III SA/Łd 727/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA – Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przywrócenie terminu do wniesienia i opłacenia skargi w sprawie ze skargi A. R. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] Nr [...]; znak [...] w przedmiocie odmowy udzielania zezwolenia na założenie szkoły publicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia i opłacenia skargi R.A. W dniu 22 października 2007 r. A. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzje [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] (znak [...] i [...]) w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie szkoły publicznej. Do skargi skarżący załączył dowód uiszczenia opłaty w kwocie 2000,00 zł. oraz przedłożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i jej opłacenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że prowadzenie swojej sprawy powierzył profesjonalnemu pełnomocnikowi, który popełnił błąd nieprawidłowo opłacając skargę, o czym go nie poinformował. Jak podniósł dalej skarżący, informację o odrzuceniu skargi uzyskał od pełnomocnika dopiero w dniu 17 października 2007 roku. Skarżący argumentował, że niekompetencja i nierzetelność adwokata, któremu powierzył prowadzenie sprawy może pozbawić go szansy na jej sprawiedliwe rozstrzygnięcie. W tej sytuacji A. R. wniósł samodzielnie skargi na powyżej wskazane decyzje [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]. Jak wynika z akt sądowych WSA w Łodzi w sprawie sygn. IIISA/Łd 462/07 do tutejszego Sądu, w dniu 6 czerwca 2007 wpłynęła skarga na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] (Nr [...]; znak [...]) w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie szkoły publicznej. Skarga ta została sporządzona i wniesiona przez ustanowionego przez stronę pełnomocnika w osobie adwokata J. S. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 lipca 2007 roku Sąd odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Postanowieniem z dnia 8 listopada 2007r. Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] Nr [...] znak [...]. Wobec powyższego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest więc wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia i opłacenia skargi w sprawie decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] Nr [...] znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może bronić się składając wniosek o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu". Wnosząc o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 powoływanej ustawy). Brak winy strona musi uprawdopodobnić przez wskazanie faktów wyłączających jej winę. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się powszechnie, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W rozpatrywanej sprawie nie można przyjąć, że strona uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. IV, Warszawa 1980 r., str. 136). W literaturze wskazuje się, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa - "Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (...). Przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy" (por. Kodeks postępowania cywilnego z Komentarzem, Warszawa 1988, t. I., str. 274 i 275). Argumentacja strony, przedstawiona w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i jej opłacenia, wskazująca na błąd pełnomocnika w uiszczeniu opłaty od skargi, nie może mieć w przedmiotowej sprawie żadnego znaczenia. Zauważyć bowiem należy, że niniejszy wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i jej opłacenia dotyczy skargi na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] nr [...], znak [...]. Natomiast argumentacja skarżącego, uzasadniająca wniesienie skargi z uchybieniem terminu odwołuje się do błędu pełnomocnika, który – jak twierdzi strona – nieprawidłowo opłacił wpis od skargi. W tym miejscy należy jednak jednoznacznie stwierdzić, że działania pełnomocnika dotyczyły jednakże wniesienia skargi na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] nr [...], znak [...]. W stosunku do tej skargi Sąd podejmował czynności procesowe i odrzucił ją z uwagi na nieprawidłowe jej opłacenie. Istotne jest przy tym, że A. R. udzielił pełnomocnictwa adwokatowi J. S. jedynie do prowadzenia sprawy dotyczącej skargi na decyzję [...] z dnia [...] nr [...], co wynika jednoznacznie z treści pełnomocnictwa załączonego do akt sprawy o sygn. akt III SA/Łd 462/07. Odnośnie natomiast decyzji nr [...], skarga na tę decyzję nie była składana i decyzja ta nie była przedmiotem zainteresowania Sądu. Skarżący nie podejmował również żadnych czynności prawnych związanych z zaskarżeniem tej decyzji. W tym miejscu godzi się podkreślić, że w dniu [...] [...] Kuratorium Oświaty podjęło dwie decyzje [...] i [...]. Wobec powyższego argumentacja strony, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] Nr [...] i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia spowodowane jest – jak stwierdził skarżący – powierzeniem prowadzenia sprawy profesjonalnemu pełnomocnikowi, który popełnił błąd źle opłacając skargę, w sytuacji gdy skarżący w ogóle nie udzielił pełnomocnictwa wskazanemu adwokatowi do prowadzenia jego sprawy dotyczącej decyzji nr [...] i skarga na tę decyzję nie była w ogóle składana, nie może w niniejszej sprawie zostać uznane za uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Tylko na marginesie podnieść należy, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić także wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (por. wyrok Sądu Najwyższego z 21 lutego 2002 r., sygn. akt I PKN 903/2000). Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z wyroków stwierdził, że brak winy w uchybieniu terminu nie jest wykazany także w sytuacji w której "skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, który powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych. Osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżącego natomiast obciąża odpowiedzialność związana z wyborem jednostki, której zleciła pomoc prawną, a skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę". Reasumując, zaprezentowana argumentacja skarżącego A. R. nie może zostać uznana za zasadną do stwierdzenia, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), orzeczono jak w postanowieniu. R.A.