III SA/Łd 747/11

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym postanawia przyznać skarżącemu M. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych III SA/Łd 747/11 Uzasadnienie Pismem z dnia 20 czerwca 2011 r. M. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]r. (znak[...]) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu – urzędowy formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację finansową. Podniósł, że samodzielnie opiekuje się 15-letnią, niesprawną umysłowo córką, a on sam przebył zawał serca. Powyższe okoliczności powodują konieczność ponoszenia zwiększonych wydatków na leki. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką R. S. Skarżący nie jest właścicielem domu ani mieszkania, czy innej nieruchomości. Jak przy tym wynika z treści skargi w lutym 2011 r., w wyniku licytacji, Sąd Rejonowy w Pabianicach pozbawił skarżącego lokalu mieszkalnego. Zgodnie z oświadczeniem, jedyne dochody w gospodarstwie domowym stanowi dochód skarżącego z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.386 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny wypłacany w związku z chorobą córki w kwocie 150 zł. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że obecne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi jedynie dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.386 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 150 zł, wypłacany w związku z chorobą córki. Należy mieć także na uwadze fakt, iż skarżący ma na utrzymaniu niepełnosprawną córkę (15 lat), a on sam przeszedł zawał serca. Z osiąganego dochodu skarżący pokrywa koszty bieżącego utrzymania, zwiększone koszt zakupu leków oraz zapewnienia świadczeń zdrowotnych, nie posiada przy tym żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego i jego rodziny. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. e.o.