III SA/Łd 747/16

PostanowienieWSA w Łodzi2016-10-20

Skład orzekający: Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca odroczenia spłaty należności pieniężnej, wynikającej z decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego, podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca odroczenia spłaty należności pieniężnej nie posiada przymiotu wykonalności, ponieważ ma charakter odmowny i nie nakłada na stronę żadnych obowiązków ani nie przyznaje uprawnień podlegających wykonaniu. W związku z tym nie podlega ona wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego odmawiającą odroczenia spłaty należności pieniężnej wynikającej z kary za naruszenie przepisów transportu drogowego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 20 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia spłaty należności pieniężnej wynikającej z decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D.Cz. T.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia spłaty należności pieniężnej wynikającej z decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j. ) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego odmawiająca skarżącemu odroczenia spłaty należności pieniężnej wynikającej z decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego nie posiada przymiotu wykonalności, zatem nie podlega wstrzymaniu. Wydana została w wyniku wniosku skarżącego o odroczenie spłaty należności. Decyzja ta ma charakter odmowny, zatem nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. Nie obliguje skarżącego do jakiegokolwiek działania. Dodatkowo nie przedstawiono żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazano, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło