III SA/Łd 738/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę. eg Postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...]r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., ul. A 135, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.. 7 czerwca 2019 r. postanowienie doręczono C. M.. 3 lipca 2019 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym N. przesyłkę zawierającą skargę. Adresatem przesyłki był Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. pod adresem: "ul. A 135, [...] Ł.". 8 lipca 2019 r Urząd Pocztowy Ł. 1 zwrócił przysyłkę nadawcy z adnotacją "adresat nieznany". 19 lipca 2019 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym N. przesyłkę zawierającą skargę. Adresatem przesyłki był Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. pod adresem: "ul. B 83, [...] Ł.". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie ze względu na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej). Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, że zostało ono doręczone skarżącemu 7 czerwca 2019 r. Trzydziestym dniem, licząc od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia był 7 lipca 2019 r. (niedziela). Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 90) był to dzień ustawowo wolny od pracy. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., zakończył swój bieg 8 lipca 2019 r. (w poniedziałek). 3 lipca 2019 r., a więc przed upływem powyższego terminu, skarżący nadał wprawdzie w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego przesyłkę zawierającą skargę, lecz przesyłka ta została nadana na adres: "ul. A 135, [...] Ł.", pod którym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. nie ma siedziby, gdyż prawidłowy adres tego organu administracji to: Al. B 83, [...] Ł.. Przesyłka zawierająca skargę została zatem nadana na konkretny adres do podmiotu (Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.), który pod tym adresem nie ma siedziby i nie może odbierać przesyłek. Operator pocztowy 8 lipca 2019 r. zwrócił przesyłkę z adnotacją "adresat nieznany". W tym wypadku zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2188 ze zm.). Przepisy ustawy Prawo pocztowe wiążą operatora pocztowego i wskazują mu sposób postępowania z przesyłką. W postanowieniu z 20 kwietnia 2017 r., [...] Sąd Najwyższy analizując przepisy ustawy Prawo pocztowe w powiązaniu z art. 165 § 2 k.p.c. (stanowiącym odpowiednik art. 83 § 3 p.p.s.a.) stwierdził, że skoro powód wybrał doręczenie poleconą przesyłką pocztową, miał obowiązek należycie oznaczyć adres odbiorcy. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe przesyłkę pocztową doręcza się bowiem adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, co oznacza, że operator nie ma uprawnień do kontroli ani korygowania adresu. Taki wniosek potwierdza art. 32 ustawy Prawo pocztowe, zgodnie z którym przesyłkę pocztową, której nie można doręczyć adresatowi, zwraca się nadawcy, a dopiero wówczas, gdy nie można jej zwrócić nadawcy z powodu braku lub błędnego adresu nadawcy (tzw. "przesyłka niedoręczalna"), operator, który zawarł umowę o świadczenie usługi pocztowej jest uprawniony do otwarcia przesyłki w celu uzyskania danych umożliwiających jej doręczenie lub zwrócenie nadawcy (art. 33 ustawy Prawo pocztowe). Prawidłowe oznaczenie adresata, przy jednoczesnym opatrzeniu przesyłki złym adresem, nie stwarza więc możliwości skutecznego doręczenia, ponieważ operator nie był zobowiązany do dokonania doręczenia pod innym adresem niż znajdujący się na przesyłce. Z zaprezentowanych wywodów wynika, że to właśnie zwrot błędnie adresowanej przesyłki (tj. przy wskazaniu prawidłowego adresata i błędnego adresu) do nadawcy jest, w ocenie Sądu Najwyższego, usprawiedliwiony w świetle przepisów prawa. Sąd Najwyższy uznał, że nawet przyjęcie przesyłki przez niebędący adresatem podmiot mający siedzibę pod wskazanym przez nadawcę adresem, nie powoduje skutków z art. 165 § 2 k.p.c. Pogląd ten podzielił Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając w postanowieniu z 10 września 2018 r., [...], że analogicznie należy rozumieć art. 83 § 3 p.p.s.a., tj. nie można uznać, że termin do wniesienia skargi został zachowany w sytuacji, gdy w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w terminie z art. 53 § 1 p.p.s.a. oddano przesyłkę nieprawidłowo zaadresowaną. Przesyłka zwrócona z uwagi na niespełnienie przez nadawcę wymogów zapewniających możliwość wykonania przez operatora pocztowego usługi pocztowej, tj. doręczenie przesyłki adresatowi, nie wywołuje skutków, o których mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. Podzielając ten pogląd sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie sam fakt nadania przesyłki zawierającej skargę 3 lipca 2018 r., a więc przed upływem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi (8 lipca 2019 r.) z uwagi na wskazanie na przesyłce niewłaściwego adresu organu drugiej instancji, nie wywołał skutku w postaci zachowania tego terminu. Za datę wniesienia skargi należy bowiem uznać 19 lipca 2019 r. (datę nadania przesyłki zawierajacej skargę na prawidłowy adres organu drugiej instancji), a nie 3 lipca 2019 r. (datę nadania przesyłki zawierającej skargę na nieprawidłowy adres). W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona już po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do wniesienia skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. eg