatkowego wynagrodzenia. W okresie tym obowiązywało rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania dodatkowego wynagrodzenia żołnierzom zawodowym (Dz. U. poz. 695), zwane dalej "rozporządzeniem z 6 kwietnia 2021 r.", które w § 3 pkt 3 stanowiło, że do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie zalicza się m. in. pełnienie dyżurów bojowych w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. Na podstawie § 7 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r. żołnierzowi zawodowemu – członkowi załogi statku powietrznego, któremu powierzono wskazane powyżej czynności przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za każdy całodobowy dyżur w wysokości 200 zł. Natomiast w przypadku pełnienia dyżurów ratowniczych od 23 kwietnia 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. – łącznie 165 dyżurów – obowiązywała już ustawa o obronie Ojczyzny. Organ drugiej instancji powołując treść art. 447 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 u.o.o. wskazał, że w związku z wejściem w życie z dniem 23 kwietnia 2022 r. ustawy o obronie Ojczyzny, na podstawie art. 822 ust. 6 u.o.o., rozporządzenie z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia zostało uchylone z dniem 23 października 2023 r. Następnie, z dniem 12 grudnia 2023 r., weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 2677), zwane dalej "rozporządzeniem z 5 grudnia 2023 r.", które w zakresie dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury poszukiwawczo-ratownicze zawiera identyczne regulacje jak wcześniej obowiązujące rozporządzenie, a mianowicie § 3 pkt 3 wedle którego do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zwanych dalej "czynnościami", zalicza się m. in., lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego. W związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdził, że żołnierzowi zawodowemu przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w dwóch przypadkach, tj. gdy przez okres 1 miesiąca dodatkowo powierzono mu czasowe pełnienie obowiązków w trybie określonym w art. 208 u.o.o., a także w przypadku gdy żołnierzowi zawodowemu powierzono wykonywanie czynności, które wykraczają poza zadania, które wynikają z zajmowanego przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego. Zobowiązania międzynarodowe, a także profesjonalizacja działań ratowniczych związanych z pomocą poszkodowanym w wypadkach lotniczych doprowadziły do utworzenia struktury do spraw ratownictwa lotniczego, która obejmuje swoim działaniem Służbę Poszukiwania i Ratownictwa Lotniczego (ASAR) oraz cywilno-wojskowy ośrodek koordynacji poszukiwania i ratownictwa lotniczego (ARCC). Na podstawie art. 140b ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 2110 ze zm.) Minister Obrony Narodowej udostępnia Lotnicze zespoły poszukiwawczo-ratownicze z zasobów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zgodnie z art. 140a ustawy Prawo lotnicze poszukiwanie i ratowanie statków powietrznych znajdujących się w niebezpieczeństwie, udzielanie pomocy załogom i pasażerom statków powietrznych oraz innym osobom poszkodowanym w wyniku zdarzeń lotniczych, bez względu na przynależność państwową tych statków i osób, należy do zakresu działania służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego, zwanej dalej "służbą ASAR". W skład służby ASAR wchodzą następujące jednostki: cywilno-wojskowy ośrodek koordynacji poszukiwania i ratownictwa lotniczego, lotnicze zespoły poszukiwawczo-ratownicze oraz punkty alarmowe. Zgodnie z obecnym etatem, który został wprowadzony decyzją Ministra Obrony Narodowej z 5 kwietnia 2012 r. w [...] został wyodrębniony Klucz śmigłowców Uwagi: Poszukiwawczo-Ratowniczy. W okresie za jaki zostały zgłoszone roszczenia (również przed tym okresem) z uwagi na wyodrębnienie w [...] etatowego Klucza śmigłowców zgodnie z Rozkazami Dowódcy [...] w sprawie organizacji i funkcjonowania w 2022 r., w 2023 r. i w 2024 r. (rozkazy odpowiednio z 30 grudnia 2021 r., nr Z-60, z 12 grudnia 2022 r., nr Z-47 i z 29 grudnia 2023 r., nr Z-54) skarżący wchodząc w skład etatowego Klucza śmigłowców uwagi: poszukiwawczo-ratowniczy pełnił służbę w systemie etatowych dyżurów na podstawie grafików opracowanych na 28-dniowe cykle rozliczeniowe uwzględniające system czasu służby na podstawie § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 października 2023 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 2263), zwanego dalej "rozporządzeniem z 18 października 2023 r.", tj. łącznie po 160 godzin służby (wcześniej § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 czerwca 2008 r.). Za etatowy dyżur zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia z 18 października 2023 r. uważa się dyżur w stałym systemie dyżurów pełnionych przez żołnierzy w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego w powołanych do tego celu jednostkach organizacyjnych oraz podobnych etatowych służbach operacyjnych i dyżurnych. Organ zaznaczył przy tym, że w okresie, za który żołnierz domaga się wypłaty dodatkowego wynagrodzenia zgodnie że złożonym wnioskiem dyżury ASAR w [...] miały charakter dyżurów stałych (Rozkaz nr [...] Dowódcy [...] z 23 grudnia 2021 r., Rozkaz nr [...] Dowódcy [...] z 21 grudnia 2022 r. oraz Rozkaz nr [...] Dowódcy [...] z 20 grudnia 2023 r.). Skarżący od 2 stycznia 2020 r. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym: [...] na podstawie (pkt 6) Rozkazu Personalnego nr [...] Dowódcy [...] z 12 grudnia 1999 r. Zadania wynikające z zajmowanego przez żołnierza stanowiska zostały określone w zakresie obowiązków dla stanowiska służbowego [...] a także w części V Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr[...]). Żołnierz objął obowiązki na tym stanowisku z dniem 8 stycznia 2020 r., co zostało stwierdzone w Rozkazie Dziennym Dowódcy [...] Nr 20 z 30 stycznia 2020 r. Zgodnie z zakresem obowiązków na wskazanym powyżej stanowisku służbowym, do zadań [...] należy m. in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Żołnierz zapoznał się zakresem obowiązków 24 listopada 2021 r., co potwierdził swoim podpisem. Dodatkowo zgodnie z podstawowymi obowiązkami służbowymi Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr [...] ) do podstawowych obowiązków służbowych na tym stanowisku służbowym należy m. in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwu lotniczego. Wszystkie wyżej wymienione dokumenty wprost wskazują, że skarżący pełnił stałe dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego w ramach wykonywania podstawowych obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, a pełnienie tych dyżurów nie wykraczało poza jego zwykłe obowiązki służbowe żołnierza. W ocenie organu drugiej instancji w tej sytuacji nie ma podstaw do wypłaty skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za całodobowe dyżury ratownicze pełnione zgodnie z załącznikiem do wniosku z 12 lutego 2025 r., a więc od 6 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. Skarżący w okresie, w którym wnioskuje o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia ani nie wykonywał czynności powierzonych, które wykraczały poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego, ani nie powierzono mu przez okres co najmniej 1 miesiąca czasowego pełnienia obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 208 u.o.o. Tym samym odmowa przyznania skarżącemu wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa jest w pełni uzasadniona. Organ drugiej instancji podkreślił, że w dokumentach jednostki wojskowej oraz w TAP skarżącego, nie ma żadnego dokumentu świadczącego o powierzeniu mu czynności wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Niewątpliwie fakt powierzenia wykonywania czynności wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego musi być ujęty w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej poprzez szczegółowe określenie czynności, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego bądź, w przypadku powierzenia czynności na cały rok kalendarzowy, w rozkazie dowódcy jednostki wojskowej w sprawie organizacji i funkcjonowania na dany rok kalendarzowy poprzez określenie nieetatowych funkcji ze wskazaniem konkretnej osoby. Intencją racjonalnego ustawodawcy jest wprowadzenie dodatkowej gratyfikacji finansowej na podstawie art. 447 i art. 208 u.o.o. oraz rozporządzenia za czynności powierzone, które wykraczają poza podstawowe obowiązki żołnierza zawodowego, w tym m. in. za lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Przy czym gdyby zgodnie z interpretacją skarżącego intencją ustawodawcy było premiowanie żołnierza dodatkowym wynagrodzeniem za wszystkie czynności wskazane w § 3 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r. w każdej sytuacji, w której żołnierz zawodowy wykonuje m. in. lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego bez rozróżnienia, czy to są zwykle obowiązki służbowe, to doszłoby do sytuacji, w której żołnierz za wykonywanie lotniczych dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych pełnionych w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego otrzymuje zarówno comiesięczne uposażenie, jak i dodatkowe wynagrodzenie. W ocenie organu drugiej instancji intencją prawodawcy jest premiowanie żołnierzy, ale tylko takich, którzy poza swoim podstawowym zakresem obowiązków realizują inne dodatkowe zadania wymienione w § 3 pkt 3 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r. Gdyby skarżący pełnił służbę na każdym innym stanowisku służbowym (gdzie podstawowym obowiązkiem nie byłyby lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego), to wtedy przysługiwałoby mu dodatkowe wynagrodzenie za pełnienie tych dyżurów, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Z treści odwołania wynika, że skarżący wywodzi prawo do dodatkowego wynagrodzenia z samego faktu pełnienia lotniczych dyżurów poszukiwawczo-ratunkowych pełnionych w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego. Według skarżącego do kwietnia 2022 r. przy takiej samej treści obowiązujących przepisów oraz podobnej treści zakresu obowiązków w innych jednostkach wojskowych, które pełniły dyżury ratownicze było wypłacane dodatkowe wynagrodzenie. Wobec powyższego organ drugiej instancji wyjaśnił, że organizacja funkcjonowania innych jednostek w porównaniu do organizacji [...] może być znacząco różna i nie stanowi podstawy do możliwości wypłacania dodatkowego wynagrodzenia w [...]. W innych jednostkach pełniących dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa dodatkowe wynagrodzenie mogło być wypłacane, ale jak to już zostało wyjaśnione, mogło to wynikać z różnicy w organizacji jednostek wojskowych. Dopiero, gdy w kwietniu 2022 r. w jednej z jednostek wojskowych zabezpieczających dyżur ASAR utworzono system etatowych dyżurów, doprowadziło to do odmowy wypłaty dodatkowego wynagrodzenia. Dla Dowódcy [...] oraz Dowódcy[...], jako organu drugiej instancji, wypłacanie dodatkowego wynagrodzenia przez dowódców innych jednostek wojskowych nie stanowi utrwalonej praktyki prowadzącej do wypłaty dodatkowego wynagrodzenia, ale jest uzależnione jedynie od analizy zakresu obowiązków na danym stanowisku służbowym. Wypłata dodatkowego wynagrodzenia doprowadziłaby do szkody w mieniu Skarbu Państwa. Ponadto w [...] przyznawane jest dodatkowe wynagrodzenie żołnierzom wyznaczonym do dyżuru ratowniczego w ramach systemu poszukiwania i ratownictwa, o którym mowa w § 3 pkt 3 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r., w sytuacji gdy żołnierze spełniają przesłanki zawarte w art. 447 ust. 2 u.o.o., np. personel SIL zajmujący stanowiska służbowe poza kluczem uwagi: poszukiwawczo-ratowniczy. Reasumując, w ocenie organu drugiej instancji, pełnione na stanowisku służbowym [...] dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 6 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. nie wykraczały poza zwykłe obowiązki służbowe skarżącego. Jeżeli bowiem dany żołnierz w sposób regularny i stały realizuje zadania w postaci pełnienia dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych i fakt ten znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji żołnierza, to niewątpliwie należy zakwalifikować je jako zwykłe obowiązki służbowe, a tym samym zadania nie stanowiące podstawy do roszczenia o dodatkowe wynagrodzenie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi P.G. zaskarżył powyższą decyzję organu, zarzucając jej: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 73 ust. 1 pkt 7 oraz art. 88 ust. 2 i 3 u.s.w.ż.z., a w okresie od 23 kwietnia 2022 r. – art. 432 ust. 1 pkt 7 oraz art. 447 ust. 2 i ust. 3 u.o.o. w związku z § 3 pkt 3 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r. (w okresie do 12 grudnia 2023 roku - § 3 pkt 3 i § 7 pkt 1 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r.), a następnie w związku ze zmianą ustawy – art. 432 ust. 1 pkt 7 oraz art. 447 ust. 2 i ust. 3 u.o.o. w związku z § 3 pkt 3 rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, że: a) wykonywanie całodobowych lotniczych dyżurów poszukiwawczo-ratowniczych pełnionych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (dalej jako: "dyżury ratownicze") stanowi "główne zadanie żołnierzy zawodowych pełniących czynną służbę wojskową" czy też zadanie wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego przez co nie jest należne dodatkowe wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania ratownictwa lotniczego, podczas gdy z powołanych wyżej przepisów wynika, że wykonywanie dyżurów ratowniczych jest czynnością powierzoną wykraczającą poza podstawowe zadania żołnierza bez względu na zadania wynikające ze stanowiska służbowego; b) zakres zadań wynikających z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego może być (we wskazanym powyżej kontekście) ustalany poprzez odesłanie do zadań całej jednostki wojskowej, których zakres określony jest dokumentami nieodnoszącym i się bezpośrednio do konkretnego stanowiska służbowego żołnierza, podczas gdy z powołanych wyżej przepisów – interpretowanych prawidłowo z uwzględnieniem pozostałych przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i ustawy o obronie Ojczyzny oraz rozporządzenia – wynika, że prawodawca wyraźnie wykluczył takie rozwiązanie, co poskutkowało niezasadną odmową przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za faktycznie wykonane przez niego dyżury ratownicze; 2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 ust. 2 k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ, bez uzasadnionej przyczyny, od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, tj. niewypłacania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowe dyżury ratownicze w systemie poszukiwania ratownictwa lotniczego, pomimo wypłacania takiego wynagrodzenia żołnierzom pełniących służbę w tym samym trybie w innych jednostkach. W oparciu o wskazane zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie dodatkowego wynagrodzenia za pełnione całodobowo dyżury w systemie poszukiwania oraz ratownictwa lotniczego zgodnie z wnioskiem lub uchylenie skarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Dowódca [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dowódcy [...] z 1 sierpnia 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Dowódcy [...] z 7 marca 2025 r. o odmowie przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia za pełnione na stanowisku służbowym [...] dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa w okresie od 6 marca 2022 r. do 29 grudnia 2024 r., tj. łącznie 178 dyżurów. Na wstępie należy wyjaśnić, że w okresie, którego dotyczy wniosek skarżącego o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia za pełnione dyżury ratownicze w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego obowiązywały dwa stany prawne. W okresie od 6 marca 2022 r. do 19 kwietnia 2022 r. (tj. łącznie 13 dyżury) obowiązywała ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 536) i wydane na podstawie art. 88 ust. 2 tej ustawy rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia (Dz. U. poz. 695). Natomiast w okresie od 23 kwietnia 2022 r. do 29 grudnia 2024 r. (tj. łącznie 165 dyżury) obowiązywała ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 248), zwana dalej: "u.o.o." i wydane na podstawie art. 447 ust. 3 tej ustawy rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 grudnia 2023 r. w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 2677). Zgodnie z art. 71 ust. 1 u.s.w.ż.z., żołnierze zawodowi otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne określone w ustawie. W myśl art. 73 ust. 1 pkt 7 u.s.w.ż.w., żołnierze zawodowi otrzymują inne należności pieniężne w postaci m. in. dodatkowego wynagrodzenia za dodatkowo powierzone czasowe pełnienie obowiązków służbowych i za wykonywanie czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Żołnierzowi zawodowemu, któremu przez okres co najmniej dwóch miesięcy dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 25 ustawy, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie (art. 88 ust. 1 u.s.w.ż.z.). Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie również za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego przez niego stanowiska służbowego (art. 88 ust. 2 u.s.w.ż.z.). Zgodnie z art. 25 ust. 1 u.s.w.ż.z., dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych i prokuratorów do spraw wojskowych. Przy czym, zgodnie z wolą ustawodawcy, Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe warunki i tryb wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, z uwzględnieniem czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanych przez żołnierzy stanowisk służbowych, które uprawniają do dodatkowego wynagrodzenia, a także stawek oraz terminów jego wypłacania. Określając wysokość dodatkowego wynagrodzenia, rozporządzenie powinno uwzględniać charakter i zakres wykonywanych czynności, pracochłonność i stopień wykorzystania czasu pozasłużbowego niezbędnego przy ich wykonywaniu, a także kwalifikacje i doświadczenie żołnierza zawodowego niezbędne przy wykonywaniu tych czynności (art. 88 ust. 3 u.s.w.ż.z.). Na podstawie art. 88 ust. 3 u.s.w.ż.z., zostało wydane 6 kwietnia 2021 r. rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia. W myśl § 3 pkt 3 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r., do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zwanych dalej "czynnościami", zalicza się dyżury bojowe pełnione w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i NATO, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. Zgodnie z § 7 rozporządzenia z 6 kwietnia 2021 r. żołnierzowi zawodowemu, któremu powierzono wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 3, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości: 1) członkowi załogi statku powietrznego - 200 zł, 2) członkowi personelu technicznego służby inżynieryjno-lotniczej - 100 zł - za każdy całodobowy dyżur. Stosownie natomiast do treści art. 430 ust. 1 u.o.o., obowiązującej od 23 kwietnia 2022 r., żołnierze zawodowi otrzymują uposażenie i inne należności pieniężne określone w ustawie. W myśl art. 432 ust. 1 pkt 7 u.o.o., żołnierze zawodowi otrzymują inne należności pieniężne w postaci m. in. dodatkowego wynagrodzenia za dodatkowo powierzone czasowe pełnienie obowiązków służbowych i za wykonywanie czynności powierzonych wykraczających poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Stosownie do treści art. 447 ust. 1 u.o.o., żołnierzowi zawodowemu, któremu przez okres co najmniej 1 miesiąca dodatkowo powierzono czasowe pełnienie obowiązków służbowych w trybie określonym w art. 208 przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie również za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanego przez niego stanowiska służbowego (art. 447 ust. 2 u.o.o.). Zgodnie z art. 208 ust. 1 u.o.o., dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych i prokuratorów do spraw wojskowych oraz żołnierzy zawodowych w czasie oddelegowania. Na podstawie art. 447 ust. 3 u.o.o. wydane zostało 5 grudnia 2023 r. przywoływane już powyżej rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatkowego wynagrodzenia żołnierzy zawodowych. Zgodnie z § 3 pkt 3 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r. do czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zwanych dalej "czynnościami", zalicza się pełnienie dyżurów bojowych w ramach systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa. W myśl § 7 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r. żołnierzowi zawodowemu, któremu powierzono wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 3, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości: 1) członkowi załogi statku powietrznego - 200 zł, 2) członkowi personelu technicznego służby inżynieryjno-lotniczej - 100 zł - za każdy całodobowy dyżur. Zgodnie z § 25 rozporządzenia z 5 grudnia 2023 r., stawki dodatkowego wynagrodzenia – określone w przepisach niniejszego rozporządzenia – stosuje się do ustalania wysokości tego wynagrodzenia od dnia 24 października 2023 r. z wyjątkiem stawek dodatkowego wynagrodzenia dla rzeczników dyscyplinarnych określonych w § 19, które stosuje się do ustalania wysokości tego wynagrodzenia od dnia 23 kwietnia 2022 r. Stosownie natomiast do treści art. 822 ust. 6 u.o.o., dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie m.in. art. 88 ust. 3 u.s.w.ż.z., zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie m. in. art. 447 ust. 3 niniejszej ustawy (tj. u.o.o.), nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie przepisów dotychczasowych. Powołane powyżej akty prawne zawierają analogiczne regulacje prawne. Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 6 kwietnia 2021 r., jak i z 5 grudnia 2023 r. określają, co należy podkreślić, wysokość oraz szczegółowe warunki i tryb wypłacania żołnierzom zawodowym dodatkowego wynagrodzenia za czasowe pełnienie obowiązków służbowych oraz za wykonywanie czynności powierzonych, które wykraczają poza zadania wynikające z zajmowanych stanowisk służbowych, a także stawki i terminy jego wypłacania (§ 1 rozporządzeń). Z treści art. 88 ust. 2 u.s.w.ż.z. i art. 447 ust. 2 u.o.o. wynika jednoznacznie, że bezwzględnymi przesłankami przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatkowego wynagrodzenia jest: po pierwsze, powierzenie wykonywania dodatkowych czynności i po drugie, czynności te muszą wykraczać poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Katalog zamknięty czynności powierzonych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie został uregulowany w § 3 przywołanych powyżej rozporządzeń. Należy podkreślić, że przyznanie dodatkowego wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w cytowanych powyżej § 3 pkt 3 obydwu rozporządzeń jest możliwe jedynie wówczas, gdy czynności te wykraczają poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierza zawodowego. Ustawodawca wskazał zatem wprost, że żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, jeżeli czynności, o których mowa w § 3 pkt 3 obydwu wskazanych powyżej rozporządzeń, wykonuje w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że skarżący od 2 stycznia 2020 r. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym: [...] na podstawie Rozkazu personalnego nr [...] Dowódcy [...] z 12 grudnia 1999 r. Zadania wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska zostały określone w zakresie obowiązków dla stanowiska służbowego: [...] oraz w Karcie Opisu Stanowiska Służbowego (nr [...]). Skarżący objął obowiązki na stanowisku służbowym 8 stycznia 2020 r., co zostało potwierdzone w Rozkazie Dziennym Dowódcy [...] z 30 stycznia 2020 r. Do zadań [...] należy m. in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (załącznik z 23 listopada 2021 r. nr 57 do rozkazu Dowódcy [...] nr [...] z 23 listopada 2021 r. w sprawie nadania zakresów obowiązków dla stanowisk służbowych (pracy) żołnierzy zawodowych i pracowników RON komórek wewnętrznych 1[...]). Według Karta Opisu Stanowiska Służbowego (nr [...]), Pilot, Klucz Śmigłowców 1 DLOT, Część V - Podstawowe obowiązki służbowe do podstawowych obowiązków służbowych na stanowisku służbowym należy m.in. pełnienie stałych dyżurów w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego (tj. 7). Z akt sprawy wynika również, że na podstawie rozkazów Dowódcy [...] w sprawie organizacji i funkcjonowania nr [...] z 30 grudnia 2021 r., nr [...] z 12 grudnia 2022 r., nr [...] z 29 grudnia 2023 r. odpowiednio w 2022 r., w 2023 r. i w 2024 r., skarżący wchodząc w skład etatowego Klucza śmigłowców uwaga: poszukiwawczo-ratowniczy, pełnił służbę w systemie etatowych dyżurów na podstawie planów dyżurów opracowywanych na kolejne 28-dniowe cykle rozliczeniowe uwzględniające system czasu służby, tak aby przypadało 160 godzin służby – na podstawie § 10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 czerwca 2008 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 1044), który obowiązywał do 22 kwietnia 2023 r. i § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 października 2023 r. w sprawie czasu służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 2263), który obowiązuje od 23 kwietnia 2023 r. Etatowy dyżur, zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt 2 obu rozporządzeń oznacza dyżur w stałym systemie dyżurów pełnionych przez żołnierzy w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego w powołanych do tego celu jednostkach organizacyjnych oraz podobnych etatowych służbach operacyjnych i dyżurnych. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika zatem jednoznacznie, że pełnione przez skarżącego dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego były wykonywane w ramach podstawowych obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym [...] wynikały z etatowych czynności służbowych i nie wykraczały poza zwykłe obowiązki służbowe. Należy podkreślić, że z brzmienia § 3 pkt 3 obydwu rozporządzeń, tj. z 6 kwietnia 2021 r. i 5 grudnia 2023 r., wynika jednoznacznie, że do czynności wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zalicza się m. in. lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego oraz w ramach współdziałania jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z Morską Służbą Poszukiwania i Ratownictwa, ale tylko takie, które nie wynikają z głównych zadań jednostki określonych w Etacie Jednostki. To, że w treści przepisu ustawodawca wskazał lotnicze dyżury poszukiwawczo-ratownicze pełnione w ramach służby poszukiwania i ratownictwa lotniczego nie przesądza, że skarżący powinien otrzymać dodatkowe wynagrodzenie. Skarżący nie spełnił podstawowej przesłanki warunkującej przyznanie dodatkowego wynagrodzenia, a mianowicie brak jest dodatkowej czynności powierzonej. Skarżącemu nie powierzono wykonywania dodatkowych czynności poza czynnościami wynikającymi z zakresu obowiązków dla stanowiska służbowego: [...] oraz Karty Opisu Stanowiska Służbowego (nr[...]). Wobec powyższego zarzuty skargi w powyższym zakresie są niezasadne. Nie ma również racji skarżący twierdząc, że każdy dyżur ratowniczy jest dodatkową czynnością powierzoną, gdyby intencją ustawodawcy było wprowadzenie rozróżnienia, to zastrzegłby to wyraźnie w § 3 pkt 3 rozporządzenia, tak jak uczynił to w § 3 pkt 4 rozporządzenia, co dodatkowo potwierdza również treść § 21 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, że powierzanie czynności za dodatkowym wynagrodzeniem może być dokonywane w przypadku, gdy wykonywanie czynności, o których mowa w § 3 pkt 14 nie zostało ujęte w zakresach obowiązków służbowych przypisanych do stanowisk służbowych występujących w jednostce wojskowej. Wskazać należy, że w przypadku skarżącego zabrakło "powierzenia czynności", jako czynności dodatkowych, co jak już wskazano powyżej w niniejszej sprawie jest kluczowe, aby odróżnić obowiązki podstawowe od obowiązków dodatkowych wykraczających poza podstawowe obowiązki służbowe wynikające z zajmowanego przez skarżącego stanowiska służbowego. Konkludując zatem stwierdzić należy, że skarżący – jak wynika z akt sprawy – nie pełnił żadnych dodatkowych obowiązków. Obowiązki, które realizował są bowiem jego podstawowymi obowiązkami zawodowymi, które realizuje w sposób regularny i stały – a więc są to zwykłe (a nie dodatkowe) obowiązki służbowe. Sąd nie podziela zatem wykładni przepisów zaprezentowanych w skardze zawracając przy tym uwagę i na to, że delegacja z art. 447 § 3 u.o.o. dotyczy tylko dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 i 2. Przy czym rozporządzenie już w samym tytule wskazuje, że dotyczy ono dodatkowego wynagrodzenia. Co więcej, zgodnie z wolą ustawodawcy, określając wysokość dodatkowego wynagrodzenia rozporządzenie powinno uwzględniać charakter i zakres wykonywanych czynności, pracochłonność i stopień wykorzystania czasu pozasłużbowego niezbędnego przy ich wykonywaniu, a także kwalifikacje i doświadczenie żołnierza zawodowego niezbędne przy wykonywaniu tych czynności. Zatem z samej treści art. 447 u.o.o. nie można wyinterpretować normy o przyznaniu dodatkowego wynagrodzenia za czynności należące do podstawowych obowiązków żołnierza zawodowego. Jeżeli dane czynności mieszczą się – tak jak w niniejszej sprawie – w opisie stanowiska służbowego i nie wykraczają poza zwykłe obowiązki, to nie mogą być one podstawą roszczenia o dodatkowe wynagrodzenie. Niezasadny jest również postawiony w skardze zarzut, który dotyczy naruszenia art. 8 § 2 k.p.a. Nie można bowiem powołać się na naruszenie zasady wyrażonej art. 8 § 2 k.p.a. w sytuacji, gdy wydana w sprawie decyzja, choćby była odmienna od innej decyzji wydanej w analogicznym stanie faktycznym i prawnym, jest jednak prawidłowa i zgodna z prawem, albowiem wzgląd na potrzebę ochrony zasady praworządności ma w tego rodzaju sytuacji pierwszeństwo przed oczekiwaniami strony. Poza tym, przez utrwaloną praktykę należy rozumieć zgodne z prawem, akceptowane przez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju w takich samych stanach faktycznych i prawnych (por. m. in. wyrok NSA z 18 marca 2025 r., III OSK 2577/22). Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że zarzuty i argumentacja zawarta w skardze, które w istocie zmierzały do podważenia oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący nie spełnił przesłanek określonych w art. 88 ust. 2 u.s.w.ż.z. i art. 447 ust. 2 u.o.o. warunkujących przyznanie dodatkowego wynagrodzenia, a mianowicie nie zostało mu powierzone wykonywanie dodatkowych czynności, które muszą wykraczać poza zadania wynikające z zajmowanego stanowiska służbowego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymagania określone w art. 107 § 3 k.p.a., odnosi się do zarzutów zawartych w odwołaniu, wskazując na ustalone fakty, które zostały udowodnione i wyjaśnia podstawę prawną rozstrzygnięcia, co umożliwiło sądowi rzetelne przeprowadzenie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając niniejszą sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. d.j.