III SA/Łd 730/18

Dnia 18 grudnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Asesor WSA Małgorzata Kowalska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , , , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2018 roku sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz Z. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 1, art. 3 ust 2, art. 5, art. 6, art. 7 ust. 1 i 2, art. 8, art. 21, art. 24, art. 36 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 278), art. 32 ust. 2, art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., s. 608 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1307/2013, art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20 czerwca 2014 r., s. 48 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 640/2014, art. 24, art. 29 rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności. (Dz. Urz. UE L 227 z 2014 r., s. 69 z 17 lipca 2014 r. ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 809/2014, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z 19 lipca 2017 r. w sprawie przyznania Z. M. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r.. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniósł, że 15 czerwca 2015 r. Z. M. złożył wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r.. 19 sierpnia 2015 r. skarżący zmienił wniosek. [...] organ I instancji wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r.. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie. Decyzją z [...] organ II instancji uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia w związku z przeprowadzeniem przez Biuro Kontroli na Miejscu wizytacji terenowej działek ewidencyjnych 94/1 i 221. Organ I instancji 19 sierpnia 2016 r. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie. Organ II instancji decyzją z 22 maja 2017 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w związku ze zbyt ogólnym uzasadnieniem decyzji uniemożliwiającym organowi nadzoru sprawdzenie prawidłowości ustaleń organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. Organ l instancji 19 lipca 2017 r. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r.. W odwołaniu skarżący nie zgodził się z ustaleniami organu I instancji w zakresie powierzchni kwalifikowanej do wnioskowanych płatności oraz uzasadnieniem decyzji. Organ II instancji podzielając stanowisko organu I instancji zajęte w decyzji z 19 lipca 2017 r. podniósł, że skarżący ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności redystrybucyjnej, płatności za zazielenienie do powierzchni 52,05 ha. Kontrola administracyjna, opierająca się między innymi na wynikach wizytacji terenowej przeprowadzonej 10 maja 2016 r. wykazała nieprawidłowości w zakresie powierzchni następujących działek rolnych: A położonej na działce ewidencyjnej [...], C położonej na działce ewidencyjnej [...], L położonej na działce ewidencyjnej [...], H położonej na działce ewidencyjnej [...]. W ocenie organu l instancji powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnościami na działce rolnej A była mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku 3,00 ha. W związku z powyższym wykluczono powierzchnię 0,11 ha. Powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnościami na działce rolnej C była mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku 0,60 ha. W związku z powyższym wykluczono powierzchnię 0,04 ha. Powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnościami na działce rolnej L była mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku 2,60 ha. W związku z powyższym wykluczono powierzchnię 0,01 ha. Powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnościami na działce rolnej H była mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku 1,03 ha. W związku z powyższym wykluczono powierzchnię 0,01 ha. Skutkowało to wydaniem 19 lipca 2017r. decyzji o przyznaniu skarżącemu w pomniejszonej wysokości jednolitej płatności obszarowej, płatności redystrybucyjnej, płatności za zazielenienie do powierzchni 51,88 ha oraz przyznaniu kwoty w wysokości 433,32 zł z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. 10 maja 2016 r. została przeprowadzona wizytacja terenowa, której celem było ustalenie powierzchni użytkowanej rolniczo na działce ewidencyjnej [...] położonej w województwie [...], powiecie [...], w gminie [...], w obrębie ewidencyjnym [...] i działce ewidencyjnej [...] położonej w województwie [...], powiecie [...], w gminie [...], w obrębie ewidencyjnym [...]. Z oględzin sporządzono protokół wraz ze szkicami oraz dokumentacją zdjęciową. Kontrolerzy sporządzili dokumentację fotograficzną wizytowanych działek (fot. nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 22) oraz trzy szkice pomiaru. Kopię protokołu z oględzin przekazano bezpośrednio Z. M. obecnemu przy kontroli. Skarżący zgłosił zastrzeżenia do protokołu. W piśmie z 24 kwietnia 2017 r. Kierownik Biura Kontroli na Miejscu odpowiadając na zastrzeżenia skarżącego, potwierdził poprawność przeprowadzonej w 10 maja 2016 r. wizytacji terenowej i podtrzymał jej wyniki. Z protokołu z oględzin z 10 maja 2016 r. wynika, że powierzchnia zmierzona wynosi w ramach działki ewidencyjnej [...] – 4,05 ha, natomiast w ramach działki ewidencyjnej [...]– 2,89 ha. Działkę [...] zmierzono w dwóch częściach, które nie tworzą zwartego obszaru zgodnie z definicją działki rolnej zawartą w art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia nr 1306/2013. W uwagach w raporcie wskazano powierzchnię dwóch odrębnych części działki ewidencyjnej [...]: - część pierwsza [...] o powierzchni 0,22 ha obejmująca południową część działki ewidencyjnej, - część druga [...] o powierzchni 2,67 ha obejmująca większość powierzchni działki ewidencyjnej. Ponadto na szkicu oznaczono prowadzoną uprawę jako "nowy zasiew". Z uwagi na zawyżenie powierzchni w północnej części działki ewidencyjnej [...], gdzie zadeklarowano działki rolne L i O oraz zadeklarowanie przez wnioskodawcę mniejszej powierzchni w południowej części działki ewidencyjnej [...], gdzie deklarował działki rolne M i N w ramach tych samych płatności bezpośrednich, powierzchnie te zostały skompensowane w taki sposób, że stwierdzono zawyżenie powierzchni 0,01 ha jedynie w ramach działki rolnej L zadeklarowanej w północnej części działki ewidencyjnej [...] do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Wyłączeniu uległa powierzchnia stawu znajdującego się przy wschodniej granicy w południowej części działki ewidencyjnej [...] (oznaczona jako część pierwsza [...]) widoczna na zdjęciach nr 1 i 3. Ponadto wyłączeniu uległ pas nieużytkowanego rolniczo odłogu przy zabudowie mieszkalnej w północnowschodnim rogu tej części działki ewidencyjnej, widoczny na zdjęciu nr 3. Na działce ewidencyjnej [...] skarżący zadeklarował działki rolne: A o powierzchni 3,00 ha w jej północnej części, B o powierzchni 0,60 ha w jej północnowschodniej części i C o powierzchni 0,60 położoną między pozostałymi dwiema działkami w północnozachodniej części działki ewidencyjnej. Łącznie skarżący zadeklarowała w ramach płatności bezpośrednich powierzchnię 4,20 ha. Organ I instancji wyznaczył powierzchnię kwalifikującą się do objęcia płatnością na podstawie maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO). Podczas kontroli administracyjnej ustalono, że powierzchnia kwalifikującego się hektara na działce ewidencyjnej [...] wynosi 4,05 ha i do takiej powierzchni została przyznana płatność. W ocenie organu II instancji, powyższe ustalenia mają swoje odzwierciedlenie na obrazie ortofotomapy z 12 maja 2015 r. uwzględniającej wyniki zarówno wizytacji terenowej z 10 maja 2016 r., jak i wyniki wizytacji terenowej z 16 marca 2015 r. Powyższą sytuację obrazuje wydruk z wizualizacji IACS+ nr [...], gdzie kolorem czerwonym wyrysowano pomiar powierzchni działki ewidencyjnej [...] ustaloną w powyżej opisany sposób. Wydruk z wizualizacji 1ACS+ nr [...] przedstawia zbliżenie spornych powierzchni wykluczonych w trakcie kontroli administracyjnej. Pojęcie tolerancji pomiaru rozumiane jest jako obwód x szerokość strefy buforowej (zgodnie z art. 38 ust. 4 rozporządzenia nr 809/2014) i stosowane jest w trakcie kontroli na miejscu do porównania powierzchni deklarowanej we wniosku z powierzchnią zmierzoną podczas kontroli na miejscu, a więc nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż oględziny miały na celu weryfikację i aktualizację powierzchni MKO w systemie LPIS i wykorzystanie podczas kontroli administracyjnej wniosku. Podczas weryfikacji maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO) nie są kontrolowane powierzchnie deklarowanych działek rolnych (upraw), lecz ma on na celu określenie powierzchni uprawnionej do płatności, rozumianej jako granice kwalifikowanego obszaru na działce referencyjnej w szczególności wykrycie różnic w przebiegu granic pól zagospodarowania istniejących w LPIS ze stanem faktycznym. Następnie w dalszej kolejności, na etapie aktualizacji danych w systemie LPIS granice uzyskane na podstawie dokonanego pomiaru (bez tolerancji) porównywane są z granicami, obszarami zagospodarowania istniejącymi w LPIS. Tak więc, podczas pomiaru obszarów użytkowanych rolniczo należało odnieść się do stanu faktycznie zmierzonego w terenie, bez uwzględnienia tolerancji pomiaru, co poprawnie ustalił organ I instancji w zaskarżonej decyzji. Z ustaleń zawartych w protokole z 16 marca 2015 r. wynika, że działka ewidencyjna [...] tworzy zwarty obszar o łącznej powierzchni 4,16 ha. Zmniejszenie powierzchni powyższej działki ewidencyjnej nastąpiło z uwagi na widoczny na zdjęciach nr. 9, 10, 11, 12, 13 odłóg usiany płytkimi stawami i hałdami ziemi przy zachodniej granicy działki ewidencyjnej w północno centralnej części działki ewidencyjnej. Ponadto wyłączeniu uległa powierzchnia enklawy w północno zachodniej części działki ewidencyjnej gdzie znajdują się płytkie stawy widoczne na zdjęciach nr 5, 6, 7, 8. Według ustaleń zawartych w protokole z 10 maja 2016 r. działka ewidencyjna [...] tworzy zwarty obszar o łącznej powierzchni 4,05 ha, Zmniejszenie powierzchni powyższej działki ewidencyjnej nastąpiło z uwagi na widoczny na zdjęciach nr. 16, 17, 18, 19, 20, 22 odłóg usiany płytkimi stawami i hałdami ziemi przy zachodniej granicy działki ewidencyjnej w północnocentralnej części działki ewidencyjnej oraz wyłączona powierzchnia w północnozachodniej części działki ewidencyjnej, gdzie znajdują się płytkie stawy widoczne na zdjęciach nr 14 i 15. Ponadto wykluczono powierzchnię przy zabudowaniach w południowej części działki ewidencyjnej przy granicy z działką ewidencyjną [...]. Różnice zasięgu powierzchni kwalifikowanej przedstawia szkic nr 5, gdzie kolorem jasnoróżowym wyrysowano ustalenia z wizytacji terenowej z 10 maja 2016 r., natomiast kolorem czerwonym ustalenia z wizytacji terenowej z 16 marca 2015 r.. Wobec wykluczenia z płatności powierzchni w północno zachodniej części działki ewidencyjnej [...] zadeklarowanej w ramach tych samych płatności na działkach rolnych C i A, kompensacja pomiędzy tymi działkami rolnymi nie wpływa na wysokość przyznawanych w 2015 r. płatności. Podczas kontroli administracyjnej ustalono, że powierzchnia kwalifikującego się hektara na działce ewidencyjnej 173 wynosi 6,39 ha w 2015 r. i do takiej powierzchni została przyznana płatność. Z wniosku wynika, że na działce tej skarżący zadeklarowała trzy działki rolne l, J i H o łącznej powierzchni 6,40 ha. Pomimo zmniejszenia maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO) o powierzchnię 0,01 ha w południowej części działki ewidencyjnej 173, gdzie znajdują się zabudowania gospodarcze i jednocześnie stwierdzono, że wnioskodawca zadeklarował mniejszą powierzchnię uprawy w ramach działki rolnej H w północnej części działki ewidencyjnej 173, w ramach tych samych płatności bezpośrednich, to powierzchnie te zostały skompensowane w taki sposób, że stwierdzono zawyżenie powierzchni 0,01 ha jedynie w ramach działki rolnej H zadeklarowanej w północnej części działki ewidencyjnej 173 do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Powyższą sytuacje obrazuje wydruk z wizualizacji IACS+ nr [...] gdzie kolorem czerwonym wyrysowano pomiar powierzchni działki rolnej H ustalony w wyniku kontroli administracyjnej powyższej działki rolnej. Natomiast wydruk z wizualizacji IACS+ nr [...] przedstawia południową krawędź działki ewidencyjnej [...]. Organ II instancji stwierdził dalej, że w zakresie jednolitej powierzchni obszarowej powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności wynosiła 52,05 ha. Powierzchnia stwierdzona kwalifikująca się do objęcia płatnością wyniosła 51,88 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią zgłoszoną a powierzchnią stwierdzoną wyniosła zatem 0,17 ha. Procentowa różnica miedzy powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych do płatności a powierzchnią stwierdzoną wynosi 0,33%. Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha w 2015 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2015 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2015 r. (Dz. U. poz. 1619) i wynosi 453,70 zł. W związku z tym początkowa kwota jednolitej płatności obszarowej wyniosła 23 537,96 zł. Stwierdzona w toku prowadzonego postępowania powierzchnia działek rolnych deklarowanych do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 27,67 ha. Zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014 powierzchnia ta stanowi podstawę do przyznania płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność za zazielenienie). Stawka płatności za zazielenienie do 1 ha w 2015 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2015 r. w sprawie stawki płatności za zazielenienie za 2015 r. (Dz. U. poz. 1620) i wynosi 304,31 zł. W związku z tym początkowa kwota płatności za zazielenienie w wyniosła 15 787,60 zł. Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i art. 18 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014 powierzchnię deklarowaną kwalifikowaną do płatności dodatkowej zmniejszono do limitu 30,00 ha. Ze względu na art. 14 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego powierzchnię tę pomniejszono o 3 ha i wynosi ona 27,00 ha. Stawka płatności dodatkowej w 2015 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2015 r. w sprawie stawki płatności dodatkowej za 2015 r. (Dz. U. poz. 1622). W związku z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 grudnia 2015 r. w sprawie wielkości zmniejszenia (redukcji) stawki płatności dodatkowej za 2015 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 5) stawka ta wynosi 170,11 zł. Różnica w wysokości przyznanej płatności redystrybucyjnej 2,93 zł wynika ze zmiany stawki płatności redystrybucyjnej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 grudnia 2015 r. w sprawie wielkości zmniejszenia (redukcji) stawki płatności dodatkowej za 2015 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 5 ze zm.). Początkowa kwota płatności redystrybucyjnej wyniosła zatem 4 592,97 zł. Organ II instancji wskazując na treść art. 8 rozporządzenia nr 1307/2013, art. 6 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 809/2014 oraz art. 3 rozporządzenia nr 639/2014 wyjaśnił także, iż łączna kwota przysługujących płatności bezpośrednich wynosiła 43 918,53 zł, czyli przekroczyła 2 000 euro, bowiem po przeliczeniu na euro po kursie wymiany 4,2448 zł stanowiła 10 346,43 euro. Zatem do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 8 346,43 euro (10 346,43 - 2 000=8 346,43) należało zastosować współczynnik korygujący 1,393041% (8 346,43 euro x 1,353905% = 116,27 euro). Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosiła 116,27 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla: jednolitej płatności obszarowej to 62,31 euro, dla płatności za zazielenienie to 41,79 euro, dla płatności redystrybucyjnej to 12,16 euro. W związku z powyższym, przyznano skarżącemu jednolitą płatności obszarową w wysokości 23 273,45 zł, płatność za zazielenienie w wysokości 15 610,19 zł oraz płatność redystrybucyjną w wysokości 4 541,36 zł. W ocenie organ II instancji, w sprawie nie zaistniały przesłanki wymienione w art. 2 ust. 2 i art. 64 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz art. 4 rozporządzenia nr 809/2014, a tym samym brak jest podstawy do zastosowania odstąpienia zmniejszenia płatności w związku z zatwierdzeniem do płatności powierzchni mniejszej niż skarżący deklarował we wniosku. O uchybieniach skarżący został zawiadomiony poprzez doręczenie decyzji administracyjnej. W skardze na powyższą decyzję Z. M. wniósł o jej uchylenie oraz zasądzenie uiszczonego wpisu w wysokości 200 zł. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że kwestionuje prawidłowość ustaleń w zakresie powierzchni działek rolnych stanowiących podstawę wyliczenia wysokości dopłat za 2015 r., ustaleń co do granic działek rolnych, sposobu, metody, metodologii pomiarów i czasu przeprowadzenia kontroli. Skarżący wskazał przy tym na rozbieżności w protokołach z kontroli pomiędzy powierzchnią zmierzoną i stwierdzoną. Zarzucił także, iż w decyzji przyjęto inne powierzchnie dla części działek rolnych. Organ II instancji nie odniósł się do zarzutów ujętych w odwołaniu w kwestii protokołów z kontroli z 16 marca 2015 r. i z 10 maja 2016 r.. Nie wyjaśnił, dlaczego przyjął ustalenia protokołu z 2016 r. a nie z 2015 r. lub np. z 2017 r.. Nadto zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja oparta jest na niewiarygodnych i błędnych ustaleniach powierzchni działek rolnych. Na podstawie błędnych danych dokonano błędnych naliczeń w związku z czym wnosił o ponowną kontrolę na miejscu. Nie wyjaśniono, dlaczego błąd pomiaru zależy od kształtu działki rolnej, jej obwodu. Inny błąd pomiaru jest dla działki o takiej samej powierzchni w kształcie prostokąta a inny dla działki w kształcie kwadratu. Przyjęta metoda pomiaru, użyte przyrządy i strefa buforowa 1,25 metra w zależności od kształtu działki rolnej daje inne wielkości pomiaru. Nie wyjaśniono, dlaczego po zmierzeniu powierzchni działki rolnej nie doliczono tolerancji pomiaru co dałoby inną powierzchnię. Powierzchnię działek rolnych stwierdza się po uwzględnieniu błędu pomiaru wynikającego z użycia mało dokładnych urządzeń pomiarowych, w okresie wegetacji roślin po ustaleniu granic działek rolnych najlepiej z osobą składającą wniosek. Poprawne ustalenie powierzchni działek rolnych poprzez przeprowadzenie ponownej kontroli w terenie, o którą ponownie wnosił pozwoliłoby na poprawne ustalenia powierzchni działek rolnych i wydanie poprawnej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz.1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie organy administracji obu instancji naruszyły przepisy postępowania i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015r. poz.308 ze zm.), przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności. (Dz.U. UE L nr 181 poz.48) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2103 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylenie rozporządzenia Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. UE L z 2013r. nr 347 poz.608 ze zm.). Zgodnie z treścią art.6 ustawy z 5 lutego 2015r. płatności bezpośrednie oraz płatność niezwiązana do tytoniu są przyznawane rolnikowi, jeżeli są spełnione warunki przyznania tych płatności określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na jej podstawie. W myśl art.8 ust.1 wymienionej ustawy jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z treścią art.14 ust.2 cytowanej ustawy płatność dodatkowa przysługuje do powierzchni gruntów objętych obszarem zatwierdzonym do jednolitej płatności obszarowej będących w posiadaniu rolnika: 1) nie większej niż 30 ha oraz 2) pomniejszonej o 3 ha. W myśl art.19 ust.1 pkt.1 i 2 ustawy wysokość płatności: 1) obszarowej w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn powierzchni obszaru zatwierdzonego do danej płatności i stawki tej płatności na 1 ha tej powierzchni, 2) do zwierząt w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn liczby zwierząt zatwierdzonych do danej płatności i stawki tej płatności na 1 sztukę - po uwzględnieniu art. 8 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia nr 1307/2013 oraz zmniejszeń, wykluczeń lub pozostałych kar administracyjnych wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności, a w przypadku jednolitej płatności obszarowej - po uwzględnieniu dodatkowo zmniejszeń, o których mowa w art. 11 rozporządzenia nr 1307/2013, z zastosowaniem współczynnika redukcji wynoszącego 100%. Zgodnie z treścią art.32 ust.2 rozporządzenia nr 1307/2013 do celów niniejszego tytułu "kwalifikujący się hektar" oznacza: a) wszelkie użytki rolne gospodarstwa rolnego, w tym obszary, które w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w państwach członkowskich przystępujących do Unii w dniu 1 maja 2004 r., które w momencie przystąpienia zdecydowały się na stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej, wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej lub - w przypadku gdy obszar wykorzystuje się także do prowadzenia działalności pozarolniczej - wykorzystywane w przeważającym zakresie do prowadzenia działalności rolniczej; lub b) każdy obszar, który zapewnił rolnikowi prawo do płatności w 2008 r. w ramach systemu płatności jednolitych lub systemu jednolitej płatności obszarowej określonych, odpowiednio, w tytule III oraz IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i który: (i) nie jest już zgodny z definicją "kwalifikującego się hektara" na mocy lit. a) w wyniku wdrożenia dyrektywy 92/43/EWG, dyrektywy 2000/60/WE oraz dyrektywy 2009/147/WE; (ii) w okresie, w którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, jest zalesiony zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 lub art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub w ramach systemu krajowego, którego warunki są zgodne z art. 43 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013; lub (iii) w okresie, w którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, jest obszarem odłogowanym zgodnie z art. 22, 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. W myśl art.5 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 640/2014 1.system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 stosuje się na poziomie działek referencyjnych. Działka referencyjna obejmuje jednostkę gruntu stanowiącą powierzchnię użytków rolnych zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. W stosownych przypadkach, działka referencyjna obejmuje również obszary, o których mowa w art. 32 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, oraz grunty rolne, o których mowa w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Państwa członkowskie wytyczają działkę referencyjną w sposób gwarantujący, że działka referencyjna jest mierzalna, umożliwia niepowtarzalną i jednoznaczną lokalizację każdej zgłaszanej corocznie działki rolnej i co do zasady jest stabilna w czasie. 2. Państwa członkowskie dopilnowują ponadto, aby zgłaszane działki rolne były identyfikowane w sposób pewny. W szczególności państwa członkowskie wymagają, aby wnioski o przyznanie pomocy i wnioski o płatność były składane wraz z określonymi informacjami lub aby towarzyszyły im dokumenty określone przez właściwy organ, które umożliwią lokalizację i pomiar każdej działki rolnej. W odniesieniu do każdej działki referencyjnej państwa członkowskie: a) określają maksymalny kwalifikowalny obszar do celów systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; b) określają maksymalny kwalifikowalny obszar do celów środków obszarowych, o których mowa w art. 28-31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013; c) lokalizują i ustalają wielkość tych obszarów proekologicznych, wymienionych w art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, w odniesieniu do których dane państwo członkowskie podjęło decyzję, że uznaje je za obszar proekologiczny. W tym celu państwa członkowskie stosują, w stosownych przypadkach, współczynniki przekształcenia lub współczynniki ważenia określone w załączniku X do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; d) ustalają, czy mają zastosowanie przepisy dotyczące obszarów górskich, obszarów charakteryzujących się znacznymi ograniczeniami naturalnymi i innych obszarów charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami, o których mowa w art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, obszarów Natura 2000, obszarów objętych dyrektywą 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady(14), gruntów rolnych zatwierdzonych do produkcji bawełny zgodnie z art. 57 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, użytków rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, obszarów wyznaczonych przez państwa członkowskie do wdrażania na poziomie regionalnym lub wspólnego wdrażania obszarów proekologicznych zgodnie z art. 46 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, obszarów zgłoszonych Komisji zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, obszarów pokrytych trwałymi użytkami zielonymi, które są wrażliwe pod względem środowiskowym, na obszarach objętych dyrektywą Rady 92/43/EWG(15) lub dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE(16), jak i dalszych obszarów wrażliwych, o których mowa w art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, lub obszarów wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 48 tego rozporządzenia. W myśl art.18 ust.6 rozporządzenia nr 640/2014 bez uszczerbku dla kar administracyjnych zgodnie z art. 19, w przypadku wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność w ramach systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego, jeżeli obszar zgłoszony przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego dla tej grupy upraw. Nie naruszając przepisów art. 60 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, jeżeli różnica między całkowitym obszarem zatwierdzonym a całkowitym obszarem zgłoszonym do objęcia płatnością w ramach systemów pomocy bezpośredniej ustanowionych w tytułach III, IV oraz V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub całkowitym obszarem zgłoszonym do objęcia płatnością w ramach środka wsparcia obszarowego jest mniejsza lub równa 0,1 ha, obszar zatwierdzony uznaje się za równy obszarowi zgłoszonemu. Na potrzeby obliczeń uwzględnia się jedynie zawyżenia powierzchni obszarów na poziomie grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1. Akapitu drugiego nie stosuje się, w przypadku gdy różnica przekracza 20 % całkowitej powierzchni obszaru zgłoszonego do objęcia płatnością. Zgodnie z treścią art. 23 ust.2 wymienionego rozporządzenia bez uszczerbku dla kar administracyjnych mających zastosowanie zgodnie z art. 28, jeżeli obszar zgłoszony w pojedynczym wniosku o płatność podstawową lub jednolitą płatność obszarową przekracza obszar zatwierdzony, do obliczania płatności z tytułu zazieleniania stosuje się obszar zatwierdzony. Jeśli jednak obszar zatwierdzony w ramach systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej okaże się większy niż obszar zgłoszony we wniosku o przyznanie pomocy, do obliczania płatności z tytułu zazieleniania wykorzystuje się obszar zgłoszony. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu administracji o przyznaniu Z. M. płatności obszarowych na 2015r. a mianowicie jednolitej płatności obszarowej (JPO), płatności za zazielenienie i płatności redystrybucyjnej a także o przyznaniu kwoty z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w 2015r. Z. M. zadeklarował do JPO działki rolne o powierzchni 52,05 ha zaś powierzchnia stwierdzona, kwalifikująca się do płatności wyniosła 51,88 ha. Wykluczono z płatności powierzchnię 0,17 ha co stanowi 0,33% powierzchni stwierdzonej. W związku z czym przyznano płatności w pomniejszonej wysokości. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że organy administracji przy przyznaniu płatności obszarowych oparły się głównie na wynikach kontroli w zakresie weryfikacji powierzchni PEG przeprowadzonej w dniu 10 maja 2016r. Celem tej kontroli było ustalenie powierzchni użytkowanej rolniczo na działce ewidencyjnej nr [...] i działce nr [...]. Z protokołu tej kontroli wynika między innymi, że na działce nr 94/1 zadeklarowano do płatności 4,20 ha ( w tym działkę rolną A – 3 ha, działkę rolną B – 0,60 ha i działkę rolną C – 0,60 ha) zaś powierzchnia stwierdzona wyniosła 4,05 ha. Wykluczono z płatności 0,15 ha (w tym z działki A wykluczono 0,11 ha i z działki C – 0,04 ha), Zdjęcia załączone do protokołu obrazują tereny wykluczone z płatności (zdjęcia nr `14-22 – odłogi z płytkimi stawami i hałdami ziemi, płytkie stawy i powierzchnie przy zabudowaniach). Należy zaznaczyć, że w dniu 16 marca 2015r. również przeprowadzono kontrolę działki ewidencyjnej nr [...], której celem było ustalenie powierzchni użytkowanej rolniczo. Wyniki tej kontroli wskazują, że obszar kwalifikujący się do płatności to 4,16 ha. Zmniejszenie powierzchni nastąpiło z uwagi na odłogi usiane płytkimi stawami i hałdami ziemi oraz z uwagi na płytkie stawy w północno – zachodniej części działki (zdjęcia nr 5-13). Pomiędzy wynikami kontroli z 16 marca 2015r. i z 10 maja 2016r. istnieje rozbieżność co do wielkości powierzchni użytkowanej rolniczo na działce nr 94/1. W czasie pierwszej kontroli (z 16 marca 2015r.) ustalono, że powierzchnia kwalifikowana to 4,16 ha zaś podczas drugiej kontroli (z 10 maja 2016r.) stwierdzono, że jest to powierzchnia 4,05 ha. Organy administracji nie wyjaśniły w sposób przekonujący dlaczego oparły się n wynikach kontroli z 10 maja 2016r. a nie uwzględniono wyników kontroli z 16 marca 2015r. Z. M. w postępowaniu przed organami administracji kilkakrotnie podnosił, że organ winien oprzeć się na protokole kontroli z 16 marca 2015r. gdyż ubiega się o płatności za 2015r. a nie na oględzinach działek z 10 maja 2016r. bo zostały one przeprowadzone w 2016r. Odpowiadając na ten zarzut w zaskarżonej decyzji zacytowano jedynie jedno następujące zdanie z pisma Kierownika Biura Kontroli na Miejscu z 24 kwietnia 2017r.: " wizytacja w ternie jest konieczna nie tyle, aby ustalić przebieg granic działek rolnych deklarowanych we wniosku w 2015r. leżących w ramach jednej działki referencyjnej, gdyż jest to niemożliwe podczas kontroli w roku 2016r. lecz celem wyznaczenia w ramach danych granic działki referencyjnej powierzchni użytkowanej rolniczo". Wymienione zdanie jest lakoniczne i niewiele wyjaśnia. W zaskarżonej decyzji brak jest rozważań dotyczących tego zarzutu. Nie wiadomo zatem dlaczego organy oparły się na wynikach kontroli z 10 maja 2016r. a nie uwzględniły ustaleń kontroli z 16 marca 2015r. Kwestia ta nie została dokładnie i przekonująco wyjaśniona choć ma ona istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy gdyż z działki ewidencyjnej nr [...] wykluczono z płatności powierzchnię 0,15 ha w oparciu o wyniki kontroli z 10 maja 2016r. Nie została także dokładnie wyjaśniona wielkość powierzchni działki ewidencyjnej nr 221 kwalifikującej się do płatności. Należy zaznaczyć, że na wymienionej działce ewidencyjnej do płatności zadeklarowano działki rolne L,M,N i O. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że stwierdzono zawyżenie powierzchni w północnej części działki ewidencyjnej nr [...] gdzie zadeklarowano działki rolne L i O. Jednocześnie stwierdzono, ze zadeklarowano mniejszą powierzchnię w południowej części działki ewidencyjnej nr [...] gdzie zadeklarowano działki rolne M i N. W związku z czym powierzchnie zawyżone i zaniżone skompensowano i w efekcie stwierdzono zawyżenie powierzchni – 0,01 ha. Taką też powierzchnię wykluczono z płatności. Nie zostało jednak ustalone jak była wielkość zawyżenia powierzchni na działkach L i O a jak była wielkość zaniżenia powierzchni na działkach rolnych M i N. W związku z czym nie wiadomo w jaki sposób dokonano kompensacji powierzchni tych działek i dlaczego, po dokonaniu kompensacji, stwierdzono w efekcie zawyżenie powierzchni 0,01 ha. Aby można było skontrolować prawidłowość ustaleń organów w tym zakresie należało wyjaśnić jaka była wielkość zawyżenia powierzchni na działkach rolnych L i O i z jakiego powodu oraz jaka była wielkość zaniżenia powierzchni działek rolnych M i N i z jakiej przyczyny. Dopiero po wyjaśnieniu tych kwestii można było sprawdzić czy prawidłowo skompensowano obie powierzchnie. Organy administracji jednak tych kwestii nie wyjaśniły. W związku z czym nie można sprawdzić prawidłowości ustaleń organów dotyczących wykluczenia z płatności powierzchni 0,01ha z działki ewidencyjnej nr [...]. Nie została również dokładnie wyjaśniona wielkość powierzchni kwalifikującej się do płatności na działce ewidencyjnej nr [...]. Na wymienionej działce zadeklarowano do płatności działki rolne I,J i H o łącznej powierzchni 6,40 ha. Nadto organy administracji ustaliły, że doszło do zmniejszenia maksymalnego kwalifikowanego obszaru w południowej części działki ewidencyjnej nr [...] oraz zadeklarowania mniejszej powierzchni uprawy w północnej części działki nr [...] (w ramach działki rolnej H). Powierzchnie te zostały następnie skompensowane w taki sposób, że stwierdzono zawyżenie powierzchni 0,01h. Również i w tym przypadku (podobnie jak w odniesieniu do działki nr [...]) nie zostało wyjaśnione jakie były wielkości zawyżenia i zaniżenia powierzchni i czy przeprowadzono prawidłową kompensację obu powierzchni. Nie wiadomo zatem jakie były wielkości powierzchni podlegające kompensacji i nie można sprawdzić czy wielkość zawyżenia po kompensacji (0,001 ha) została właściwie wyliczona. Kwestie te nie zostały dokładnie wyjaśnione. W zaskarżonej decyzji brak jest szerszych rozważań w tym zakresie. Z przepisu art.3 ust.1, 2 i 3 ustawy z 5 lutego 2015r. wynika, że w postępowaniu w sprawie płatności bezpośrednich organy administracji publicznej nie mają obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego ani też poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. Organy są jednak zobligowane do stania na straży praworządności i do rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. W ramach tego obowiązku są zatem, zobligowane do odniesienia się do zarzutów podnoszonych przez stronę, która kwestionuje ustalenia faktyczne organu i przedstawia własną argumentację na poparcie swojego stanowiska. W sytuacji gdy skarżący kwestionował fakt oparcia się na wynikach kontroli z 10 maja 2016r. zamiast z 16 marca 2015r. a także nie zgadzał się z wielkością powierzchni wykluczonej z płatności to obowiązkiem organów było szczegółowe odniesienie się do tych zarzutów. W przypadku uznania, że zarzuty te nie są uzasadnione należało dokładnie wyjaśnić dlaczego przyjęto takie stanowisko. W niniejszej sprawie organy tego nie uczyniły i nie ma znaczenia fakt, że z płatności wykluczono zaledwie 0,17 ha powierzchni zadeklarowanych działek co stanowi 0,33% powierzchni stwierdzonej. Jak wyjaśnił to skarżący na rozprawie nie chodzi mu wielkość płatności obszarowych, których mu nie przyznano gdyż są one niewielkie ( do powierzchni stwierdzonej 51,88 ha przyznano 43858,32 zł płatności zaś odmówiono przyznania około 150 zł) lecz o samą zasadę. Chodzi mu zatem o to, że organy nie odniosły się do szeregu zarzutów przez niego podniesionych mimo, że w jego ocenie są one uzasadnione. W przekonaniu sądu organy administracji naruszyły przepisy postępowania a mianowicie art.7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 p.p.s.a. co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt.1c.) p.p.s.a., sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego A.R i M.R w Ł. z dnia [...]r. Na podstawie art.200 p.p.s.a. sąd zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy wziąć pod uwagę rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Przede wszystkim należy dokładnie wyjaśnić dlaczego przy przyznaniu płatności należy oprzeć się na wynikach kontroli z dnia 10 maja 2016r. a nie na wynikach oględzin z 16 marca 2015r. z odniesieniem się do argumentacji przedstawionej przez skarżącego w tym zakresie. Należy także dokładnie wyjaśnić jak wyliczono wielkość powierzchni działki nr [...] i [...] wykluczonych z przyznania płatności po skompensowaniu zawyżeń i zaniżeń powierzchni poszczególnych działek rolnych znajdujących się na wymienionych działkach ewidencyjnych. Należy również odnieść się do wszytkach pozostałych zarzutów podniesionych w skardze przez Z. M. Dopiero po wyjaśnieniu wszystkich wymienionych kwestii należy dokonać wnikliwej analizy zebranego materiału dowodowego a następnie wydać rozstrzygnięcie w sprawie. a.k.