III SA/Łd 744/16

Dnia 5 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. d.j. J. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie trybu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) skargę do sądu administracyjnego wnieść można dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator albo Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z treści powyżej powołanych przepisów wynika, iż kontrola sądowa traktowana jest jako element wieńczący system weryfikacji działań (aktów) administracji, a nie pierwszego czy też dominującego ogniwa tego systemu. Z tego względu prawo wniesienia skargi – co do zasady – jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten, wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zgodnie z treścią art. 127 § 1 i 2 oraz art. 129 k.p.a. (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpoznania odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia stronie. Skarżący nie skorzystał jednak z tego uprawnienia, bowiem od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] nie wniósł odwołania do organu wyższego stopnia, czyli Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W tym stanie rzeczy skarga była niedopuszczalna z powodu niewyczerpania toku postępowania przed organami administracyjnymi i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. d.j.