III SA/Łd 764/17

Dnia 10 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant Pomocnik sekretarza Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 roku sprawy ze skargi Gminy Nowy Kawęczyn na informację Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 10 maja 2017 r. nr UM05-65150-UM0500081/17 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji oddala skargę. Samorząd Województwa Łódzkiego pismem z dnia 10 maja 2017 r., nr UM05-65150-UMO500081/17, działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 ( Dz.U. poz. 349 ze zm.) oraz § 14 ust. 3-5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodnościekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020( Dz.U poz. 1182), odmówił Gminie Nowy Kawęczyn przyznania pomocy na realizację operacji: "Przebudowa i rozbudowa stacji wodociągowej w miejscowości Trzcianna oraz budowa kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i tłocznej wraz z pompowniami ścieków i instalacją elektryczną zasilania pompowni w miejscowościach: Nowy Kawęczyn, Kaczorów, Franciszkany – II etap", o którą ubiegała się Gmina Nowy Kawęczyn we wniosku o przyznanie pomocy dla operacji typu "Gospodarka wodnościekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego PROW na lata 2014-2020, złożonym w dniu 5 stycznia 2017 r. na kwotę 1.969907 zł. Zarząd Województwa Łódzkiego w uzasadnieniu swojego pisma wyjaśnił, że wnioskodawca nie usunął w wyznaczonym 14 dniowym terminie pozostałych braków wniosku o przyznanie pomocy, wyszczególnionych w ponownym wezwaniu z dnia 7 kwietnia 2017 r. Zgodnie z § 14 ust. 3-5 ww. rozporządzenia skutkuje to odmową przyznania pomocy. Z potwierdzenia odbioru przesyłki listowej wynika, iż Gmina Nowy Kawęczyn odebrała ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków wniosku o przyznania pomocy z dnia 7 kwietnia 2017 r. w dniu 13 kwietnia 2017 r. Przytoczony termin odbioru wezwania obligował wnioskodawcę do usunięcia pozostałych braków wniosku aplikacyjnego – dostarczenia określonych pismem dokumentów do dnia 27 kwietnia 2017 r. Wnioskodawca przygotowaną w sprawie dokumentację przedłożył osobiście w Departamencie Funduszu Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędy Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego w dniu 28 kwietnia 2017 r. Tym samym przekroczył określony ww. rozporządzeniem dopuszczalny termin uzupełnienia braków. W związku z powyższym należało odmówić przyznania pomocy na realizację przedmiotowej operacji. Pismo Zarządu Województwa Łódzkiego zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 15 maja 2017 r. Gmina Nowy Kawęczyn skierowała do organu w dniu 26 maja 2017 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa występującego w piśmie z dnia 10 maja 2017 r. Organ odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pismem z dnia 19 czerwca 2017 r., odmówił jego uwzględnienia. Pismo to doręczone zostało wnioskodawcy w dniu 21 czerwca 2017 r. Gmina Nowy Kawęczyn w dniu 19 lipca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 10 maja 2017 r., żądając uchylenia w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia odmawiającego przyznania pomocy zawartego w piśmie Samorządu Województwa Łódzkiego z dnia 10 maja 2017 r. oraz stwierdzenia bezskuteczności rozstrzygnięcia odmawiającego przyznania pomocy zawartego w ww. piśmie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. skarżący ponownie został wezwany do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy. Wskazano w nim m. in., że lokalizacja (nr działki ewidencyjnej) planowanego do wykonania otworu studziennego nr 2 w ramach ujęcia w miejscowości Trzcianna, nie jest tożsama z lokalizacją podaną we wniosku aplikacyjnym. W związku z tym zażądano przedłożenia decyzji odnoszącej się do danych (w tym lokalizacyjnych) objętych wnioskiem o przyznanie pomocy (pkt 16 wezwania). Załączona do wcześniejszych wyjaśnień skarżącego decyzja Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 3 stycznia 2017 r. faktycznie dotyczyła lokalizacji wskazanej we wniosku o przyznanie pomocy, tj. działki nr ew. 293/2. Jednakże w treści decyzji omyłkowo wskazano działkę nr ew. 393/2, zamiast 293/2. W związku z tym skarżący zmuszony był wystąpić z wnioskiem o sprostowanie ww. decyzji, co niezwłocznie uczynił po stwierdzeniu omyłki pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. Przedmiotowa poprawka została już uzupełniona w odpowiedzi na pierwsze wezwanie do uzupełnienia braków. Jednakże na skutek wystąpienia oczywistej omyłki pisarskiej zaszła konieczność jej sprostowania. Postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki zostało doręczone do urzędu gminy w dniu 28 kwietnia, a następnie przesłane mailem do pracownika Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego. Skarżący nie mógł wcześniej przedstawić tego dokumentu, gdyż nie został mu wcześniej doręczony. Wyłącznie z tego powodu pozostałe poprawki zostały przedłożone osobiście w dniu 28 kwietnia 2017 r., ponieważ do końca 27 kwietnia 2017 r. skarżący oczekiwał na postanowienie o sprostowaniu. W dniu 28 kwietnia 2017 r. w godzinach porannych pracownik urzędu gminy dostarczył osobiście poprawki bez ww. postanowienia, które wpłynęło do urzędu gminy również w dniu 28 kwietnia 2017 r. Stosownie do art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków kontroli obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem, że beneficjent działał w dobrej wierze. Wskazując na powyższe skarżący stwierdził, że z przyczyn od niego niezależnych i przez niego niezawinionych nie było możliwości złożenia poprawek w terminie. Nadto, co istotne, wystąpienie oczywistej omyłki w treści decyzji Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 3 stycznia 2017 r. nie wynikało z błędu Gminy Nowy Kawęczyn, a leżało tylko i wyłącznie po stronie Marszałka Województwa Łódzkiego. Wniosek Wójta Gminy Nowy Kawęczyn w sprawie projektu robót geologicznych obejmował prawidłowa działkę. Wobec tego złożenie poprawek w dniu 28 kwietnia 2017 r. powinno być uwzględnione w trybie art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) 809/2014. Zarząd Województwa Łódzkiego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ w uzasadniając swoje stanowisko wyjaśnił, że zgodnie z treścią skargi jednodniowe opóźnienie w uzupełnieniu braków wskazanych w ponownym wezwaniu do ich usunięcia nastąpiło na skutek oczekiwania na postanowienie Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 24 kwietnia 2017 r., doręczone skarżącej gminie w dniu 28 kwietnia 2017 r. W toku weryfikacji wniosku ujawniono bowiem, że w złożonej decyzji Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 3 stycznia 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu robót geologicznych dane lokalizacyjne wykonania otworu studziennego są inne, niż podane w opisie operacji zawartej we wniosku. Jak się okazało, rozbieżności w oznaczeniu nieruchomości zawarte w opisanej wyżej decyzji i wniosku o przyznanie pomocy, były rezultatem oczywistej omyłki pisarskiej, sprostowanej wyżej opisanym postanowieniem. Zdaniem organu, nawet jeśli przyjąć, że opisana wyżej omyłka pisarska w decyzji Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 24 kwietnia 2017 r. stanowi oczywisty błąd w rozumieniu art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69), który może zostać usunięty w dowolnym czasie, to skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Pismo z dnia 7 kwietnia 2017 r. ponownie wzywające do usunięcia braków zostało doręczone wnioskującej o pomoc gminie w dniu 13 kwietnia 2017 r. Oprócz wezwania do złożenia opisanej wyżej decyzji zawierało ono również wezwania do usunięcia szeregu innych braków. Wśród nich: niezłożenie zgłoszenia zamierzenia budowlanego odnośnie jednej z inwestycji objętych operacją, braki w analizie efektywności kosztowej, niezłożenie pierwotnej decyzji w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego, czy też niezałączenia do wniosku wszystkich mapek, o których mowa w pkt VI.15 formularza wniosku o przyznanie pomocy. Pismo stanowiące odpowiedź na to wezwanie zostało złożone w urzędzie marszałkowskim w dniu 28 kwietnia 2017 r., a zatem jeden dzień po upływie terminu. W konsekwencji, nie usunięto w terminie pozostałych braków wskazanych w piśmie z dnia 7 kwietnia 2017 r. Oczekiwanie na postanowienie Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 24 kwietnia 2017 r. nie stanowiło okoliczności zwalniającej z obowiązku ich uzupełnienia w terminie. Nie było bowiem ku temu żadnych przeszkód. Odmowa przyznania pomocy w przypadku przekroczenia terminu do usunięcia braków ma charakter obligatoryjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. W przepisie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., określony został przez ustawodawcę katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej, przy czym na zasadzie art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na tej właśnie podstawie ocenie Sądu podane zostało zaskarżone w niniejszej sprawie pismo (czynność) Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 10 maja 2017 r., stanowiące informację o odmowie przyznania skarżącej Gminie pomocy finansowej na realizacje operacji: "Przebudowa i rozbudowa stacji wodociągowej w miejscowości Trzcianna oraz budowa kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i tłocznej wraz z pompowniami ścieków i instalacją elektryczną zasilania pompowni w miejscowościach: Nowy Kawęczyn, Kaczorów, Franciszkany – II etap". Wniosek został złożony w ramach naboru wniosków na operację typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii", objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zaskarżona czynność jest kontrolowana przez Sąd pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jedn.:Dz. U. z 2017 r. poz. 562 ze zm.)- dalej: ustawa, oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 1182 ze zm.) – dalej: rozporządzenie. W niniejszej sprawie skarżąca Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy, tj. wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii. Do odmowy przyznania tej pomocy oraz ustalenia właściwości sądu do kontroli jej legalności znajdowały zatem zastosowanie regulacje wskazanego przez organ art. 35 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy, w takim przypadku podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a więc po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a. ( w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r., które znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie). Oceniając dopuszczalność wniesienia skargi Sąd stwierdził, że spełnione zostały wymogi formalne, gdyż poprzedzona została ona właściwym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie, przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach poddziałania objętego programem określonym w ustawie wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w jakimkolwiek stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona czynność - odmowa przyznania pomocy finansowej skarżącej Gminie, jest prawidłowa. Zgodnie z § 14 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli w wyniku przeprowadzenia kontroli administracyjnej okaże się, że wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki, właściwy organ samorządu województwa wzywa, w formie pisemnej, podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy do usunięcia tych braków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl przepisu ust. 4 powołanego wyżej § 14 rozporządzenia, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy nie usunął wszystkich braków, wzywa się go ponownie, w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych braków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W ust. 5 § 14 rozporządzenia przewidziano: jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie usunął braków w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym właściwy organ samorządu wojewódzkiego informuje w formie pisemnej podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, podając przyczyny odmowy przyznania pomocy. W rozpoznawanej obecnie sprawie bezsporne pozostaje, iż skarżąca Gmina po ponownym wezwaniu (z dnia 7 kwietnia 2017 r.) do uzupełnienia braków wniosku, nie usunęła stwierdzonych przez organ braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej wezwania. Wezwanie doręczone zostało w dniu 13 kwietnia 2017 r. Natomiast odpowiedź skarżącej na powyższe wezwanie, zawierająca uzupełnienie braków złożona została w siedzibie organu w dniu 28 kwietnia 2017 r., a zatem po upływie terminu określonego w wezwaniu. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko skarżącej, iż nie była w stanie dochować 14 dniowego terminu, gdyż dopiero w dniu 28 kwietnia 2017 r. otrzymała postanowienie Marszałka Województwa Łódzkiego o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji wydanej przez ten organ, stanowiącej jeden z załączników do wniosku. Mogła ona przecież usunąć pozostałe braki wniosku, informując organ o przyczynie niezłożenia w terminie postanowienia o sprostowaniu decyzji przez Marszałka Województwa Łódzkiego. W przypadku złożenia przez Gminę pozostałych dokumentów i wyjaśnień w terminie 14 dni od otrzymania wezwania, organ samorządu województwa zobowiązany byłby dokonać ustaleń czy braki wniosku usunięto w terminie mimo niezłożenia jednego z dokumentów (sprostowanej decyzji zawierającej oczywistą omyłkę), to jest czy w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/14 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności. W myśl powołanego art. 4 tego rozporządzenia wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatności i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. Skoro w ponownym wezwaniu organu (z dnia 7 kwietnia 2017 r.) wymieniono 17 braków wniosku i zażądano ich usunięcia w terminie 14 dni, to w przypadku nieusunięcia choćby jednego ze wskazanych braków organ miał, wynikający z § 14 ust. 5 rozporządzenia, obowiązek odmówić przyznania skarżącej Gminie pomocy na przedmiotową operację. W niniejszej sprawie strona w wyznaczonym terminie nie usunęła żadnego z braków wniosku o dofinansowanie, które zostały wymienione w wezwaniu organu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. D.Cz.