III SA/Łd 77/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 77/09 w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną postanawia odrzucić wniosek Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 77/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia[...] r., nr [...]. Pismem procesowym z dnia 8 października 2009 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 12 sierpnia 2009 r. W dniu 4 listopada 2009 r. P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo, w którym oświadczył, że nie "zgadza się z tym wyrokiem, ponieważ jest dla niego bardzo krzywdzący i pomija sytuację w jakiej się znalazł". Wniósł o przywrócenie terminu "dla dalszych jego starań w tej sprawie i wyznaczenie stosownej pomocy prawnej". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do sprecyzowania wniosku z dnia 4 listopada 2009 r., a w szczególności wyjaśnienia czego dotyczy przedmiotowy wniosek. W odpowiedzi na powyższe pismem procesowym z dnia 24 listopada 2009 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wskazał, że pismo procesowe z dnia 4 listopada 2009 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 77/09 oraz wnioskiem o wyznaczenie innego pełnomocnika z urzędu. Ponadto poinformowała sąd o wypowiedzeniu przez P. P. udzielonego jej pełnomocnictwa procesowego. Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 11 marca 2010 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 4 listopada 2009 r. poprzez złożenie w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 6 kwietnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 121 akt sądowych). Z uwagi na nie uzupełnienie braku formalnego wniosku z dnia 4 listopada 2009 r. w wyznaczonym terminie, zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Sąd na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie P. P. złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. W dniu 21 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo skarżącego z dnia 24 sierpnia 2010 r. zatytułowane "Prośba – informacja", w którym nie zgodził się z powyższym postanowieniem, stwierdził, że zawiera ono liczne błędy i opisał swoją trudną sytuację życiową. Wniósł o "wznowienie postępowania prawnego w przedmiotowej sprawie pomocy materialnej i pracy". Zarządzeniem z dnia 22 października 2010 r. P. P. został wezwany do wyjaśnienia, jak należy traktować powyższe pismo: czy jest to wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu NSA z 27 lipca 2010 r., czy też skarga o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 271 – 273 p.p.s.a., czy też ma inny charakter – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu 22 listopada 2010 r. W dniu 2 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo skarżącego z dnia 24 listopada 2010 r. (data na kopercie – 29 listopada 2010 r.) zatytułowane "Odpowiedź", w którym oświadczył, że chodziło mu o przywrócenie terminu do napisania skargi kasacyjnej o co teraz prosi. Ponownie wniósł o przyznanie pomocy prawnej i zwolnienie go od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a. Z przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 5 p.p.s.a., po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Oznacza to, że co do zasady możliwość przywrócenia terminu została ograniczona rocznym terminem, zaś po jego upływie przywrócenie terminu może nastąpić tylko w wyjątkowym przypadku. W niniejszej sprawie odpis wyroku z dnia 12 sierpnia 2009 r. z uzasadnieniem doręczono wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 października 2009 r. W związku z tym termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 5 listopada 2009 r., tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia strona skarżąca wniosła ponad rok później, bo w dniu 29 listopada 2010 r. Wobec powyższego przywrócenie terminu mogło nastąpić tylko w sytuacji wystąpienia "wyjątkowego przypadku", przez co należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie. W ocenie Sądu okoliczności takiej nie zawiera nadesłany przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu. Należy ponadto wskazać, że poprzedni wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został przez Sąd zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego jego braków formalnych w wyznaczonym przez Sąd terminie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. Na marginesie wskazać również należy, że wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, zawarty w piśmie z dnia 24 listopada 2010 r. był już przedmiotem rozpoznania Sądu – postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 77/09 Referendarz Sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata, zaś w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Kolejny wniosek skarżącego w tym przedmiocie nie może zatem być przedmiotem dalszych czynności Sądu. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł na podstawie art. 88 p.p.s.a. e.o.